اذان ظهر

💠 کرامتی از حضرت سلطان؛علی بن موسی الرضا (علیه‌السلام)،در بیان علامه مصباح یزدی «ره» ▫️در مشهد،به خدمت مقام معظم رهبری شرفیاب شدم. 🍃 صحبت از کرامات حضرت رضا (علیه‌السلام) شد. 🍃 آقا فرمودند: «من بچه بودم که به مسجد پدرم در بازار می‌رفتیم. 🍃 در مسجد،مُکَبِّری بود به نام کربلایی رضا که نابینا بود و حتی به او کربلایی رضای عاجز می‌گفتند. 🍃 (آقا فرمودند که مشهدی‌ها به نابینا، عاجز می‌گویند) کربلایی رضای عاجز به مسجد می‌آمد و تکبیر می‌گفت. 🍃 ما بچه بودیم و سال‌ها بود که او را می‌شناختیم و کوری او را دیده بودیم. 🍃 روزی من پیش پدرم بودم که این کربلایی رضا آمد، اما بینا شده بود. 🍃 پدرم از او پرسید:کربلایی رضا، من را می‌بینی؟گفت:بله آقا و سپس قیافه پدرم را شرح داد. 🍃 پدرم شنیده بودند که کربلایی شفا گرفته است و می‌خواستند خودشان ببینند. 🍃 من هم آن‌جا بودم و دیدم همان کربلایی رضایی که هر روز کور می‌آمد،امروز بینا شده بود. 🍃 این کربلایی دختری داشت که در وقت کوری،دست کربلایی را می‌گرفت و پدر نابینایش را به مسجد می‌آورد. 🍃 بعد از اینکه در مسجد مستقرّ می‌شد، دیگر به کسی نیاز نداشت. 🍃 ما جستجو کردیم که چرا شفا داده‌اند. 🍃 گفتند:سال‌ها بود که این دختر بچه دست کربلایی را می‌گرفت و به مسجد می‌آورد. 🍃 کم‌کم دختر بزرگ شد و به‌اصطلاح آب و رنگی پیدا کرده بود. 🍃 روزی بعضی از بچه‌های بازار متلکی گفته بودند و کربلایی هم شنیده بود. 🍃 او نتوانسته بود تحمل کند و به دخترش گفته بود:دست من را بگیر و مرا به حرم ببر. 🍃 در حرم،کربلایی به دخترش می‌گوید تو برو خانه من این‌جا می‌مانم. 🍃 او به امام رضا (علیه‌السلام) عرض کرده بود: آقا! من سال‌هاست که نابینا هستم و حتی یک‌بار هم گله نکردم، زندگی من با فقر گذشته است،اما یک‌بار هم گله نکردم و گفتم تقدیر خداست و من هم راضی هستم به رضای خدا، اما تعرض به ناموسم را تحمل نمی‌کنم؛یا من را شفا بدهید یا همین‌جا مرگم را برسانید. 🍃 من دیگر طاقت ندارم متلک‌های مردم را به ناموس خودم تحمل کنم. 🍃کربلایی به حضرت متوسل می‌شود و بعد از مدتی خوابش می‌برد. 🍃 در خواب،حضرت رضا (علیه‌السلام) او را شفا می‌دهند.» ⚠️ مقام معظم رهبری خودشان این داستان را نقل کردند و فرمودند من خودم این جریان را دیده‌ام. ✳️ کانال #معراج ✳️ @Merajnor