چین انحصار هواپیمایی ایرباس و بوئینگ را می‌شکند 🔹چین اعلام کرده قصد دارد با عرضۀ ۲ مدل هواپیمای مسافری تازه‌نفس C909 و C919، رقابت با غول‌های غربی صنعت هواپیمایی یعنی بوئینگ و ایرباس را به‌طور رسمی آغاز کند. 🔹ستارۀ اصلی چین برای ورود به بازار جهانی، C919 است؛ هواپیمایی که نخستین رقیب جدی بوئینگ ۷۳۷ شناخته می‌شود؛ این هواپیما ظرفیت ۱۶۰ تا ۱۹۰ مسافر دارد و برد آن بین ۴۰۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر است. 🔹پکن قصد دارد این هواپیماها را در نمایشگاه هوایی دبی ۲۰۲۵ به‌عنوان نشانه ورود جدی به بازار خاورمیانه معرفی کند؛ بازاری که طی دهۀ گذشته یکی از بزرگ‌ترین خریداران هواپیمای مسافربری در جهان بوده است. @Farsna - Link

🟣انتشار اوراق خزانه‌داری آمریکا با سرعت سرسام‌آوری در حال افزایش است دولت آمریکا فقط در هفتهٔ گذشته ۶۹۳.۵ میلیارد دلار اوراق خزانه به فروش رساند؛ آن هم در ۹ مزایده طی ۳ روز. ۵۴۹.۱ میلیارد دلار از این مقدار مربوط به اوراق T-Bill با سررسیدهای ۴ تا ۵۲ هفته بود.به‌طور هم‌زمان، ۱۴۴.۴ میلیارد دلار اوراق میان‌مدت و بلندمدت (Notes و Bonds) منتشر شد، شامل ۴۸.۵ میلیارد دلار اوراق ۱۰ساله و ۲۸.۹ میلیارد دلار اوراق ۳۰ساله. مجموع T-Billهای در گردش اکنون به رکورد ۶.۵۹ تریلیون دلار رسیده که از سال ۲۰۲۰ دو برابر شده است.به‌عنوان درصدی از کل اوراق قابل معاملهٔ خزانه‌داری، سهم T-Bills به حدود ۲۲٪ رسیده که نزدیک به بالاترین سطح از ۲۰۲۱ است. وام‌گیری دولت آمریکا با سرعتی شبیه شرایط بحرانی در حال افزایش است. @CommoLady | كاموليدى 📉👩🏻‍💼📈

📌بودجه آموزش پزشکی ۷ برابر شده است 🔹 از ابتدای دولت چهاردهم، معاون آموزشی وزارت بهداشت مدعی بود که تا به امروز یک ریال بودجه برای افزایش ظرفیت پزشکی تخصیص داده نشده است. 🔹 بررسی قوانین بودجه سنواتی خلاف این ادعا را نشان می‌دهد به‌گونه‌ای که بودجه آموزشی دانشگاه‌های علوم پزشکی در سال ۱۴۰۴ نسبت به سال ۱۴۰۱، بیش از ۷ برابر رشد داشته است./ فارس ✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف @masaf_eco

📌خمپاره ویرانگرِ صادق الحسینی به پیکرِ متعفنِ فرقهِ دلارزدایان / تاراج منابع ملی به نام تولید گلخانه‌ای آقای ‌#مدنی‌زاده دقت کنید! اینکه با آتش زدن ثروت ملت ایران اینگونه فیگور میگیرند فاجعه است. ایشون ۵۰ میلیون دلار موز و فلفل دلمه و بادمجون صادر نمیکنه بلکه حدود ۷۰ میلیون دلار از گاز کشور رو داره به قیمت ۵۰ میلیون دلار صادر میکنه! یعنی اگر این گلخانه تعطیل بشه و این گاز بصورت خام صادر بشه به ترکیه همین الان از ۲۰ میلیون ضرر به کشور جلوگیری کردید! پ.ن: در جلفا با دمای متوسط ۱۲ درجه در کل سال، در گلخانه‌ای با وسعت ۱۶۰ هکتار، تولید میوه استوایی با متوسط دمای ۲۸ درجه یعنی سوزاندن حدود ۲۱۳ میلیون متر مکعب گاز که اگر با قیمت گاز صادراتی به ترکیه یعنی ۳۳ سنت محاسبه کنیم میشود حدود ۷۰ میلیون دلار مصرف گاز این گلخانه در سال که البته ایشون با تعرفه کشاورزی برای این گاز فقط حدود ۳۳۳ هزار دلار پول گاز میده! #زمین_تخت_گرایان_اقتصاد #فرقه_دلارزدایان ✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف @masaf_eco

