اولین تمثال عمرمه که رو قلبم نشسته، میخوام این یکی رو قاب کنم.

بچها خیلی قشنگه

تیکه‌ای که حق مطلب این روزای من رو اَدا می‌کنه، کوچ می‌کنم به خاطراتِ تو از صداهای بلند تو سرم..

نمیدونم شبا مغز فعال‌تره یا دانشمندای احمق شهود انسان رو درک نمی‌کنن؟ انگار شب‌ها بااراده‌تر میشم

افرین به خودم که سریال ندیدم و فقط شروع کردم

البته وسط راه شماره یکم گرفته

منتظر حقوق بابامم تا موفقیتم رو جشن بگیرم

فردا میخوام تخریب کنم هرچه بادا به کتفم بادا

گاهی‌وقتا به این فکر میکنم ریحانه ۱۳ ساله چقدر انسان قوی و پر قدرتیه! یه تنه میتونه برینه به کل زندگیم و روزم رو خراب کنه. صدای گوش‌خراشش، نعره خر‌گونه‌ش، طرز راه رفتن و تربیتش، خودم دلم برای خودم میسوزه از اینکه بهش نگاه میکنم و اخمم میگیره آخه میترسم پیشونیم خط بیفته مجبور بشم بوتاکس کنم.