خوشا به حال خیالی که در حرم مانده ، و هر چه خاطره دارد از آن محل دارد ..

در جوار نجف اشرف و کربلای معلی به یاد تمامی ِ ممبرای ماهد و چنل های : محبین ، تائب ، آقای ِصاد ، مسلك ، عماد ، برای‌او ، صعید ، مهجة ، کافصاد ، حجره ۵۷ ، رایه‌الهدی ، کلنافداك ، اتاق ِ۴۷۰ ، کافه‌شعر ، ورتا ، باسط ، نوراء ، هیماالحرم ، زهرای‌علی ، حجره‌ی بکاء ، متروک ، بوی‌حرم ، مطرود ، مبهوت ، شیخ ، خانم‌ آقای‌ عدنان ، شبانه ، بکاء ، یوحنآ ، آی‌ِھ‌ ، ملجاء ، شنید ، فراق ، کافه‌ماه ، اسدالله‌نجف ، مجنون ، النحیط ، شایدشهیدبشیم ، طرید ، اهل ِکربلاء ، مرتاح ، طلبه ، النحیط ، کربلاندیده‌ها ، آقای ِمن ، هبوط ، یرحا ، رکیذ ، مجنون ِ¹²⁸ . و همه چنل هایی که ناخواسته از قلم افتادند بودیم .. * فور کنید برسه به دستشون .

بیمار فقط در طلبِ لطفِ طبیب است ، ما منتظر نسخه‌یِ درمان حسینیم ..

من از پدر ، پدرم از پدربزرگ آموخت بجز حسین مرا ملجأ و پناهی نیست ..

والحسين هو قلبي کله ..

هر که نوکر به کسی گشت همان نوکر ماند ، هر کسی نوکر دربار تو شد آقا شد ..

حسین ، دلم تنگ شب‌های کربلا میشه ‌.

سخت دلتنگ تماشای ضریح نجفم ؛ مثل ایوان طلای پدر ، ایوانی نیست ..

تو می‌آیی و همه خواهند فهمید ، که دنیا تازه آغاز می‌شود .. [ آقا مبارک است ردای امامتت ]

اللهم عجل لولیک الفرج ..