https://eitaa.com/Matrookeh/7516 وا چی میگی عامو 😒😒 _ الان با منی با اونی با کی ؟😭🤣

https://eitaa.com/Matrookeh/7517 خدا نکنه 💜💜 _ کرده ممبرک

https://eitaa.com/Matrookeh/7518 خیلی من مردم براش خیلی قشنگ میخنده وایییییییی خداااااااااا😭😭😭😭😭 _ اخودو😭😭😭😭

دلم حرفای عاشقانه میخواددد _ پیشمیاد😭😂

وای عاالیی بودد

ای ننهههه چه گودوگودوعههه

کیدرامری ولی این چنلو نداری؟😐 . منبع کلیپ های کره ای از سریال ها . معرفی جدیدترین و خفن ترین سریال های کره جنوبی و کلیپ با حجم پایین🇰🇷💫 https://eitaa.com/Loverskorea/598279796C6b03e8a4d2 ★ پس سریع بزن رو پیوستن و به جمع ما به پیوند🎀🫂 ☆ اصلا امکان نداره کیدرامر باشی ولی این چنلو نداشته باشی.🇰🇷💻 ^.^ تازه تو چنلش چالش های خیلی باحال و خفنی میزاره و توی بعضی از چالش هاش پول هم میده.😳👌💵💰

قراره فصل دوم زیبای حقیقی با ای سکانس شروع بشه...🥺💍🫂 . . . https://eitaa.com/Loverskorea .

بچها لطفا اگر قادر به خرید بلیت کنسرت نیستید نرین تو سایت تا کسایی که می‌خوام بگیرن راحت باشن🙂🛐:) _فور نیست

𝙀𝙨𝙝𝙜𝙝-𝙚 𝙋𝙚𝙣𝙝𝙖𝙣🫧 𝙩𝙝𝙚 𝙖𝙪𝙩𝙝𝙤𝙧:𝙈𝙖𝙝𝙨𝙩𝙖 𝙋𝙖𝙧𝙩:32 چه لب خوشگلی... بذار ببینم، ژله‌ یا مال خودته دلارا خواست صورتش رو عقب بکشد، اما دست بادیگارد اجازه نداد. در یک لحظه، کامیار دستش رو کرد توی جیب کتش و با یک حرکت، تیغ برنده‌ای رو بیرون کشید. قبل از اینکه دلارا بتونه بفهمه چه اتفاقی داره می‌افته، لبه‌ی تیز تیغ رو با فشاری سنگین روی لب پایینش کشید. صدای پاره شدن پوست، در سکوت سنگین اتاق پیچید. بلافاصله خون گرم و سرخ رنگ روی چونه و گردن دلارا سرازیر شد و قطره‌قطره روی زمین چکید تا جایی که کف زمین پر از خون شد. دردروحشتناک و سوزش عمیقی توی صورتش پیچید. دلارا حتی توان جیغ کشیدن هم نداشت؛ فقط بدن بی‌جونش چند بار لرزید و از شدت دردِ زیاد و شوک ، چشم‌هاش سیاهی رفت و غرق در تاریکی شد و از هوش رفت. زمین با خون دلارا و مانی پر شده بود.. 𝗡𝗼 𝗰𝗼𝗽𝘆𝗶𝗻𝗴🚫 𝗧𝗼 𝗯𝗲 𝗰𝗼𝗻𝘁𝗶𝗻𝘂𝗲𝗱. . . 𝘁𝗮𝗴:@haamim71

Part:1 {.سایه‌ای که لبخند می‌زند.} ساعت از نیمه‌شب گذشته بود، اما سکوتِ اتاق، از فریادهای بلند هم ترسناک‌تر بود. آرش روی لبه‌ی تخت نشسته بود، در حالی که نفس‌هایش مثل تپش‌های یک پرنده در قفس، کوتاه و لرزان بود. او می‌دانست که تنها نیست. او همیشه می‌دانست. سایه روی دیوار، درست مقابلش، به شکلی غیرطبیعی کش آمده بود. آرش به دیوار خیره شد؛ به جایی که نورِ ضعیفِ چراغ مطالعه، مرز میان تاریکی و روشنایی را می‌ساخت. اما آنجا یک چیزی درست نبود. سایه‌ی او، در حالی که آرش کاملاً بی‌حرکت نشسته بود، به آرامی دستش را بالا برد. آرش نفسش را حبس کرد. او حرکت نکرد، اما سایه‌اش در تاریکی، انگار داشت با او بازی می‌کرد. سایه، انگار داشت به او لبخند می‌زد؛ لبخندی که آرش در آینه هرگز در چهره‌ی خودش ندیده بود. او لرزید. این فقط یک خطای دید نبود. این یک دشمن بود که از پوست او عبور کرده بود و حالا در اتاق، منتظر بود تا یک اشتباه کوچک کند. آرش می‌دانست که اگر چشم‌هایش را ببندد، سایه به سمت او خواهد آمد. او نمی‌توانست پلک بزند. او نباید پلک می‌زد. چون در آن لحظه، او فهمید که سایه‌اش، دیگر سایه‌ی او نیست؛ بلکه چیزی است که از درونِ او بیرون آمده تا جای او را بگیرد. ^•^•^•^ https://eitaa.com/Shadows_1/645924651C063780419f

Part: 2 {.مرزِ لرزان.} آرش با تکانی شدید از تخت پایین افتاد. صدای برخورد بدنش با کف چوبی اتاق، مثل شلیک گلوله در سکوت شب پیچید. اما هیچ صدایی از سمت سایه نیامد. او با لرزش دست‌هایش، چراغ مطالعه را بلند کرد و نور را مستقیماً به سمت دیوار تاب داد. سایه، مثل یک موجود مطیع، دوباره به شکل خودِ آرش درآمد. اما لرزشِ دست‌های او، سایه را هم دچار لرزش کرد. آرش با خود زمزمه کرد: «فقط یک توهم است... فقط خستگی است...» او به سمت آینه دستwash رفت. می‌خواست صورتش را ببیند، می‌خواست مطمئن شود که هنوز خودش است. اما وقتی به آینه رسید، در تپش‌های قلبش، چیزی را حس کرد که منطق را به بازی می‌گرفت. در آینه، چشمانش سیاه شده بودند؛ مثل دو چاهِ بی‌انتها که هیچ نوری از آن‌ها باز نمی‌گشت. او به سرعت نور چراغ را خاموش کرد. تاریکی اتاق مثل یک پتوی سنگین روی شانه‌هایش نشست. در آن تاریکی مطلق، او شنید؛ صدای پاشنه‌های کفش که روی چوب اتاق راه می‌رفتند. صدای قدم‌هایی که دقیقاً با ریتم قلب او هماهنگ بود. قدم‌ها نزدیک‌تر شدند. درست پشت سرش. آرش می‌دانست اگر برگردد، با خودش روبرو می‌شود؛ اما با خودش. او با چیزی روبرو بود که از او قدرتمندتر، تاریک‌تر و گرسنه‌تر بود. صدایی، مثل پچ‌پچِ وزش باد در یک قبرستان، کنار گوشش پیچید: «چرا می‌ترسی؟ ما که یکی هستیم...» ^•^•^•^ https://eitaa.com/Shadows_1/645924651C063780419f