🌺بِسم الله الرحمن الرحیم🌺
#رمان_عشق_بی_پایان
#به_قلم_ادمین_آرام
پارت شصت و یک :
علی:فکرم درگیر و مشغول بود نمیدونستم با این وضعیت باید چیکار کنم
بی اختیار داشتم راه میرفتم و به اتفاقایی که افتاده فکر میکردم
اول این پرونده پیچیده و در عین حال ساده🥲
بعد تصادف رسول و فرشید و خواهر داوود
کما رفتن رسول
نگرانی هاش از اینکه قراره اتفاقی بیوفته
عملیات دستگیری و نجات جون یه مامور اطلاعاتی که فهمیدیم همش نقشه کاترین بوده
زخمی شدن رسول و فداکاری داوود بخواطر رسول
دزدیده شدن رسول از بیمارستان
غیب شدن عطیه
بعدشم که غیب شدن آقا محمد و داوود
بعد کلی تلاش پیداشون کردیم حالا هم که اینجوری
کاتین فرار کرده
هیچ سرنخی ازش نداریم
بچه ها همشون رو تخت بیمارستانن
از همه بدتر رسول ما رو تنها گذاشته و رفته🥺
روی صندلی نشستم خسته بودم خیلی خسته ؛ خسته برادری که تنهامون گذاشته و هنوز بچه ها نمیدونن و نمیدونم بعد از اینکه بفهمن چه اتفاقی بیفته یکی نیست بگه آقا رسول بی معرفت الان وقت رفتن بود؟
کاش رسول منم با خودت میبردی داداش من آخه چجوری به داوودت خبر بدم چجوری به آقا محمد بگم!
خودم چی واسه من کی ناراحت باشه که دارم حسرت یه بار دیگه بقل کردن تنها داداشم رو میکشم میخوره ؟
ها خودت بگو بی معرفت😭
یهو همه جا واسم سفید شد یعنی منم دارم میرم پیش داداشم؟🥺
چشامو به هم مالیدم مثل کارتون های تلوزیونی انگار رفتم تو یه جعبه سفید که سر و ته نداره نداره!
شایدم مثل یه بیابون برفی بی پایان
یهو صدایی اومد با دقت که بهش توجه کردم
آره صدای خودشه شروع کردم صدا کردنش رسول رسول خودتی کجایی!
رسسسسول
پایان پارت ۶۱
ادامه دارد.....
پ.ن.پ خسته ام مثل ابری که تنهاس:)