از شوری این آش صدای علیزاده در لندن هم درامد! / هزینه تولید موز در سردترین نقطه کشور چقدر است؟ سه سال مدنی‌زاده را به عنوان نابغه المپیادی و خارج درس خوانده باد کردند. به من بگویید نابغه به کنار این چه اقتصاددانی است که بلافاصله محاسبه سود ‌‌زیان نکرد و یک‌ جمله نپرسید مصرف گاز برای تولید موز در سردترین نقطه کشوری که قطعی گاز دارد چه سودی دارد؟

♨️کسر آنی مالیات از خریدهای کارت‌خوان کلید خورد 🔹به‌دنبال توافق تازه میان بانک مرکزی و سازمان امور مالیاتی و اجرای حکم مندرج در قانون مالیات ارزش افزوده ، اجرای مرحله نخست طرح «کسر علی‌الحساب از تراکنش‌های کارت‌خوان» آغاز خواهد شد. 🔹بر اساس این طرح، فعلاً ۸ درصد از خریدهای انجام‌شده از طریق دستگاه‌های پوز برخی اصناف به‌صورت علی‌الحساب کسر می‌شود و ما بقی مبلغ تراکنش به حساب صاحبان دستگاه واریز خواهد شد./ تسنیم ✅️ @akhbare_fouri

#خبرنگار_مصاف| آرد دولتی سر از بازار آزاد در می‌آورد؛ راه‌حل، اصلاح یارانه است یکی از مخاطبان ما با اشاره به خبرهای اخیر دربارهٔ تخلفات مربوط به آرد، در پیامی تأکید کرده است که مشکل اصلی در شیوهٔ توزیع یارانهٔ آرد است و تا زمانی که این سیستم اصلاح نشود، تخلفات هم ادامه خواهد داشت. این شهروند می‌گوید «چند ماه پیش برای شما نمونه‌هایی از آگهی‌های دیوار را فرستادم که آرد دولتی را در بازار آزاد می‌فروختند. من به‌خاطر شغلم دقیق می‌دانم آرد چگونه از مسیر اصلی خارج و وارد بازار آزاد می‌شود. تا زمانی که یارانه به محصول داده می‌شود، همین قصه ادامه دارد.» او معتقد است راه‌حل، شفاف و ساده است «یارانه باید مستقیم به مردم پرداخت شود و قیمت‌ها واقعی شود. پولدار هم بگیرد، من هم بگیرم.» این مخاطب در پایان از مسئولان اقتصادی خواسته است اصلاح ساختار یارانهٔ آرد را جدی بگیرند؛ چرا که ادامهٔ وضعیت فعلی نه‌تنها موجب ایجاد بازارهای غیرشفاف شده، بلکه زمینهٔ تخلف، قاچاق و فشار بر نانوایان واقعی را نیز فراهم کرده است.

⭕️ آلمان از یک صادرکننده بزرگ به چین داره تبدیل به یک واردکننده محض می‌شود. ☑️ @persiannbloomberg بلومبرگ فارسی✔️

💢 عقب‌ماندگی ایران در توسعه دندانپزشکی ظرفیت تربیت دندانپزشک ترکیه در یک دهه ۶ برابر ایران شد! 🔸 کمبود شدید دندانپزشک سبب شده با وجود نیاز بیش از ۷۰ درصد مردم ایران به خدمات دندانپزشکی، سالانه تنها ۵ درصد از مردم به دندانپزشک مراجعه کنند! 🔹 سرانه اسمی دندانپزشک در کشور تنها ۵.۸ نفر به ازای هر ۱۰ هزار نفر است (که از این تعداد به طور متوسط حدود ۷۰٪ فعال می‌باشند). 🔸 این در حالیست که سرانه بسیاری از استان‌ها پایین‌تر از این میانگین قرار دارد؛ به‌طور مثال در سیستان‌ و بلوچستان این عدد تنها ۲.۱۵ نفر است. 🔹 در حالی‌ که ظرفیت پذیرش رشته دندانپزشکی در ایران طی ۱۰ سال گذشته رشد چندانی نداشته و در سال ۱۴۰۲ دوباره به سطح سال ۱۳۹۲ بازگشته، ترکیه در همین بازه زمانی ظرفیت پذیرش خود را ۶ برابر افزایش داده است. 🔸 گفتنی است بیش از ۳۲ هزار دانشجوی ایرانی در ترکیه مشغول تحصیل در رشته‌ دندانپزشکی و پزشکی (غالبا دندانپزشکی) هستند. اکوهشت - دیده‌بان رشد اقتصادی ایران @ecohasht

📌 *صادرات «تخته نرد» آزاد شد* 🌐 سازمان توسعۀ تجارت با ارسال نامه‌ای رسمی به گمرک، صادرات «تخته نرد» را آزاد اعلام کرد. ✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف @masaf_eco

