همه را به روضه‌اش دعوت می‌کند؛ حسین ″کشتی نجات″ است و روضه‌هایش باب نجات اهل زمین .. حسین دست چین میکند سینه‌زن هایش را؛علی دست چین میکند گریه کن هایش را؛وحسن دست چین میکند غم خوار هایش را؛ همه‌ی دست چین شده ها به روضه‌ی مادر میروند(: آخر میگویند کمتر کسی است که به روضه‌ی مادر دعوت شود؛ روضه‌ی مادر مال همه نیست، روضه‌ی مادر تنها برای ″مادری هاست″ همین و بس . ‹صد شکر که دست‌چین شده‌ی اهلِ تو‌ام؛مادر› #زینبِ‌بهار .

از امشب۱۴ آذر ماه ۱۴۰۱؛ فاطمیه 1444 صد‌شکر‌که‌در پناه تو‌ام(:

نوای حیدر″ گفتن ها در سر تا سر خیمه‌ی عزایت پیچیده بود؛ با خود گفتم: شاید اگر آن شب همین تعدادی که حالا در روضه‌ی تو هستند؛ پشت حیدرت بودند، هیچ‌گاه حادثه‌ی دری نبود .. هیچ‌گاه قطره‌ی اشک دختری نبود .. هیچ‌گاه پهلوی‌شکسته‌ی مادری نبود .. مادر(: شاید اگر محبان اکنونت آن زمان بودند، هیچ‌گاه نوای کلمینی های حیدری نبود:) شاید هیچ گاه غربتِ ظلم دیدن به مادری؛ نبود .. [ #زینبِ‌بهار؛نیمه شب ۱۵ آذرماه ۱۴۰۱ ]

خدایا مارو به مرگ عادی ازین دنیا نبریا؛ قربونت برم من ..

امروز ایتا اون روی نحسشو گذاشته/: طلب کیو میخوای عزیزم که وصل نمیشی؟

ایتا جوری رفتار میکنه که انگار تلگرامه/: عزیزم تو دوست‌خوب‌منی، بی ادب نشو دیگه|||:″

-چیزی‌شبیہ‌حال‌ِعلےبعد‌ِفاطمہ:) -

قول بدین اگه اشکتون اومد دعا کنید واسم .. #شعر بخونم؟

‌ بانو سه ماه منتظر این دقیقه‌ام مشغول کار خانه شدی؛ خوش سلیقه‌ام !!  

زهرا مرا چه قدر بدهکار می‌کنی  داری برای دل‌خوشی‌ام کار می‌کنی!؟