شکوفه، نمادی شگفتانگیز از زیباییِ زودگذر و تحول است. مدت کوتاهی بر شاخسار درختان مهمان است، اما همین حضورِ کوتاه، سرشار از طراوت، امید و وعدهیِ میوهای شیرین در آینده است. شکوفه به ما یادآوری میکند که زیبایی، گرچه شاید پایدار نباشد، اما در همین کوتاهیِ لحظه، شکوهی بینهایت دارد. هر شکوفه، داستانی از حیات، رشد و دگرگونی را در خود نهفته دارد؛ داستانی که در دلِ هر فصل، تکرار میشود و یادآورِ چرخهیِ بیپایانِ طبیعت است.
سپید و صورتی و سرخ، جامهیِ نو پوشیدهاند
شکوفههایِ خندان، رازِ عشق را فهمیدهاند
بویِ خوشِ شکوفه، در بادِ سحرگاهی
میرقصد بر لبِ جوی، گویی پری از راهی