📌 خودتحریمی در لباس قانون؛ وقتی «ضمانت‌نامه» گلوی صادرات را می‌فشارد / رفتار مشکوک سازمان توسعه تجارت در شرایط جنگی و فشار تحریم‌ها 🔹سیاست‌گذاری تجاری در ایران طی سال‌های اخیر بیش از آنکه شبیه به یک نقشه راه استراتژیک برای فتح بازارهای جهانی باشد، به مجموعه‌ای از واکنش‌های منفعلانه و خطرناک تبدیل شده است. اوج این رویکرد غلط را می‌توان در مصوبات نیمه اول سال ۱۴۰۴ مشاهده کرد؛ جایی که سازمان توسعه تجارت و بانک مرکزی با هدف (به‌ظاهر درست) مدیریت بازگشت ارز و حذف کارت‌های بازرگانی یک‌بارمصرف، عملاً تیر خلاص را به پیکره صادرکنندگان خرد و متوسط (SME) شلیک کردند. 🔹مصوبه «الزام به سپردن ضمانت‌نامه بانکی برای کارت‌های فاقد رتبه‌بندی» ابلاغ شد و در اواخر شهریور ۴۰۴ هم اجرا شد، مصداق بارز این کج‌سلیقی مدیریتی است. سیاست‌گذار در اتاق‌های دربسته تهران تصمیم می‌گیرد، اما هزینه آن را کشاورز کرمانی و بازرگان آذربایجانی در مرزها می‌پردازند که با سختی فراوان بازار صادراتی مناسبی پیدا کرده است. 🔹نخستین و بزرگ‌ترین قربانی این سیاست، "کشاورزان کف میدان" و "صادرکنندگان خرده پا" است. در شرایطی که تورم تولیدکننده افسار گسیخته و تأمین سرمایه در گردش به کابوس تولیدکننده تبدیل شده است، الزام صادرکننده به بلوکه کردن درصدی از سرمایه خود نزد بانک‌ها (به عنوان سپرده نقدی ضمانت‌نامه) و درگیر کردن وثایق ملکی سنگین، به معنای خلع سلاح کردن سربازان خط مقدم جنگ اقتصادی است. بانک‌ها با دیوان‌سالاری پیچیده خود، فرآیند صدور ضمانت‌نامه را به هفت‌خانی تبدیل کرده‌اند که عبور از آن گاه هفته‌ها به طول می‌انجامد. 🔹دومین چالش، نادیده گرفتن ماهیت کالاهای «فسادپذیر» است. صادرکننده محصولات کشاورزی با کالایی سر و کار دارد که عمرش به ساعت و روز بسته است، نه ماه و سال. توقف یک محموله گوجه‌فرنگی یا سیب در گمرک به دلیل بوروکراسی صدور تضامین بانکی، تنها یک تأخیر اداری نیست؛ بلکه به معنای نابودی فیزیکی سرمایه ملی است. وقتی کانتینرها پشت مرز معطل امضای مدیران بانکی می‌شوند، بازارهای هدف در روسیه و خلیج فارس منتظر ما نمی‌مانند؛ رقبا به سرعت جای خالی ایران را پر می‌کنند و بازپس‌گیری این بازارها گاه ناممکن است. 🔹سومین نقد جدی، نتیجه معکوس سیاست‌هاست. هدف دولت حذف کارت‌های اجاره‌ای بود. اما مشاهدات میدانی در پاییز ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که این سیاست تنها شکل فساد را تغییر داده است. صادرکنندگان واقعی که توان سپردن وثیقه ملکی را ندارند، اکنون مجبورند کالای خود را با کارت‌های «رتبه‌دار» و قدیمی صادر کنند و بابت آن کارمزد بالا بپردازند. به عبارت دیگر، بازار سیاه اجاره کارت از «کارت‌های بی‌هویت» به سمت «کارت‌های دارای رتبه» شیفت کرده است و تنها هزینه نهایی صادرات را افزایش یافته است. 🔹سازمان توسعه تجارت باید بپذیرد که بازگشت ارر با نرخ دستوری و اجرای خطایی استراتژیک شیپور را از دهان گشاد نواختن است. 🔹در سالی که قرار بود موانع تولید زدوده شود، دولت با دستان خود سرعت‌گیرهایی ساخته که عبور از آن‌ها برای بخش خصوصی واقعی ناممکن شده است. ادامه این روند، یعنی خروج تجار از چرخه صادرات بخصوص صادرات محصولات کشاورزی و واگذاری میدان به کارت‌های اجاره‌ای جدید و شرکت‌های خصولتی. وقت آن رسیده که سیاست‌گذار به جای بدبینی محض و ایجاد موانع تعرفه‌ای و غیرتعرفه‌ای، به پیشنهادات اتاق‌های بازرگانی گوش دهد: اصلاح سیاست دستوری تعهد ارزی و نرخ گذاری غیرواقعی، پذیرش چک صیادی به جای ضمانت‌نامه بانکی، و توقف صدور بخشنامه‌های خلق‌الساعه. صادرات، نیازمند «فرش قرمز» است، نه «سیم خاردار». #سازمان_محدودیت_تجارت ✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف @masaf_eco

