فرصت تا نبض می‌زند باقیست .

دعای قنوت ما نیز مستجاب خواهد شد...

ـ

اگه تو نجف بودم. آدم شادتری میشدم.

بندگي کن ، تا ك سلطانت کنند ..

هذا الليل لا ضماد له ؟ .

چقدر لف ..

ـ

پشتِ دست ِ زبان نهادم داغ که به کَس نگویم دوستت دارم .

کلاً این‌جوریم که تو اوج صمیمیت بازم به آدما شک دارم! همیشه حس می‌کنم آدما کاملاً اون چیزی که بیان می‌کنن یا نشون میدن نیستن ؛ بلکه اون چیزی هستن که هیچ‌وقت راجع بهش حرفی نمی‌زنن .

حرف‌ های‌ بدون‌ فکر مثل‌ سلاح‌ بی‌ خشابه همونقدر‌ بی‌ ارزش همونقدر خطر آفرین‌ ...

ـ