شعار؛ سلاحِ تهاجمی؛ هنرِ غلبهٔ روحی در میدانِ تجمعات دکتر مریدیان عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان استان سمنان ♻️ در جنگ اُحد وقتی ابوسفیان برای تضعیف روحیهٔ مسلمانان، بر فراز کوه اُحد با لحنی فاتحانه فریاد زد: اِنَّ لَنَا الْعُزّى وَ لا عُزّى لَکُمْ: ما داراى بت بزرگ عزّى هستیم و شما ندارید پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود: شما هم در برابر شعار آنها بگوئید: اَللّهُ مَوْلینا وَ لا مَوْلى لَکُمْ: سرپرست و تکیه گاه ما خدا است و شما سرپرست و تکیه گاهى ندارید. و در پاسخ به شعارِ جاهلیِ «أُعْلُ هُبَلَ»، شعارِ قدرتمندِ «اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ» مجمع البیان ، جلد ۳، صفحه۱۸۰، ♻️ بنابراین مسلمانان در میدان مواجهه می بایست هیچ یک از تاکتیک هاى دشمن را از نظر دور ندارند، و در برابر هر وسیله مبارزه، وسیله اى محکم تر و کوبنده تر فراهم سازند.هر شعارِ دشمن، باید با شعاری معنایی‌تر، قوی‌تر و ایمان‌آورتر پاسخ داده شود تا هر تکنیکِ روانی (ترس، توهین، اغراق)، با تکنیکیِ هم‌سطح اما مبتنی بر امید، عزت و وحدت، مواجه گردد.از آن جهت که وضعیت دفاعی در برابر دشمنان سرسخت، همیشه باید با روحیهٔ تهاجمیِ هوشمند و آگاهانه همراه باشد. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

⚡️صحبتهای یک تیک تاکر آمریکایی درباره شخصیت و تالیفات شهید علی لاریجانی ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

چرا یک حکومت اسلامی باید تابع رهبری (ولایت فقیه) باشد نه پادشاهی؟ حجت‌الاسلام مهدی مهدوی اطهر، سرپرست گروه معارف دانشگاه صنعتی اراک ۱. منشأ مشروعیت و حق حاکمیت در نظام پادشاهی: معمولاً مبنای قدرت، «وراثت» (انتقال قدرت از پدر به پسر) یا «غلبه نظامی» است. در این سیستم، شخص پادشاه لزوماً به دلیل برتری‌های اخلاقی یا علمی حاکم نمی‌شود، بلکه به دلیل تعلق به یک خاندان خاص بر تخت می‌نشیند. در ولایت فقیه: از دیدگاه الهیات اسلامی، حق ذاتي حاکمیت تنها متعلق به خداوند است. در زمان غیبت امام معصوم، این حق به کسی سپرده می‌شود که بیشترین آگاهی را به قوانین الهی داشته باشد و از نظر تقوا در بالاترین سطح باشد. بنابراین، مشروعیتِ حاکم نه از خون و نژاد، بلکه از «تخصص در دین» و «پایبندی به احکام الهی» سرچشمه می‌گیرد. ۲. قانون‌محوری در برابر شخص‌محوری در نظام پادشاهی مطلق: اراده و خواست پادشاه، قانون تلقی می‌شود. پادشاه می‌تواند قوانین را تغییر دهد و خود معمولاً فراتر از قانون است. در نظام اسلامی (ولایت فقیه): حکومت، حکومتِ «قانون» (احکام شرع) است، نه حکومت اشخاص. ولی فقیه حق ندارد بر اساس میل شخصی خود تصمیم بگیرد؛ بلکه وظیفه او اجرای دقیق قوانین اسلام است. دلیل اینکه یک «فقیه» باید در رأس حکومت باشد این است که مجری قانون، باید قانون (فقه اسلام) را به عمیق‌ترین شکل ممکن بشناسد تا بتواند جامعه را بر اساس آن هدایت کند. ۳. شایسته‌سالاری در برابر وراثت در نظام پادشاهی: هیچ تضمینی وجود ندارد که فرزند یک پادشاه خردمند، عادل یا توانمند باشد. تاریخ پر از پادشاهانی است که به دلیل بی‌کفایتی، جوامع خود را به تباهی کشانده‌اند، اما به