نمیشه که همش ما جون بِکنیم و تلاش کنیم و بجنگیم تا یکم زندگی بره جلو، یه اتفاق خوب، یه شانسی، یه سوپرایزی، باید باشه دیگه. خسته شدیم.
این توانایی رو از کجا میارید که وقتی تقصیر شماست یجوری همه چیو برمیگردونید که تقصیر ما بشه؟
از دیشب تاحالا بد جور حس ازدواج دارم!
معلوم نیست تو این شبا چند نفر منو از خدا خواستن