تجربه‌ی خودم تا ۱۷ سالگی در دو کلمه: ما اتمأمن بل خلاء، اله بت الخراء. جاهل بودی بچه بودی تا الان مهم نیست، فقط دختر/پسر های بی‌ریشه و بی‌اصل و نسب به بقیه اعتماد میکنن. شعر عربی میگه: هیچکس به تاریکی اعتماد نمی‌کنه مگر کسی که ... (فوشه). پس یادت باشه "اعتماد نکن"

بخدا یه آدمایی از زندگی‌مون حذف شدن که ته مونده کارتم ۵۰ تومن هم باشه صدقه میدم پولدار بودمم که هیچ شاباش میدادم.( قابلیت تشخیص فامیل فیک)

نیاز داروم بخوابم

بنده وقتی پلیس می‌بینم:

بچها اگر از اینجه فور زدید دیلی‌تون رو بدید عضو بشم

دلم میخواد رو به روی حرم واسه امام‌رضا حرف بزنم

حتی دلم نمیخواد اینجا بگم همه از دلتنگیِ من خسته شدن.

آخرین باری که با چادر گلگلی آبی تو حرم بودم فکرشو نمی‌کردم دوری ما انقدر طول بکشه.

یجوری فرشته‌ها با چک و لگد بیدارم کردن که حس می‌کنم یکیشون بخاطر سنگین بودن خوابم غش کرده.

محبوبه از چیزی که تو سریال نشون میدن خیلی احمق‌تره، سریال رو که می‌بینم به خودم میگم چرا سریال یجوریه کتاب یجور دیگه؟ شاید سریال عقبه، هنوز به قسمت اعتراف محبوبه به منصور نرسیدن. وای بچها اَه😭