یه قایق کاغذی هم واسه فلسطین ننداختیم تو آب..

حیرت‌انگیزه که این مسئله هرجور آدمی رو از هرجایی پای کار اورده اونم نه به حرف با عمل جوری لبخند میزنن و دست تکون میدن و علامت پیروزی نشون میدن، که هرکی ندونه فکر می‌کنه همشون مسلمونای فلسطینین

هیچی بهتر از فلسطین ثابت نکرد که غرب شکست خورده از همون وقتی که شروع کرد به پاک کردن معنویت، روح و انسانیت؛ از همون وقتی که شروع کرد به تبدیل کردن بشر به حیوان مادی‌ای که هیچ اخلاق و انسانیتی نداره. غرب با تمام وجود قرن‌ها هم و غمشو گذاشت و تمام زورشو زد که هرطور شده ماها رو از هم جدا کنه. به بهونه‌ی نژاد و رنگ و عقیده. یا نه. با این حرف که نه زندگی تو به من مربوطه نه زندگی من به تو. انگار همه‌ی این کارا رو کرد تا ما نسبت به هم سرد بشیم. تا هروقت خواست مزاحما رو از صفحه‌ی روزگار محو کنه، کسی از حقشون دفاع نکنه. چی بهتر از قضیه‌ی فلسطین نشون داد که همه‌ی این تلاشا هیچ و پوچ بود؟ چه اتفاقی می‌تونست بهتر از این نشون بده که انسانیت نمرده؟ آره فلسطین ثابت کرد که انسانیت زندست. ثابت کرد که غرب بازیو باخت. ثابت کرد که آدما هنوز پیوندشونو با هم قطع نکردن. هنوزم دلیلی هست که از همه‌ی قاره‌ها و کشورا و نژادا و رنگا و زبانا و عقاید آدما رو دور هم جمع کنه و فریاد بزنه که ما چیز مشترکی ورای همه‌ی این ظواهر داریم. روح جمعی ما هنوز زندست. انسانیت هنوز زندست. و هیچ‌وقت نخواهد مرد. حتی با صدبرابر بیشتر خرج کردن و وقت گذاشتن. قضیه‌ی فلسطین چیزای زیادی رو به جهان نشون داد. جلوی چشمای حیرت‌زده‌ی غرب _درست وقتی سرمست از پیروزی به هر قدرت دیگه‌ای بود_ جوری پایه‌های کاخ پنبه‌ای خوشگل و از دور ترسناکِ غرب لرزید که هیچ‌جوره قابل جبران نیست. آره غرب فکر کرد مچ ما رو خوابونده اما دست خدا جوری حرف پیر ما رو به کرسی نشوند که هیچ قدرتی توانایی درکش با چشم دنیایی رو نداره. پیر ما درست می‌گفت که یه روزی میرسه که کل دنیا با ادبیات ما حرف میزنن و اون روز فرارسیده...

چجوری با ایدئولوژی سودگرایانه و خودخواهانه‌ و انسان‌محورانه‌ی غرب قراره این‌جوری شجاعت به خرج دادن تو دهن شیر توجیه بشه؟ بعد میگن چرا این چیزا تو رسانه‌ها سانسور میشن چون اگه اینا سانسور نشن همین نصفه بادی‌ هم که دژ محکم غرب تو ذهن یه سری غربگرا داره خالی میشه بایدم سانسور کنن این حماسه‌ها رو...

آدمای روی مخ رو از زندگیتون حذف کنید به نفع خودتونه

مرد آن است که حقیقت را بپذیرد گرچه تلخ باشد "رفیق بدیم"

به ما زنگ بزن چیزی داشتی داش نیاز

مغزمو گذاشتم رو استندبای خوشم بقرآن

پاره شدم💔

کاش آدمیزاد به احساسات عادت نمیکرد خیلی بده عادت کردن غم فلسطین برای خیلیامون دائمی نیست لحظه‌ایه با هر اتفاق بدی زیاد میشه بعد عادت میشه میره تا اتفاق بدتر..

آخر انقد جنگ نمیشه که آوار بریزه رو سرم فوت کنم

انگار زلزله متحرک بوده رفته یه دور نصف ایرانو چرخیده