دلیل سیستم موروثی قابل تغییر نبودند. در ولایت فقیه: انتخاب رهبر بر اساس شرایط و صفات بسیار سخت‌گیرانه‌ای انجام می‌شود. رهبر باید ویژگی‌هایی چون فقه (شناخت عمیق دین)، عدالت، تقوا، شجاعت، تدبیر و توانایی مدیریت جامعه را داشته باشد. این یک سیستم «مبتنی بر شایستگی» (Meritocracy) در چارچوب تفکر دینی است. ۴. نظارت‌پذیری و شرط بقای رهبری در نظام پادشاهی: پادشاهان معمولاً مادام‌العمر و غیرقابل عزل هستند (مگر با انقلاب یا مرگ). در ولایت فقیه: ولایت یک فقیه مشروط به حفظ شرایط آن (عدالت، علم، توانایی) است. از نظر فقهی، اگر ولی فقیه مرتکب گناه کبیره‌ای شود، ظلمی کند، یا توانایی مدیریت خود را از دست بدهد، به صورت خودکار از مقام خود عزل (ساقط) می‌شود. در ساختار سیاسی نیز نهادهایی (مانند مجلس خبرگان) برای نظارت بر تداوم این صفات در شخص رهبر پیش‌بینی شده‌اند. بنابراین از نگاه نظریه‌پردازان فقه سیاسی اسلام، تفاوت اصلی این دو نظام در این است که پادشاهی مبتنی بر «حاکمیت فرد بر اساس وراثت و قدرت» است، در حالی که ولایت فقیه مبتنی بر «حاکمیت قانون الهی توسط یک متخصصِ عادل و شایسته» است. به همین دلیل، در چارچوب حکومت اسلامی، نظامی که بر پایه تخصص دینی و تقوا بنا شده باشد، بر نظامی که صرفاً بر پایه خون و وراثت باشد، ترجیح داده می‌شود. تحلیل‌های خود از «جنگ» و «پیام‌های رهبر انقلاب» را برای ما بفرستید. @Samir_313 ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

نداءأخوي إلى إخوتنا في الخليج الفارسي حجت الاسلام دکتر محمدابادی، استاد معارف کرمان أيهاالمسلمون.هل تعلمون أن أراضيكم تُستخدم لضرب مدارس ومستشفيات إيران؟هل تدركون أن قياداتكم تخون العهد وتوالى الكفار؟ القرآن يحذر: ﴿وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ﴾ ترامب يقول: “أنا ربكم الأعلى”! فمن تتبعون؟ الله أم الطاغوت؟ نحن ندافع عن أنفسنا… وعداؤنا ليس لشعوب الخليج بل للمحتلين. اتحدوا معنا قبل فوات الأوان… العصمة في كتاب الله لا في وعود أمريكا الكاذبة. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

چرا نباید میدان را خالی کرد؟ ✍ محمد اسماعیلی عضو هیئت علمی گروه معارف دانشگاه خلیج فارس استان بوشهر ابتدا باید منظورمان از میدان را مشخص کنیم. مراد از میدان آن است که در صحنه زندگی باید زمام حرکت و فعالیت را به سمت هدف معینی در دست گرفت و با برنامه به سمت هدف حرکت کرد. این میدان داری وقتی دشمنی غدار در مقابل انسان وجود دارد، اهمیتش چند برابر می شود. در فرهنگ دینی، شیطان و نفس اماره به عنوان دشمن انسان معرفی شده اند. وقتی انسان در نماز در محراب قرار می گیرد، به جنگ شیطان و هوا و هوس ها قدم بر می دارد و میدان داری می کند. جهاد با دشمن در فرهنگ دینی به مصادیق شیطان یعنی مخالفان حاکمیت دینی نیز گسترش می یابد. این جاست که در میدان بودن اهمیت می یابد. میدان شامل همه میدان ها از میدان نظامی تا میدان شهرها برای فریاد زدن حق و حقیقت تا میدان اقتصادی تا میدان سیاسی می شود. هه میدان ها باید در مسیر و جهت اقامه عدالت و استحکام حاکمیت توحید قدم بردارند و لحظه ای در این زمینه کم کاری نکنند. این جاست که باید مراقب میدان