💠 همزیستی مرگبار سیلیکون‌ولی و ارتش؛ "داده" به مثابه ستون فقراتِ اشغال و ابزار مشروعیت‌سازی در عصر هوش مصنوعی 🔹نتایج یک سال تحقیقات مشترک گاردین، مجله +972 و Local Call، از یک رابطه «سیمبیوتیک» (همزیستی) بین غول‌های فناوری (مایکروسافت، گوگل و آمازون) و ارتش اسرائیل پرده برداشته است. این گزارش نشان می‌دهد که چگونه زیرساخت‌های ابری و الگوریتم‌های هوش مصنوعی، ماهیت جنگ را از یک نبرد فیزیکی به یک «سیستم کنترل داده‌محور» تغییر داده‌اند. 🔹 محورهای کلیدی افشاگری: فراتر از ذخیره‌سازی ساده در این گزارش، سه لایه از دخالت تکنولوژی در جنگ غزه و کرانه باختری تحلیل شده است: ▫️ ذخیره‌سازی خوشه‌ای (Blob Storage): استفاده از سرویس‌های ابری مایکروسافت برای ذخیره و پردازش حجم نامحدودی از مکالمات شنود شده و داده‌های خام اطلاعاتی. ▫️ سیستم اسکورینگ "Lavender": الگوریتمی که به هر فلسطینی در غزه بر اساس داده‌های تلفن همراه، یک «نمره احتمالی» برای عضویت در حماس می‌دهد. این سیستم اجازه تولید ده‌ها هزار هدف نظامی را در مقیاسی می‌دهد که برای ذهن انسان غیرممکن است. ▫️ پروژه نیمبوس (Nimbus): قرارداد میلیارد دلاری گوگل و آمازون که نه تنها داده‌های وزارت دفاع، بلکه لایه‌های عمیق سیستم‌های نظارتی را به سرورهای این شرکت‌ها منتقل کرده است. 🔺داده به مثابه "سپر مشروعیت" ۱. الگوریتم به مثابه فیلتر اخلاقی (Algorithmic Legitimacy): در جنگ‌های مدرن، نرخ بالای تلفات غیرنظامی منجر به از دست رفتن «مشروعیت بین‌المللی» می‌شود. ارتش اسرائیل با استفاده از هوش مصنوعی، نوعی «دیسکور مشروعیت» ایجاد کرده است؛ به این معنا که بمباران‌های وسیع را نه به عنوان «فرش بمب» (Carpet Bombing)، بلکه به عنوان «حملات دقیق مبتنی بر داده» معرفی می‌کند. حتی با وجود نرخ خطای شناخته شده در الگوریتم «Lavender»، واژه "AI" به عنوان یک سپر شناختی عمل می‌کند تا افکار عمومی را متقاعد کند که اهداف با دقت علمی انتخاب شده‌اند. ۲. گذار از "اطلاعات" به "کنترل تمام‌عیار" (Data-Driven Control): همان‌طور که یووال آبراهام اشاره می‌کند، «داده یعنی کنترل». استفاده از هوش مصنوعی برای تحلیل توده‌ای از اطلاعات (Big Data)، محدودیت‌های انسانی در پردازش را از بین برده است. این یعنی سیستم نظارتی دیگر فقط به دنبال «مظنون» نیست، بلکه به دنبال «پیش‌بینی رفتار» و «امتیازدهی به زیست انسانی» است. این لایه از جنگ، هدفش نه فقط تخریب فیزیکی، بلکه ایجاد یک «نظم ادراکی» مبتنی بر ترس از نظارت مطلق است. ۳. پیوند سیلیکون‌ولی با پیمانکاران نظامی (The New Defense Contractors): دیدگاه «یوسی ساریل» (فرمانده سابق واحد ۸۲۰۰) مبنی بر اینکه گوگل و آمازون باید مانند بوئینگ و لاکهید مارتین نگریسته شوند، نشان‌دهنده یک شیفت پارادایم است. شرکت‌های بیگ‌تک اکنون «سلاح‌های نرم» (الگوریتم و فضای ابری) مورد نیاز برای «سلاح‌های سخت» (موشک و پهپاد) را تامین می‌کنند. این پیوند، مسئولیت‌های حقوقی و اخلاقیِ جنگ را در هاله‌ای از ابهام‌های شرکتی قرار می‌دهد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 متاکاگ رسانه‌ای تحلیلی–تخصصی در حوزه هوش مصنوعی و کاربست آن‌ها در جنگ‌های شناختی، ادراکی و ترکیبی است. تمرکز محوری متاکاگ بر چگونگی اثرگذاری فناوری، داده، الگوریتم‌ها و معماری‌های دیجیتال بر ذهن، ادراک، روایت و فرآیندهای تصمیم‌سازی در منازعات معاصر است. 