✍️ برش‌هایی از کتاب #حوالی_اقیانوس فصل اول: سراب - 2 🔻 لایبنیتس (فیزیک‌دان معاصر نیوتن در قرن 17) در باب مفهوم حرکت تعبیر جالبی دارد که قابل تأمل است و یکی از کلیدواژه‌های محوری این کتاب درون آن نهفته است. لایبنیتس می‌گوید: «حرکت، حضور مستمر شیء در مکان‌های مختلف و متوالی نیست». چرا؟ دو گوی را تصور کنید؛ گوی اول در نقطه‌ی A، ثابت و بدون حرکت حضور دارد. گوی دوم در حال حرکت بوده و به نقطه‌ی A می‌رسد. در یک لحظه (اصطلاحاً در یک فریم) تمام مشخصات، شرایط و ویژگی‌های این دو گوی با هم برابر می‌شوند و ناظر بیرونیِ بی‌خبر از ماجرا هیچ تفاوتی بین این دو قائل نمی‌شود. اما درون گوی دوم گنجی نهفته است که لایبنیتس به‌دنبال تأکید بر آن است؛ آنچه که باعث می‌شود اگر گوی دوم را رها کنیم در فریم بعدی حرکت ‌کند؛ در حالی که گوی اول ثابت می‌ماند. 🔻 آن گنج، مفهوم «پتانسیل» است؛ پتانسیل، توان حقیقی اشیا است که هنوز محقق نشده است. توانی که دارد و باید بروز دهد؛ اما هنوز در عرصه‌ی واقعیت جهان بروز پیدا نکرده است. 🔻 حرکت، تجلی پتانسیل است. پتانسیل، پدیده‌ای طبیعی و دائم‌الوجود نیست. اگر شیء فی‌نفسه پتانسیل دارد، کافی‌ است موانع حرکت آن برداشته شود؛ اما شیء ساکن، اساساً بدون پتانسیل است. پتانسیل شیء در‌حال‌حرکت ممکن است در برابر مانع از بین برود و شیء ساکن شود و اگر پتانسیل شیء از مقاومت مانع شدیدتر باشد، بر آن غلبه خواهد کرد. 🔻 شیءِ دارای پتانسیل، میل به حرکت دارد؛ حرکت را طلب می‌کند؛ گویی تمام وجودش آماده است و تمنای حرکت دارد. حال اگر به شیء بگویید «انسان» و به حرکت بگویید «پیشرفت»، آن‌گاه مفهوم برازنده‌ی پتانسیل، «اراده» است. تحرک دائمی انسان نیز نیاز به پتانسیل و اراده دارد. 🔻 بنابراین برای تحقق تحرک دائمی انسان و پیشرفت باید به این سوال پاسخ دهیم که: «پتانسیل و اراده انسان چگونه تولید می‌شود؟» 📌 عضویت در کانال نویسنده: https://eitaa.com/Makran_Iran 📌 سفارش نسخه چاپی کتاب: https://eitaa.com/ali_VATANdoost 📌 خرید نسخه الکترونیکی کتاب: https://taaghche.com/book/228303

✍️ برش‌هایی از کتاب #حوالی_اقیانوس فصل اول: سراب - 3 🔻 گفتیم که برای تحقق تحرک دائمی انسان و پیشرفت باید به این سوال پاسخ دهیم که «پتانسیل و اراده انسان چگونه تولید می‌شود؟» اکنون می‌توانیم به مفهوم «مسئله» برگردیم و آن را بهتر فهم کنیم. «پتانسیل و اراده با مسئله تولید می‌شود.» اما مسئله چیست؟ عمیق اما ساده فکر کنیم؛ چرا به این معنا و به این حالت انسانی، لغت مسئله اطلاق شده است؟ مسئله، محل سؤال است، محل درخواست، محل طلب، محل میل و محل اراده. «اراده‌ی انسان به آنچه باید می‌بود (وضعیت مطلوب انسان) و اکنون نیست (وضعیت موجود انسان)» و او در این موقعیت دچار مسئله شده است. بنابراین درون مفهوم مسئله، اراده‌مندی انسان نهفته است؛ از این جهت است که گفته می‌شود پتانسیل و اراده انسانی با مسئله تولید می‌شود. 🔻 تا اینجا را جمع‌بندی کنیم: «انسانِ مسئله‌مند، اراده به تحرک دائمی پیدا می‌کند به‌سمت آنچه که باید باشد و اکنون نیست. فارغ از اینکه به آن برسد یا نه، او در مسیر پیشرفت قدم گذاشته است.» لحظه‌ای که انسان در این جهان، احساس فقدان کرد، احساس فقدان چیزی که باید می‌بود و اکنون نیست و از این اختلاف پتانسیلِ انسانی، اراده‌مند شد، پیشرفت انسانی متولد خواهد شد. در این معنا، حل شدن یا نشدن مسائل بیرونی جهان موضوعیت ندارد، مسئله‌مندی درونی انسان و اراده‌مندی اوست که موضوعیت دارد. «مسائل بیرونی جهان زمانی موضوعیت پیدا می‌کند که منجر به مسئله‌مندی درونی انسان و تحریک اراده‌ی انسانی او شود.» 🔻 ظرافت تمایز بین پیشرفت، به معنای حل مسائل و پیشرفت، به معنای تحرک دائمی انسان‌ها (مردم) در این نهفته است. ممکن است مسائل حل شوند؛ اما پیشرفت به معنای اراده‌مندی، مسئله‌مندی و تحرک دائمی انسان‌ها رقم نخورد. این امر چگونه ممکن است؟ چگونه ممکن است مسئله‌ای حل شود؛ اما آن معنای انسانی را تولید نکند؟ قسمت جذاب و دشوار ماجرا همینجاست که: «آیا هر مسئله‌ای، اراده‌ی انسانی تولید می‌کند؟» چنین مسائلی چگونه تولید می‌شوند؟ مسئله چگونه جهت زندگی انسان‌ها را تعیین می‌کند؟ 📌 عضویت در کانال نویسنده: https://eitaa.com/Makran_Iran 📌 سفارش نسخه چاپی کتاب: https://eitaa.com/ali_VATANdoost 📌 خرید نسخه الکترونیکی کتاب: https://taaghche.com/book/228303

✍️ برش‌هایی از کتاب #حوالی_اقیانوس فصل اول: سراب - 4 🔸 به جهان نگاه کنیم؛ جهان پر است از مسئله؛ اما بر اساس مقدمات مذکور در یادداشت‌های قبل، مسئله‌ای که اراده‌ی انسان را تحریک نکند و خلأ انسانی او را پر نکند؛ او را از احساس فقدان نجات ندهد و به او پتانسیل دائمی حرکت ندهد، اساساً مسئله نیست. در این کتاب، چنین مسائل متعدد، جزئی و پراکنده‌ی موجود در جهان، «شبه‌مسائل» نامیده می‌شود. 🔹 برای درک تمایز بین مسئله و شبه‌مسئله به خودمان برگردیم؛ مخاطب این کتاب، نیروهای متعهد پیشرفت ایران هستند. اسلام، انقلاب و هویت ملی سه عاملی است که روایت‌های آن‌ها و باورهای ما به آن‌ها، عقد و عهدی را متوجه اراده‌ی ما کرده است که انسانیت خود را در آن گره زده‌ایم و اگر از آن دست بکشیم احساس بی‌«هویت»ی و بی«شخصیت»ی می‌کنیم. همه‌ی ما دوست داریم قهرمان این داستان باشیم. اطراف ما و زندگی شخصی و شغلی ما، آکنده از شبه‌مسائلی است که هرکدام از آن‌ها ما را به عافیت، راحت و عادت، روزمرگی و زندگی نرمال فرا می‌خواند؛ اما قوت چه روایت‌هایی از اسلام، انقلاب و ایران انسانیت ما را زنده و ما را در این جهان ایستاده نگه داشته است؟ چند گزاره را با هم مرور کنیم تا تمایز بین مسئله و شبه‌مسائل آشکارتر شود: ➖ «انسانِ بی‌مسئله، درگیر شبه‌مسائل می‌شود» ➖ «شبه‌مسائل حاضرند و طبیعی، متعددند و متنوع‌، ارزانند و سطحی؛ اما مسئله، گوهر است و نایاب، پرهزینه‌ است و پرمغز» ➖ «مسئله نقش می‌دهد، شبه‌مسائل مشغول می‌کنند» ➖ «مسئله خودآگاه می‌کند؛ شبه‌مسائل غافل» ➖ «مسئله ذاتاً مولد است و اراده‌ی انسانی تولید می‌کند؛ شبه‌مسائل عمدتاً مصرفی‌اند» ➖ «مسئله انسان را تولید می‌کند؛ شبه‌مسائل انسان را مصرف می‌کنند» ➖ «مسئله، جنگ است و مبارزه؛ مصاف انسان مسئولیت‌پذیر است علیه سستی» ➖ «مسئله انسان را شهید می‌کند؛ شبه‌مسائل انسان را می‌کشد» انسان ممکن است «هر لحظه» توفیق مسئله‌مند شدن پیدا کند؛ «یک آن» است؛ «لحظه‌ی تولد دوباره انسان» 📌 عضویت در کانال نویسنده: https://eitaa.com/Makran_Iran 📌 سفارش نسخه چاپی کتاب: https://eitaa.com/ali_VATANdoost 📌 خرید نسخه الکترونیکی کتاب: https://taaghche.com/book/228303

✍️ برش‌هایی از کتاب #حوالی_اقیانوس فصل اول: سراب - 5 🔸 مسئله، از فاصله‌ی وضع موجود با آمال و آرزوها کشف نمی‌شود؛ وضع مطلوب، آمال و آرزوهایی نیست که برای مردم تصویر کنیم و از فاصله‌ی آن با وضع موجود انتظار کشف مسائل را داشته باشیم. مسئله در انسان کشف می‌شود نه در جهان. فرض ما این است که برای کشف مسئله باید شاخص‌هایی تعریف کنیم و از طریق این شاخص‌ها، وضع مطلوب را تصویر کنیم و وضع موجود را اندازه بگیریم؛ اما با شاخص‌ها نمی‌توان وضعی مطلوب، واقعی و قطعی برای هر نقطه از کشور به‌صورت مجزا و متمایز تصویر نمود. 🔹 با شاخص می‌توان وضع موجود را سنجید؛ اما همین سنجش وضع موجود به معنای درگیر شدن در شبه‌مسائل بی‌شمار جهان است. وقتی وضع موجود محور باشد، دیگر انسان محور نیست؛ وضع موجود است که ما را جهت می‌دهد و تکلیف ما را مشخص می‌کند. شبه‌مسائل موجود است که ما را مدیریت و اراده‌ی انسانی‌مان را حبس می‌کند. 🔸 این فراز زیبای دعای مکارم الاخلاق حضرت سجاد(ع) را که می‌فرمایند «وَ اکفِنِی مَا یشغَلنِی الاِهْتِمَامُ بِهِ وَ اسْتَعْمِلنِی بِمَا تَسْأَلُنِی غَداً عَنْهُ وَ اسْتَفْرِغْ أَیامِی فِیمَا خَلَقْتَنِی لَهُ [4]» این‌گونه فهمیده می‌شود: به مشاغل جهان اهتمام نکنم؛ به آن کارهایی که شغل است؛ رتق‌و‌فتق امور من است؛ بلکه فراغت داشته باشم. آزاد باشم؛ آزاد از بند وضع موجود؛ آزاد از بند شبه‌مسائل. شبه‌مسائل جهان من را مستضعف نگه می‌دارد. فراغت، غنا می‌دهد. آزادی، قوی می‌کند. 🔹 اکنون تفاوت بین پیشرفت به معنای حل مسئله و پیشرفت در معنای مسئله‌مند شدن، اراده‌مند شدن و تحرک دائمی شفاف‌تر شده است. در تعریف اول، به‌واقع پیشرفت به معنای حل مسائل مردم نیست، حل شبه‌مسائل مردم است. حل شبه‌مسائل مردم به مفهوم «خدمت» نزدیک‌تر است؛ خدمت‌گزاری برای حل شبه‌مسائل جزئی و متعدد مردم. هرچند که خدمت نیز می‌تواند سطوحی داشته باشد؛ اما بزرگ‌ترین خدمتی که می‌تواند در راستای پیشرفت قرار گیرد چیست؟ آیا هر هدیه‌ای ارزشِ انسان را دارد؟ 📌 عضویت در کانال نویسنده: https://eitaa.com/Makran_Iran 📌 سفارش نسخه چاپی کتاب: https://eitaa.com/ali_VATANdoost 📌 خرید نسخه الکترونیکی کتاب: https://taaghche.com/book/228303