سیاست و ‌اقتصاد و عدم ورود نفوذی ها و غرب زده ها باشیم. یکی از میدان ها که ضرورت دارد همیشه فعال باشد، میدان حضور مردم در مراسمات و اجتماعات است. مردم به عنوان امت اسلامی و به دنبال احیای حاکمیت الله در سال ۵۷ انقلاب کردند و حکومت اسلامی تشکیل دادند و به جمهوری اسلامی رای دادند. علت مبقیه همان علت محدثه است. اگر بناست که این حکومت در مسیر درست خود حرکت کند، همیشه به میدان داری مردم نیاز دارد. باید خواند و گفت و نوشت. باید احساس مسوولیت نمود. باید در همه صحنه ها حاضر بود. وقت گلایه نیست. در صحنه رویارویی با قدرت های ستمگر باید احساس مسوولیت کرد و با استفاده از همه ظرفیت ها به نابودی دشمنان کمر همت بست. این بار بر دوش آحاد امت است. امت باید بصیرت خود را بیفزاید و همدیگر را به صبر و مقاومت توصیه کند و صحنه را به بهترین شکل مدیریت نماید. حضور در میدان ضامن پیروزی و رسیدن به هدف است. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

سلکیس، مدیر شرکت داده و رمزارز Messari «در این مرحله دارم طرفدار ایران می‌شم، چون رهبرانش برای کشورشون جان می‌دن، ولی رهبرهای ما حتی زحمت این رو به خودشون نمی‌دن که گه‌گاهی به پست‌ترین یهودیان تاریخ بشر «نه» بگن» ‌ ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

هشیاری درونی جامعه نسبت به حربه های دشمن در میانه جنگ دکتر علی اصغر محمدی مدرس گروه معارف دانشگاه بین المللی امام خمینی ره قزوین از دیدگاه قرآنی، دشمنان در میانه جنگ حربه هایی را به کار میگیرند که توجه جامعه نسبت به آنها این توطئه ها را بی اثر خواهد کرد. این ابزارهای شکست آفرین عبارتند از: 1. ایجاد تفرقه و نفاق درونی: ایجاد شکاف و نزاع در جامعه و تضعیف جایگاه رهبری و تردید افکنی از مهمترین شاخصه ها برای ایجاد تفرقه درونی در جامعه است. خدای متعال میفرماید: «وَلَا تَـنَـٰزَعُواْ فَتَفشَلُواْ وَتَذۡهَبَ رِیحُكُم وَٱصبِرُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِینَ» (انفال: ۶۶). این آیه مستقیماً مسلمانان را از نزاع و اختلاف برحذر می‌دارد، چرا که موجب سستی و از بین رفتن هیبت و قدرتشان می‌شود. منافقان با دامن زدن به اختلافات درونی، تفرقه افکنی کرده و به هدف تضعیف جامعه اسلامی از این طریق عمل می‌کردند. 2. تضعیف روحیه مسلمانان در شرایط بحرانی: این امر با با ترساندن از دشمن و دلسرد کردن از جهاد انجام می‌شود. «فَإِذَا جَآءَ ٱلخوفُ رَأَیتهُم یَنظُرُونَ إِلَیكَ تَدُورُ أَعیُنُهم كَٱلَّذِی یُغشَىٰ مِنَ ٱلمَوتِۖ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلخَوفُ سَلَقُوكُم بِأَلسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةٍ عَلَى ٱلخَیر أُوْلَـٰۤىِٕكَ لَم یُؤمِنُواْ فَأَحبَطَ ٱللَّهُ أَعۡمَـٰلَهُم وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ یَسِیرًا» (احزاب: ۱۹) این آیه رفتار منافقان را در مواجهه با ترس و خطر توصیف می‌کند؛ آن‌ها با مشاهده خطر، دچار وحشتزدگی شده و در زمان آرامش با سخنان گزنده خود، روحیه مبارزان را تضعیف می‌کنند. این دقیقاً نقش منافقان در ایجاد یاس و ناامیدی در جامعه اسلامی در مواقع حساس است. در ِآیه ای دیگر میفرماید:«وَإِذ یَقُولُ ٱلمُنَـٰفِقُونَ وَٱلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥۤ إِلَّا غُرُورًا» (احزاب: ۱۲) آیه سخن منافقان را نقل می‌کند که وعده‌های خدا و پیامبر (ص) را فریبنده می‌دانند. این بدبینی و ناامیدسازی، ابزار دیگری از منافقان برای تضعیف روحیه مسلمانان در برابر سختی‌ها و مشکلات است. 3. جاسوسی و خیانت: خدای متعال میفرماید: «یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِّن دُونِكُم لَا یَألُونَكُم خَبَالًا وَدُّواْ مَا عَنِتُّم قَدبَدَتِ ٱلبغضَآءُ مِن أَفوا ٰ⁠هِهِم وَمَا تُخفِی صُدُورُهُم أَكبر قَد بَیَّنَّا لَكُمُ ٱلآیات إِن كُنتُم تَعقِلُونَ» (آل عمران: ۱۱۸)این آیه مؤمنان را از برگزیدن افراد غیرهم‌کیش به عنوان یاران نزدیک و محرم اسرار برحذر می‌دارد، زیرا آن‌ها در تباهی مؤمنان هیچ کوتاهی نمی‌کنند و خواهان سختی و رنج آن‌ها هستند. این اشاره مستقیم به خطر جاسوسی و خیانت منافقان از طریق درز دادن اطلاعات به دشمنان دارد. همکاری با دشمن در زمان جنگ نیز از زشت ترین ویژگی های منافقان در میانه جنگ است: «لَئِن لَّم یَنتَه ٱلمُنَـٰفِقُونَ وَٱلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلمُرجِفُونَ فِی ٱلمَدِینَةِ لَنُغرِیَنَّكَ بِهِم ثُمَّ لَا یُجَاوِرُونَكَ فِیهَاۤ إِلَّا قَلِیلًا» (احزاب: ۶۰) این آیه به منافقان و فتنه‌انگیزان هشدار می‌دهد که اگر دست از اقدامات خود برندارند، مورد مجازات قرار خواهند گرفت. این موضوع به همکاری و همراهی منافقان با دشمنان در زمان جنگ و ایجاد ناامنی در جامعه اسلامی اشاره دارد. 4. ضربه به ساختارهای اجتماعی و سیاسی جامعه: تضعیف جایگاه رهبری و ایجاد چالش در امور حکومتی یکی از مهمترین ابزارهای دشمن در جنگ شناختی علیه مسلمانان است. خدای متعال میفرماید::«وَإِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِیَحكُمَ بَینَهُم إِذَا فَرِیقٌ مِّنهُم مُّعرِضُونَ» (نور: ۴۸)این آیه کسانی را که هنگام فراخوانده شدن به سوی خدا و پیامبر (ص) برای داوری، روی‌گردان می‌شوند، نکوهش می‌کند. این رفتار نشان‌دهنده عدم پذیرش حاکمیت الهی و پیامبر (ص) است که منافقان با چنین رویکردی، سعی در تضعیف ساختار سیاسی و اجتماعی مبتنی بر اسلام داشتند. تحلیل‌های خود از «جنگ» و «پیام‌های رهبر انقلاب» را برای ما بفرستید. @Samir_313 ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

⚡️ شبکه روسیRT: ‌ رونمایی از «متروی موشکی» ایران؛ «ترامپ قادر به اصابت به سکوهای پرتاب نیست» ‌ ‌تصاویر منتشرشده از یک پایگاه زیرزمینی جدید ایران، شبکه‌ای از تونل‌های راهبردی را نشان می‌دهد که به گفته تحلیلگران، امکان حرکت و پرتاب موشک‌ها را بدون شناسایی از سوی ماهواره‌ها و سامانه‌های راداری دشمن فراهم می‌کند. ‌ ‌این ساختار که «متروی موشکی» نام گرفته، قابلیت مانور و شلیک از نقاط مختلف را داشته و هدف قرار دادن سکوهای پرتاب را برای آمریکا «غیرممکن» ساخته است. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