💠 این رسانه با رویکردی مبتنی بر رصد مستمر و لایه‌بندی تحلیلی، به بررسی اخبار، پروژه‌ها، قراردادها، همکاری‌ها، سیاست‌گذاری‌ها و فعالیت اندیشکده‌ها در حوزه جنگ شناختی می‌پردازد و تلاش می‌کند هر رویداد را در بستر کلان خود، با توجه به بازیگران، اهداف و پیامدهای راهبردی آن تحلیل کند. 💠 تمرکز جغرافیایی متاکاگ بر منطقه غرب آسیا است؛ منطقه‌ای که به آزمایشگاه زنده جنگ‌های شناختی و تعارضات ترکیبی تبدیل شده است. 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 «دیده‌بان‌های الگوریتمی بر دروازه ذهن؛ هوش مصنوعی «عاملی» هم‌تراز با خبرگان بالینی؛ تحولات نوین در پایش و امنیت شناختی» 🔹در جدیدترین تحولات عصب‌شناسی و فناوری، مرزهای میان تشخیص انسانی و تحلیل ماشینی در حال کمرنگ شدن است. گزارش‌های جدید حاکی از ظهور «هوش مصنوعی عاملی» (Agentic AI) است که قادر است با دقتی حیرت‌انگیز، وضعیت زوال شناختی افراد را ردیابی کند. این تحولات در کنار چالش‌های امنیت دارویی و استانداردهای جدید درمانی، اکوسیستم سلامت شناختی را وارد فاز جدیدی کرده است. 🔹محورهای کلیدی تحولات: از تشخیص ماشینی تا حفره‌های امنیتی دارو ▫️صعود هوش مصنوعی عاملی (Agentic AI): یک مطالعه اعتبارسنجی منتشر شده در npj Digital Medicine نشان می‌دهد که جریان‌های کاری مبتنی بر هوش مصنوعی عاملی، توانسته‌اند نشانه‌های «زوال شناختی» را در یادداشت‌های بالینی، تقریباً با همان دقت متخصصان انسانی شناسایی کنند. ▫️امنیت زیستی و زنجیره تأمین شناختی: کپسول‌های ریواستیگمین (Rivastigmine) شرکت سان فارما (هند) که برای درمان زوال عقل در آلزایمر و پارکینسون استفاده می‌شود، توسط رگولاتوری چین به دلیل «نقص در فرآیندهای تولید» ممنوع شد؛ هشداری که پیش‌تر FDA نیز به آن اشاره کرده بود. ▫️تاب‌آوری شناختی اجتماعی: داده‌های «مطالعه طولی پیری در انگلستان» نشان می‌دهد زنان بالای ۵۰ سالی که از نوه‌های خود مراقبت می‌کنند، در گذر زمان دچار زوال شناختی کمتری می‌شوند (نقش تعامل اجتماعی در تاب‌آوری ذهنی). 🔺تحلیل راهبردی؛ داده‌کاوی ذهن و جنگ شناختی این اخبار را می‌توان فراتر از حوزه پزشکی، در لایه «امنیت شناختی» و «جنگ ترکیبی» تحلیل کرد: ۱. پایش شناختی (Cognitive Surveillance) و نمایه‌سازی: موفقیت «هوش مصنوعی عاملی» در تشخیص زوال عقل از طریق متن، یک پیامد امنیتی مهم دارد: الگوریتم‌ها اکنون می‌توانند از طریق تحلیل ردپای متنی (Digital Footprint) افراد در شبکه‌های اجتماعی یا مکاتبات، «نیم‌رخ شناختی» (Cognitive Profile) رهبران، نخبگان یا جوامع هدف را استخراج کنند. در جنگ شناختی، دانستن اینکه تصمیم‌گیرنده حریف در چه سطح از هوشیاری یا زوال ذهنی است، برتری اطلاعاتی استراتژیک محسوب می‌شود. ۲. آسیب‌پذیری در «لجستیک شناختی»: ممنوعیت داروی پرمصرف درمان آلزایمر به دلیل نقص تولید، نشان‌دهنده شکنندگی زنجیره تأمین «داروهای اعصاب و شناخت» است. در سناریوهای جنگ ترکیبی، اخلال در تأمین داروهای