📌انسداد سیستمی کارت‌های بازرگانی؛ تکمیل پازل «خودتحریمی» در جنگ اقتصادی 🔹در روزهایی که اقتصاد ایران زیر فشار سنگین‌ترین تحریم‌های بین‌المللی برای تنفس می‌جنگد، تصمیمات داخلی عجیب و شوک‌های مقرراتی، نقش مکمل تحریم‌ها را بازی می‌کنند. آخرین پرده از این نمایش تراژیک، «مسدودسازی کارت‌های بازرگانی ترخیص‌کاری» و توقف فرآیند صادرات برای بسیاری از فعالان اقتصادی است. این اقدام، که ظاهراً با هدف فشار حداکثری با هدف بازگشت ارز حاصل از صادرات (رفع تعهد ارزی) انجام شده، در عمل به مثابه شلیک تیر خلاص به پیکر نیمه‌جان صادرات غیرنفتی است. 🔹سیاستگذار ارزی گمان می‌کند با بستن راه‌های تنفس و ایجاد انسداد در کارت‌های بازرگانی، می‌تواند صادرکننده را به زانو درآورد و ارز را به سامانه مبادله بازگرداند. اما این نگاه غلط ناشی از احتمالاً عدم درک صحیح از شرایط واقعی اقتصاد، نه تنها مسئله را حل نکرده بلکه به سمت و سوی خطرناکی نیز می برد. وقتی کارت‌های بازرگانی که مجوز اصلی عبور کالا از مرز هستند، طی یک فرآیند سریع و بدون جایگزین مسدود می‌شوند، این پیام را به جامعه مخابره می کند که فضای تولید و بازرگانی دیگر برای سرمایه ها امن نیست و روند خروج سرمایه تسریع می شود. 🔹تجربه جهانی به ما درس‌های بزرگی می‌دهد که نادیده گرفته شده‌اند. کشورهایی مانند نیجریه و ونزوئلا در دهه گذشته دقیقاً همین مسیر را پیمودند؛ اصرار بر نرخ دستوری و پلیسی کردن فرآیند بازگشت ارز. نتیجه در هر دو کشور یکسان بود: شکل‌گیری بازارهای زیرزمینی، فرار گسترده سرمایه، و در نهایت سقوط آزاد ارزش پول ملی. در نیجریه، سیاست‌های سخت‌گیرانه بانک مرکزی برای کنترل صادرکنندگان، نه تنها ذخایر ارزی را پر نکرد، بلکه باعث شد صادرکنندگان واقعی از چرخه خارج شوند و جای خود را به قاچاقچیان بدهند. 🔹در مقابل، کشورهایی مانند چین (در دهه ۹۰) و لهستان در دوران گذار، به جای «چماق تعهد»، از «هویج تشویق» استفاده کردند. چین با پذیرش واقعیت بازار، به صادرکنندگان اجازه داد درصدی از ارز خود را در بازار آزاد با نرخ واقعی بفروشند تا انگیزه صادرات حفظ شود. آن‌ها درک کردند که «جریان داشتن صادرات» مهم‌تر از «نرخ صادرات» است. اگر صادرات متوقف شود، اساساً ارزی وجود نخواهد داشت که بر سر نرخ آن دعوا کنیم. 🔹امروز در ایران، با بستن کارت‌های بازرگانی و صفر کردن سقف مجاز، عملاً زنجیره تأمین مالی تولید قطع شده است. تولیدکننده‌ای که نتواند صادر کند، نقدینگی برای خرید مواد اولیه ندارد. این یعنی تعطیلی خطوط تولید و کشت در گلخانه و زمین زراعی و بیکاری کارگران در ماه‌های آینده. این سیاست، مصداق بارز «خودتحریمی» است و درصورت ادامه یافتن این روند نگرانی های امنیتی نیز افزایش خواهد یافت. 🔹دولت باید بپذیرد که با ابزار انسداد و تعلیق، نمی‌توان اقتصاد را مدیریت کرد. برای حل موضوع بازگشت ارز به چرخه اقتصاد، مسدود کردن صادراتی که به سختی بازار خود را در شرایط فعلی پیدا کرده راه حل منطقی به نظر نمی رسد. ادامه وضعیت فعلی و اصرار بر سیاست شکست‌خورده تعهد ارزی اجباری، تنها یک برنده دارد: رقبای منطقه‌ای ما که با اشتیاق بازارهای صادراتی ایران را یکی پس از دیگری تصاحب می‌کنند. #سازمان_محدودیت_تجارت #ارز_تک_نرخی ✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف @masaf_eco