شهید تنگسیری صدای اقتدار هرمز... بخشی از یادداشت دکتر محمد مهدی مجلسی آذر معاون آموزشی استان آ.غ از نگاه تحلیلی، مهم‌ترین نقش سردارشهید تنگسیری را می‌توان در سه محور دید: ۱. تثبیت بازدارندگی دریایی او در سخنان و مواضع خود بارها تأکید کرده که ایران برای همه شرایط آماده است و این آمادگی، صرفاً شعاری تبلیغاتی نیست، بلکه بر پایه ظرفیت‌های عملیاتی، نیروی انسانی و تجربه میدانی شکل گرفته است. این نوع موضع‌گیری، پیام بازدارنده‌ای به طرف‌های خارجی می‌دهد که هرگونه ماجراجویی در خلیج فارس و تنگه هرمز، بدون هزینه نخواهد بود. ۲. تبدیل تنگه هرمز به اهرم دیپلماتیک در معادلات بین‌المللی، همیشه فقط قدرت نظامی تعیین‌کننده نیست؛ گاهی «توان اثرگذاری بر مسیرهای حیاتی» از خودِ سلاح مهم‌تر است. سردار شهید تنگسیری و مجموعه تحت فرمان او، با تأکید بر این واقعیت، نشان داده‌اند که ایران در مذاکرات و فشارهای سیاسی، از یک ابزار مهم راهبردی برخوردار است. تنگه هرمز در این نگاه، فقط یک آبراه نیست؛ بخشی از قدرت چانه‌زنی ملی است. ۳. تقویت روایت اقتدار ملی تأکید بر اینکه «هرگونه عبور از تنگه نیازمند هماهنگی و رعایت قواعد ایران است»، در سطح داخلی هم پیام مهمی دارد: ایران نه کشوری منفعل، بلکه کنشگری مؤثر در امنیت منطقه است. این نگاه، به‌ویژه در شرایطی که فشارهای خارجی افزایش می‌یابد، برای تقویت روحیه ملی و اعتماد به توان داخلی اهمیت دارد. به قول معروف، وقتی دریا را خوب بشناسی، موج هم دیگر آن‌قدرها ترسناک نیست. از منظر راهبردی، نقش سردار شهید تنگسیری را باید بخشی از روند بزرگ‌تر «احیای نقش کلیدی تنگه هرمز» دانست. این احیا، یعنی یادآوری این حقیقت که ایران در جغرافیایی ایستاده که بدون آن، امنیت انرژی جهان ناقص می‌ماند. هرچه توان بازدارندگی ایران در این منطقه بیشتر باشد، احتمال نادیده گرفتن منافعش کمتر می‌شود. در جمع‌بندی می‌توان گفت سردار تنگسیری فقط یک فرمانده نظامی نبود، بلکه نماد نوعی نگاه راهبردی است که تنگه هرمز را از یک نقطه عبور، به یک نقطه اثرگذاری تبدیل کرده است. او در عمل نشان داده که قدرت دریایی ایران، تنها برای دفاع نیست؛ بلکه برای ایجاد توازن، حفظ عزت ملی و جلوگیری از تحمیل اراده بیگانه نیز به کار می‌آید. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

گستره سرزمین‌های جداشده از ایران! جمهوری اسلامی پاسدار وطن و حافظ تمامیت ارضی ایران است. تاریخ ایران، وطن دوست تر از دو رهبر در۴۷ سال جمهوری اسلامی ندیده است. ارسالی توسط استاد اعظم مظفری ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

🇮🇴 استعاره بیابان آمریکا و 🇭🇺 حقیقت خیابان ایران میثم امانی استادیار گروه معارف دانشگاه آزاد واحد اهواز 🟫#ژان_بودریار جامعه شناس پست مدرن فرانسوی در سال ۱۹۸۸ کتابی نوشت با عنوان #آمریکا که محصول سفر او به چند شهر بزرگ آمریکاست و می کوشد بر اساس ایده #وانموده و #فراواقعیت که اساس نگرش اوست به توضیح فرهنگ و تمدن آمریکایی بپردازد. 🟩آمریکا، استعاره از بیابان است و هر آنچه شما در دلالت های استعاره بیابان می یابید در آمریکا قابل دیدن است. تمدن آمریکایی بر بیابان استوار شده است. 🔸بیابان، بی مرز است و مرز نمی شناسد. انسان آمریکایی نیز عجیب تمایل به دست درازی و دست اندازی و تجاوز و تعدی دارد، 🔸بیابان شکست رنگ هاست و یکنواختی رنگ خاکی. انسان آمریکایی نیز ترکیب سلایق و تنوعات فراوان است، روحیه جمعی ندارد، 🔸بیابان ظاهری ترسناک دارد ولی باطنی هیچ. انسان آمریکایی نیز عجیب اهل نمایش و خودنمایش است. باطنش خالی از معرفت صدق و کذب است و تنها کنش می شناسد، کنش غیرهدفمند و خودمحورانه. 🔸بیابان، نه واقعیت است نه رویا، انسان آمریکایی نیز وانموده است، نه واقعیت است نه رویا، بلکه در رسانه و سمبل و تصویر می زید. 🟥حالا این تحلیل بودریار را که سال ۱۹۸۸ به قلم آورده و اکنون عیان تر از عیان است، بگذارید کنار واقعیت خیابان در ایران امروز. ایرانیان خیابان ها را قرق کرده اند، کسی در خانه نمی ماند. 🔹خیابان مرز دارد، کما اینکه ایران مرز دارد و ایرانی ها ایستاده اند تا مرزبان هویت خویش باشند، 🔹خیابان ازدحام دارد، ازدحام جمعیت یک دست و یک صدا، که اگرچه ترکیب افرادند ولی در یک وحدت متعالی جمع شده اند، 🔹خیابان صادق است، دورویی و نمایش و نفاق ندارد، هر چه هست می بینی و همان است نه بیشتر، 🔹و مهم تر از همه، خیابان واقعیت است، حقیقت است. تصویر و رسانه و هوش مصنوعی نیست. در برابر واقعیت فقط می توانی تسلیم باشی. ♦️جنگ رمضان چه حقایقی را دارد بر ملا می کند. انسان آمریکایی بی فکر و بیش فعال بی پروا اکنون روبروی انسان ایرانی قرنها دارای تمدن و فرهنگ ریشه دار و حکمت محور قرار گرفته است. آنان چه می کنند و ما چه می کنیم؟ هر چه آمریکای استعاره از بیابان، نمایشی و فرمایشی و برساخته است، ایران زیسته در حقیقت خیابان، عین واقعیت است نه کمتر نه بیشتر. انسان آمریکایی بی هدف و ابهام دار و مست از حضور، مقابل انسان ایرانی پرانگیزه، پرفضیلت و میدان دار است. این تضاد بنیادین، روشنگر دنیای امروز است و جنگی دیگر با ماهیتی دیگر. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

جنگ چه زمانی و با چه شرایطی پایان می‌یابد؟ کریمیان، عضو هیأت علمی گروه معارف دانشگاه اراک یکی از پرسش‌های اساسی در دوره‌های تنش و مناقشه نظامی، این است که جنگ چه زمانی و تحت چه شرایطی پایان می‌یابد. برای تحلیل این موضوع، نخست باید اهداف و محاسبات متجاوزین و آغار کنندگان جنگ مورد بررسی قرار گرفته و سپس اهداف و ملاحظات کشور عزیزمان که مورد تجاوز و حمله قرار گرفته هم بايد مورد تحلیل قرار گیرد. الف) اهداف و محاسبات کشورهای متجاوز(آمریکا و رژیم کودک کش) ۱. سقوط جمهوری اسلامی و در نهایت تجزیه ایران برخی برآوردهای اولیه در منابع غربی و اسرائیلی حاکی از این تصور بود که هدف‌گیری عناصر کلیدی در ساخت قدرت سیاسی و نظامی ایران می‌تواند طی بازه زمانی کوتاهی به بی‌ثباتی شدید و فروپاشی ساختار حکمرانی منجر شود. این ارزیابی‌ها بر نقش احتمالی ناآرامی‌های اجتماعی به‌عنوان مکمل فشار نظامی تکیه داشتند. ترور سیدالشهدا انقلاب اسلامی مقام معظم رهبری، فرماندهان عالی رتبه، مسئولین کشوری و.... در این حوزه قابل تحلیل است. ۲. کاهش یا حذف ظرفیت‌های رو به رشد قدرت نظامی ایران از نگاه برخی مراکز تصمیم‌گیری رژیم کودک کش و متهم پرونده جفری اپستین، ایران به سطحی از توانمندی نظامی و بازدارندگی رسیده بود که می‌توانست تهدیدی بالفعل نسبت به منافع این دو کشور متجاوز و اشغالگر در منطقه تلقی شود. از این منظر، اقدامات نظامی