شناختی یا توزیع داروهای با کیفیت پایین، می‌تواند به عنوان ابزاری برای تضعیف تاب‌آوری عمومی جامعه هدف مورد استفاده قرار گیرد. ۳. سپر اجتماعی در برابر فرسایش ذهنی: یافته‌ها درباره تأثیر مراقبت از نوه‌ها بر کاهش زوال عقل، مؤید این اصل در جنگ شناختی است: «انزوا، کاتالیزور فروپاشی ذهنی است». ساختارهای سنتی خانواده و تعاملات بین‌نسلی، نه فقط یک ارزش فرهنگی، بلکه یک «سپر دفاعی بیولوژیک» در برابر عملیات‌هایی هستند که هدفشان فرسایش سرمایه شناختی جامعه است. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 «جنگ بر سر شنیدنی‌ها؛ قمار بزرگ سیلیکون‌ولی روی «هوش صوتی»؛ عبور از نمایشگرها به سوی استعمار شنیداری» 🔹در یک چرخش استراتژیک و معنادار، گزارش‌ها حاکی از آن است که «سیلیکون‌ولی» به رهبری OpenAI، جنگ تمام‌عیاری را علیه «صفحه‌های نمایش» (Screens) آغاز کرده است. این شرکت با بازآرایی تیم‌های مهندسی و محصول خود، در حال گذار به سوی «هوش مصنوعی صوت‌محور» (Audio-first AI) است؛ حرکتی که هدف آن تغییر بنیادین تعامل انسان و ماشین از «دیدن» به «شنیدن» است. 🔹محورهای کلیدی تحولات: معماری نوین نفوذ ▫️انقلاب بدون تصویر: OpenAI قصد دارد تا اوایل سال ۲۰۲۶ مدلی را عرضه کند که مکالمات را با قطع و وصل‌های طبیعی (Interruption) و لحنی کاملاً انسانی مدیریت کند. هدف نهایی: ساخت دستگاهی شخصی که جایگزین گوشی‌های هوشمند شود. ▫️ائتلاف غول‌ها برای تسخیر صوت: تنها OpenAI نیست؛ متا (با عینک‌های ری‌بن شنودگر)، گوگل (با خلاصه‌های صوتی) و تسلا (با ادغام Grok در خودروها)، همگی در حال توسعه رابط‌های کاربری هستند که «صدا» را به ابزار اصلی کنترل تبدیل می‌کند. ▫️فلسفه «همدم‌سازی» (Companionship): با ورود «جانی آیو» (طراح افسانه‌ای اپل) به این پروژه، هدف از ساخت ابزار فراتر رفته و به ایجاد یک «همدم هوشمند» تغییر یافته است؛ ابزاری که ادعا می‌شود برای کاهش اعتیاد بصری طراحی شده، اما وابستگی عمیق‌تری ایجاد می‌کند. 🔺تحلیل راهبردی؛ مهندسی ادراک از طریق «کانال صوتی» این تغییر پارادایم از متن/تصویر به صوت، صرفاً یک پیشرفت فنی نیست، بلکه یک تاکتیک در «جنگ شناختی» است: ۱. دور زدن فیلترهای انتقادی مغز: در روانشناسی شناختی، اطلاعات متنی و تصویری معمولاً با سطح بالاتری از «تفکر انتقادی» پردازش می‌شوند. اما «صدا» و مکالمه، ماهیتی صمیمی و احساسی دارند. هوش مصنوعی که با لحن انسانی و همدلی صحبت می‌کند، مکانیزم‌های دفاعی ذهن را دور زده و گزاره‌های خود را راحت‌تر به باور کاربر تبدیل می‌کند. ۲. شنود دائمی و پایش زیست‌محیطی (Ambient Surveillance): دستگاه‌های «بدون نمایشگر» و همیشه آماده‌به‌کار (مانند آویزهای هوشمند یا عینک‌ها)، نیازمند شنود دائمی محیط هستند. این یعنی جمع‌آوری داده‌های صوتی ۲۴ ساعته از خصوصی‌ترین لحظات زندگی، که خوراک اصلی برای «نمایه‌سازی دقیق روانشناختی» (Psychological Profiling) افراد جهت عملیات‌های تأثیرگذاری است. ۳. گذار از «ابزار» به «مرجعیت»: وقتی تعامل شما با اینترنت از «جستجو در گوگل» (انتخاب بین ده لینک) به «پرسش از دستیار صوتی» (دریافت تنها یک پاسخِ دیکته شده) تغییر می‌کند، قدرت انتخاب کاربر حذف و «روایت تک‌صدایی» هوش مصنوعی بر ذهن مسلط می‌شود. این یعنی پایان پلورالیسم اطلاعاتی برای کاربر نهایی. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 «سلاح‌سازی از زیرساخت؛ گذار عربستان به مدیریت هوشمند تأسیسات؛ فراتر از نگهداری، به سوی حاکمیت بر محیط‌های ادراکی» 🔹عربستان سعودی در چارچوب «چشم‌انداز ۲۰۳۰»، در حال تبدیل کردن حوزه «مدیریت تأسیسات» (Facility Management) از یک بخش خدماتی سنتی به یک لایه استراتژیک از امنیت ملی است. با بازاری که ارزش آن تا سال ۲۰۳۳ به ۱.۵ میلیارد دلار خواهد رسید، ادغام هوش مصنوعی (AI) و اینترنت اشیا (IoT) در زیرساخت‌های کلیدی، فصلی نوین در مدیریت «محیط‌های زیست هوشمند» گشوده است. 🔹محورهای کلیدی گزارش: هوشمندسازی در مقیاس ملی ▫️خودکارسازی و پیش‌بینی الگوریتمیک: استفاده از سیستم‌های AI برای پایش بی‌درنگ (Real-time) که هزینه‌های عملیاتی را ۳۰٪ و زمان توقف تجهیزات را ۴۰٪ کاهش داده است. ▫️ابرپروژه‌های شناختی: سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیارد دلاری در نئوم (NEOM) و پروژه‌های دریای سرخ، نیازمند مدل‌های مدیریت یکپارچه (Integrated FM) برای کنترل دقیق جریان انرژی، تردد و امنیت هستند. ▫️امنیت و استانداردسازی: امضای تفاهم‌نامه میان انجمن مدیریت تأسیسات عربستان (SFMA) و NFPA برای ارتقای استانداردهای ایمنی و پاسخ هوشمند به بحران‌ها. 🔺مدیریت تأسیسات به مثابه «سپر ادراکی» و «نقطه نفوذ»، هوشمندسازی زیرساخت‌های عربستان را می‌توان از دو منظر تحلیل کرد: ۱. زیرساخت هوشمند؛ میدان نبرد نوین در «منطقه خاکستری»: تأسیسات هوشمند (Smart Buildings) تنها سازه‌های فیزیکی نیستند، بلکه گره‌های (Nodes) اطلاعاتی هستند. در جنگ شناختی، کنترل بر سیستم‌های تهویه (HVAC)، روشنایی و دسترسی‌های یک ساختمان دولتی یا بیمارستان، ابزاری برای «مدیریت استرس جمعی» است. اختلال عمدی و نامحسوس در این سیستم‌ها می‌تواند منجر به خستگی ذهنی، نارضایتی عمومی و تضعیف تمرکز تصمیم‌گیرندگان در نقاط حیاتی شود. ۲. حاکمیت داده و مهندسی محیط: تمرکز عربستان بر پایش الگوهای اشغال فضا (Space Management) با هوش مصنوعی، به معنای دسترسی به دقیق‌ترین داده‌های رفتاری شهروندان و کارگزاران است. این «اشراف محیطی» اگرچه کارایی را بالا می‌برد، اما همزمان یک «پان اپتیکون دیجیتال» ایجاد می‌کند که در آن می‌توان با تغییرات جزئی در محیط فیزیکی (معماری انتخاب)، بر نحوه تعامل و تصمیم‌گیری افراد اثر گذاشت. ۳. وابستگی به زنجیره تأمین فناوری: اتکای شدید به راه‌کارهای هوش مصنوعی شرکت‌های بین‌المللی (مانند CBRE یا PwC) در پروژه‌های استراتژیک، یک «آسیب‌پذیری شناختی» ایجاد می‌کند. در صورت نفوذ به لایه‌های الگوریتمیک این سیستم‌ها، دشمن می‌تواند بدون شلیک یک گلوله، با ایجاد اختلال در «نظم زندگی روزمره»، مشروعیت ادراکی دولت را به چالش بکشد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 «حاکمیت بر قلب تپنده خاورمیانه؛ رونمایی از K2 Think V2؛ سلاح استراتژیک امارات برای استقلال شناختی» 🔹در کوران رقابت جهانی برای تسخیر «هوش برتر»، امارات متحده عربی با همکاری دانشگاه MBZUAI، شرکت G42 و Cerebras، از مدل K2 Think V2 رونمایی کرد. این مدل ۷۰ میلیارد پارامتری، نه تنها یک جهش فنی، بلکه بیانیه‌ای سیاسی-امنیتی برای دستیابی به «حاکمیت کامل فناورانه» در دوران گذار به عصر هوش مصنوعی عاملی (Agentic AI) است. 