✍️ برش‌هایی از کتاب #حوالی_اقیانوس فصل اول: سراب - 6 🔸 به نظر می‌رسد ما نیروهای متعهد پیشرفت ایران، تا کنون خود را متولی خدمت‌رسانی به آحاد مردم دانسته‌ایم. حتی مشارکت‌ مردم را با این هدف می‌دانیم که خود مردم را برای حل شبه‌مسائل خود بسیج کنیم تا در هر نقطه از ایران، گروه‌هایی از مردم، با خدمت‌رسانی به آبادانی منطقه‌ی خود بپردازند. 🔹 اما بزرگ‌ترین خدمت ما چیست و چه باید باشد؟ به نظر می‌رسد ما بیش از آنکه متولی حل شبه‌مسائلِ متعدد، جزئی، پراکنده و بی‌نهایت مردم در اقصی‌نقاط کشور باشیم، متولی ایجاد مسئله برای مردم هستیم. ما موظفیم در زندگی مردم معنا ایجاد کنیم. انقلاب و حکومت اسلامی با چنین آرمانی شکل گرفته‌اند و در ادامه نیز نیروهای متعهد آن چنین تکلیفی بر گردن دارند. اگر زندگی آحاد مردم ایران معنادار شود، می‌توان از هر یک از انسان‌ها انتظار داشت که به تحرک واداشته شوند و به‌عنوان یک نیروی پیشران پیشرفت با عزمی ملی و فرامنطقه‌ای به فعالیت بپردازند؛ معنایی که در اقیانوس ملت ایران مسئله ایجاد کند. «هیچ خدمتی بالاتر از ایجاد یک نقش معنادار برای مردم وجود ندارد.» 🔸 حل شبه‌مسائلِ جزئی و پراکنده‌ی مردم، نامش «خدمت» در نازل‌ترین سطح خود است؛ اما به‌سختی بتوان مفهوم «پیشرفت» را به آن اطلاق کرد؛ پیشرفت، با ایجاد مسئله و معنا در زندگی آحاد مردم رقم می‌خورد. چراکه توافق کردیم مسیر و غایت پیشرفت، انسان است. اگر اراده، هویت و شخصیت یک انسان برای یک مسئله‌ی انسانی، عمومی و ملی به حرکت درآمد، پیشرفت محقق خواهد شد. اگر انسان‌ها خودآگاه شوند و فکور، پیشرفت محقق خواهد شد؛ اما اگر مردم در شبه‌مسائل روزمره خود غرق شوند شاید هرگز پیشرفتی رقم نخورد. 🔹 هیچ تضمینی وجود ندارد که با خدمت‌گزاری و حل شبه‌مسائل انسان‌ها، ایشان به‌تدریج مسئله‌مند و اراده‌مند شده و در مسیر تحرک دائمی و پیشرفت قدم بگذارند؛ چراکه شبه‌مسائل، حد یقف ندارند؛ بسیار متنوع‌ند و ارزان؛ به‌گونه‌ای اشباع‌ناپذیر؛ شبه‌مسائل، انسان‌های جویای مسئله را در باتلاق خودش فرو می‌کشد. 🔸 بنابراین الگوی جامع پیشرفت ما می‌تواند پاسخ به همین پرسش ساده باشد: «چگونه برای مردم مسئله ایجاد کنیم و آن‌ها را از دام شبه‌مسائل نجات دهیم؟» گفتمانِ حاکم بر پیشرفت منطقه‌ای در حال حاضر، «گفتمان خدمت‌رسانی» است و حل شبه‌مسائل مردم مناطق. این گفتمان، هر چقدر هم مشارکتی باشد، مشارکت‌جویی از مردم برای حل شبه‌مسائل محلی خودشان است؛ نه ایجاد مسئله انسانی، عمومی و ملی در ایشان. 📌 عضویت در کانال نویسنده: https://eitaa.com/Makran_Iran 📌 سفارش نسخه چاپی کتاب: https://eitaa.com/ali_VATANdoost 📌 خرید نسخه الکترونیکی کتاب: https://taaghche.com/book/228303

📌 توسعه فناوری به وسعت اقیانوس 📣 شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان با همکاری شرکت دانش‌بنیان رویش نوین نصیر ایرانیان برگزار می‌کند: 🌐 سلسله نشست‌های دریامحور 🔰 جلسه اول: آشنایی با فناوری‌های دریامحور اصفهان 🔸هدف نشست: این نشست با هدف آشنایی با کالاها و خدمات فناورانه و دریامحور شرکت‌های مستقر جهت معرفی به مجموعه‌ها و صنایع هدف در سواحل مکران (سواحل دریای عمان) برگزار می‌شود. 🔹مخاطبین: شرکت‌های دانش‌بنیان و فناور عضو شهرک با زمینه فعالیت‌ها و فناوری‌های مرتبط با اقتصاد دریامحور ✅ شرکت‌های حاضر در این نشست در اولویت دریافت نیازهای فناورانه دریامحور (RFP) ارسالی به شهرک خواهند بود. 🕑 یکشنبه 16 شهریور - ساعت 14 تا 16 📍سالن کنفرانس ساختمان شیخ بهایی 🔻 شبکه‌های اجتماعی و وبسایت مکرانو: https://zil.ink/makrano_ir 🔻کانال ایتا شهرک: @istt_news

#خبر 📌 پیرو تفاهم‌نامه همکاری بین شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان و پارک‌های علم و فناوری استان‌های ساحلی کشور جهت توسعه اقتصاد دریامحور، شرکت دانش‌بنیان و توسعه منطقه‌ای رویش نوین نصیر ایرانیان (آژانس مکرانو) به عنوان کارگزار رسمی شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان جهت اتصال شرکت‌های فناور شهرک به نیازهای فناورانه سواحل مکران انتخاب گردید. 🔸شرکت‌های مستقر می‌توانند از طریق حضور در نشست روز یکشنبه و ارتباط با دبیرخانه مکرانو، فعالیت‌ها، کالاها، خدمات و فناوری‌های مرتبط خود با دریا و سواحل را معرفی کنند. 🔹امید می‌رود عزم، حرکت و حضور فعالان اقتصادی "اصفهان" که یکی از قطب‌های اصلی علم و فناوری در کشور می‌باشد منجر به توسعه دوسویه و انتفاع متقابل اصفهان و سواحل مکران گردد. #مکرانو #سرمایه‌گذاری_برای_تولید #سواحل_مکران #پایتخت_اقتصادی_ایران #توسعه_دریامحور 🌐 https://zil.ink/makrano_ir

📌 بررسی میدانی ظرفیت‌های پیشرفت اقتصادی شهرستان #میناب با تمرکز بر توسعه شیلات 🔸میناب در شرق بندرعباس واقع شده و اولین شهرستان از شهرستان‌های 7گانه نوار ساحلی مکران از سمت استان هرمزگان محسوب می‌شود. 🔹میناب در سه‌راهی «بندرعباس-نوار ساحلی مکران-جنوب کرمان» قرار دارد و به دلیل این موقعیت جغرافیایی خاص، یک هاب منطقه‌ای به شمار می‌رود. 🔸نکته قابل توجه دیگر اینکه میناب بعد از بندرعباس، پرجمعیت‌ترین شهرستان استان هرمزگان است. ✅ به دلیل ظرفیت‌های بالقوه و بالفعل میناب در حوزه شیلات، کشاورزی و تجارت، یک روز کامل از سفر ما به این شهرستان اختصاص یافت. در این روز ما جلساتی با مراکز علمی و فناوری منطقه و بازدیدی از ظرفیت‌های شیلاتی آن شامل پرورش میگو و ماهی داشتیم. ⭕ همراهی و هماهنگی‌های جناب آقای مهندس عباس‌زاده، مدیر مرکز رشد و معاون فناوری دانشکده فنی میناب در این بازدید بسیار مغتنم و مفید بود. #دل_به_دریای_بی‌کران_باید_زد 🔻شبکه‌های اجتماعی و وبسایت مکرانو: https://zil.ink/makrano_ir