مستقیم پاسخی برای مهار یا عقب‌نشانی این ظرفیت‌ها قلمداد می‌شد، به‌ویژه پس از ناکامی ابزارهایی چون تحریم‌های شدید و شبه کودتای دی ماه. موید این هدف، استفاده ترامپ و نتانیاهو از کلید واژه جنگ پیش‌دستانه است که برای مشروعیت بخشی دورغین به این تهاجم وحشیانه استفاده کردند. ۳. ایجاد تغییر در رفتار منطقه‌ای ایران از طریق اعمال فشار نظامی بعد از شکست تحریم و شبه کودتا در ادبیات برخی مقامات دو کشور مهاجم، فشار نظامی ابزاری برای وادار ساختن ایران به تغییر در الگوی کنش منطقه‌ای‌اش تفسیر شده است. این رویکرد مبتنی بر این فرض است که اعمال هزینه‌های سنگین می‌تواند به تعدیل رفتاری منجر شود. با توجه به این اهداف، کشورهای متجاوز ایالات متحده و اسرائیل احتمالاً زمانی از آتش‌بس یا پایان جنگ حمایت خواهند کرد که: - دست‌کم یکی از اهداف فوق تا حد قابل توجهی محقق شده باشد؛ - یا به این جمع‌بندی برسند که هیچ‌یک از اهداف مذکور قابل تحقق نیست. در چنین حالتی، حتی اگر آتش‌بس پذیرفته شود، امکان ازسرگیری درگیری‌ها در صورت فراهم شدن شرایط مناسب همچنان وجود خواهد داشت. به نظر با توجه به عدم تحقق هدف اول علیرغم ترورهای فراوانی که انجام دادند، در صدد تحقق هدف دوم هستند و زدن زیرساخت ها، دانشگاه ها، حذف نیروهای انسانی متخصص و دانشمندان و.... در همین راستا می باشد. ب) اهداف جمهوری اسلامی ایران در تداوم دفاع و ورود به فاز تهاجم ۱‌. رفع تهدیدهای ساختاری و بلندمدت علیه امنیت ملی در چارچوب تحلیل امنیتی ایران، حذف رژیم اشغالگر قدس و پایان دادن به حضور نظامی غیر مشروع امریکا در منطقه شرط اصلی تحقق و تامین امنیت پایدار برای جمهوری اسلامی است. از این رو، ایران دفاع و حمله به منافع این دو کشور را تا حذف تهدیدهای ساختاری و بلندمدت ادامه خواهد داد. ۲. ایجاد بازدارندگی پایدار و جلوگیری از چرخه تکرارشونده حمله–آتش‌بس– حمله و.... بعد از جنگ ۱۲ روزه تحمیلی رژیم اشغالگر قدس و آمریکا به ایران و درخواست آتش بس و پذیرش آن توسط طرفین،تقریبا ۸ ماه کشور درگیر شرایط بغرنج نه صلح و نه جنگ بود و در این مدت بدترین شرائط اقتصادی و امنیتی را تجربه کرد و با فراهم شدن کوچکترین روزنه (که البته اشتباه محاسباتی دشمن بود) در حمله مجدد به کشور تردید نکردند. بنابراین تجربه دوره‌های نه جنگ–نه صلح و فشارهای اقتصادی و امنیتی پس از دوره های قبلی درگیری موجب شده است که ایران وضعیت فعلی را بسیار خطرناک و خلاف امنیت ملی خود ارزیابی کند. از دید تصمیم‌گیران ایرانی، اگر واکنش دفاعی نتواند هزینه‌ای بازدارنده بر طرف مهاجم تحمیل کند، احتمال تکرار حملات در آینده بسیار بالا خواهد بود. بنابراین، دستیابی به سطحی از بازدارندگی که طرف مقابل را از حمله مجدد منصرف کند، شرط لازم برای تحقق صلح و امنیت پایدار تلقی می‌شود. در چنین چارچوبی، پذیرش آتش‌بس بدون تحقق این بازدارندگی، نوعی پذیرش ناامنی مزمن و تهدید مستمر محسوب می‌شود. بنابراین به نظر حقیر تا تحقق حداقل یکی از دو هدف جمهوری اسلامی، مطرح کردن آتش بس و یا پایان جنگ خیانت به امنیت و صلح پایدار است که پیش شرط هرگونه پیشرفت و توسعه تلقی می گردد. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::