🔹محورهای کلیدی: فراتر از یک مدل زبانی ▫️معماری استدلال پیشرفته (Advanced Reasoning): این سیستم بر پایه مدل پایه K2-V2 بنا شده و قادر است مسائل پیچیده ریاضی، علمی و منطقی را از طریق «زنجیره‌های تفکر طولانی» (Long Chains of Thought) و گام‌به‌گام حل کند. ▫️حاکمیت ۳۶۰ درجه (End-to-End Sovereignty): برخلاف مدل‌های «متن‌باز» مرسوم، تمام مراحل از داده‌های آموزشی و فرآیند ترازسازی (Alignment) تا کدهای اجرایی، کاملاً شفاف، قابل بازرسی و مستقل از زیرساخت‌های خارجی است. ▫️بهره‌وری پارامتری: این مدل علیرغم ابعاد ۷۰ میلیاردی، در بنچمارک‌های سخت (مانند AIME 2025) با مدل‌هایی که ۲۰ برابر بزرگ‌تر هستند رقابت کرده یا از آن‌ها پیشی می‌گیرد. 🔺دفاع از «مرزهای ادراکی» در جنگ شناختی رونمایی از این مدل را باید از دریچه «امنیت ملی و شناختی» تحلیل کرد: ۱. شکستن محاصره الگوریتمیک: وابستگی به مدل‌های AI خارجی (عمدتاً غربی)، به معنای پذیرش ناخواسته «سوگیری‌های ادراکی» و «ارزش‌های فرهنگی» تعبیه شده در آن‌هاست. امارات با تولید مدل کاملاً بومی و حاکمیتی، در واقع «دیواره دفاعی» خود را در برابر نفوذ نرم و مهندسی افکار از طریق هوش مصنوعی تقویت می‌کند. ۲. استدلال به مثابه ابزار قدرت در «منطقه خاکستری»: تمرکز K2 Think V2 بر «استدلال» (Reasoning) به جای صرفاً «تولید متن»، نشان‌دهنده تغییر جهت به سمت سیستم‌های پشتیبان تصمیم‌گیری استراتژیک است. در جنگ‌های نوین، هر بازیگری که «ماشین استدلال» قوی‌تر و مستقل‌تری داشته باشد، در شبیه‌سازی بحران‌ها و اتخاذ تصمیمات دقیق، دست برتر را خواهد داشت. ۳. آزمایشگاه تنظیم‌گری جهانی (Regulatory Sandbox): امارات با میزبانی از پروژه‌هایی نظیر "Stargate" و ارائه مدل‌های حاکمیتی، در حال تبدیل شدن به قطب تعیین‌کننده قوانین بین‌المللی هوش مصنوعی است. این یک استراتژی هوشمندانه برای «مرجعیت‌سازی» در فضای فناوری است تا از یک مصرف‌کننده، به یک «استانداردگذار» جهانی تبدیل شود که روایت‌های فناورانه را دیکته می‌کند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

📚 کتاب «مبانی جنگ رسانه‌ای» #معرفی_کتاب #هفته_سی‌وچهارم 📄 چند خطی از کتاب: کتاب «مبانی جنگ رسانه‌ای» نگاهی تحلیلی و راهبردی به یکی از پیچیده‌ترین میدان‌های نبرد عصر جدید دارد؛ نبردی بی‌صدا اما عمیق. علیرضا کیقبادی در این اثر، سازوکارهای جنگ نرم، تبلیغات سیاسی و عملیات رسانه‌ای ضد اسلامی و ضد ایرانی را واکاوی می‌کند. کتاب نشان می‌دهد چگونه رسانه‌ها می‌توانند ادراک، باور و رفتار جوامع را هدف قرار دهند، بی‌آنکه نشانی از جنگ کلاسیک دیده شود. این اثر، راهنمایی مهم برای فهم لایه‌های پنهان قدرت رسانه در عرصه سیاست، امنیت و فرهنگ است. مطالعه‌ای ضروری پژوهشگران و فعالان حوزه رسانه، فناوری و جنگ شناختی. 🔗 برای دانلود/ خریداری کتاب 🔗 برای مطالعه و اطلاعات بیشتر 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت