چقد دلقک شدن ملت

دوست دارید چنل به سمت خاصی حرکت کنه یا همینجوری خوبه؟

یا چمیدونم هنر

یا ادبیات

یا ...

مثلا بیشتر درمورد کتاب باشه

گشنمه

بدبختیم

کنسل میشم پر درمیارم

https://daigo.ir/secret/61106353689 هستید؟

واسه زمستون عالیه 1:00

در فصل خزان از کرم عشق، بهارم دور از قدح از باده‌ی هجران، خمارم می‌گویم و از گفته‌ی خود شرم ندارم "گر دست دهد خاک کف پای نگارم بر لوح بصر خط غباری بنگارم" هرچند که از عشق وصال تو بعید است پایان شب تیره‌ی این هجر سپید است در خلوت دل همدم من جام و نبید است "بر بوی کنار تو شدم غرق و امید است از موج سرشکم که رساند به کنارم" ماه است و دلیل است در ابهام شب جان سوز است و شرار است به تاب و به تب جان ای کاش شود لب بنهم بر دو لب جان "پروانه‌ی او گر رسدم در طلب جان چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم" هرثانیه پر می‌شوم از دهشت و تشویش از چرخ نه، از دهر نه، از عشق نه، از خویش هرلحظه زند عقل به جان و به دلم نیش "امروز مکش سر ز وفای من و اندیش زان شب که من از غم به دعا دست برآرم" سوگند به شب ها و به بیداری عشاق سوگند به این قصه‌ی تکراری عشاق سوگند به این خون جگر خواری عشاق "زلفین سیاه تو به دلداری عشاق دادند قراری و ببردند قرارم" از سُکر نه سر از تن دانم نه تن از سر عقلم شده از خود به در و بی در و پیکر نزدش شده گل خمره و گلبرگ چو ساغر "ای باد از آن باده نسیمی به من آور کان بوی شفابخش بود دفع خمارم" جان رفته و در پشت سرش رفت قراری من مانده‌ام و درد جهانسوز خماری با خود ببر این خواسته را باد بهاری! "گر قلبِ دلم را ننهد دوست عیاری من نقد روان در دمش از دیده شمارم" یادش همه‌شب با دل ما غرق ستیز است این گفته نه اغراق و نه از روی مجیز است آن خواجه چه خوش گفت ز عشقی که ازیز است "حافظ! لب لعلش چو مرا جان عزیز است عمری بود آن لحظه که جان را به لب آرم" _خودنویس