💠 «پیمان سیلیکا؛ ظهور محور واشینگتن-ابوظبی برای کنترل اعصاب دیجیتال جهان» 🔹 یازدهمین دور گفتگوهای سیاست اقتصادی آمریکا و امارات (EPD) در ابوظبی، فراتر از یک نشست تجاری، سندی برای «ادغام زیرساختی و شناختی» دو کشور بود. جایی که وعده سرمایه‌گذاری ۱.۴ تریلیون دلاری امارات، با تکنولوژی‌های فوق‌پیشرفته آمریکایی گره خورد. 🔹 نقاط عطف راهبردی نشست: ▫️ اعلان Pax Silica: امارات رسماً به اعلامیه «پاکس سیلیکا» پیوست؛ پروژه‌ای برای ایجاد زنجیره تأمین امن و نوآورانه در حوزه تراشه‌ها و زیرساخت‌های هوش مصنوعی. ▫️ بزرگترین کمپ هوش مصنوعی: پیشرفت پروژه پردیس ۵ گیگاواتی AI در امارات (بزرگترین مرکز خارج از خاک آمریکا) که قرار است موتور محرک پردازش‌های سنگین در منطقه باشد. ▫️ صادرات نیمه‌هادی‌های حساس: نهایی‌سازی صادرات تراشه‌های پیشرفته AI به امارات تحت «تدابیر امنیتی ارتقایافته» که نشان‌دهنده اعتماد بی‌سابقه امنیتی واشینگتن به ابوظبی است. 🔺دیپلماسی سیلیکون و بازدارندگی شناختی این حجم از همکاری در لایه‌های فوقانی تکنولوژی، حامل پیام‌های مهمی در حوزه جنگ شناختی است: ۱. ایجاد "سپر یکپارچه داده": با ادغام زیرساخت‌های ابری (Cloud) و معماری AI، امارات عملاً به بخشی از اکوسیستم امنیتی آمریکا تبدیل می‌شود. این یعنی «حاکمیت داده‌ها» در خاورمیانه به سمت یکپارچگی با استانداردهای غربی حرکت می‌کند تا از نفوذ رقبایی چون چین جلوگیری شود. ۲. کریدور IMEC؛ رگ حیاتی انتقال روایت: تأکید بر کریدور هند-خاورمیانه-اروپا (IMEC) صرفاً برای انتقال کالا نیست. این یک مسیر انتقال «اطلاعات و نفوذ» است. تقویت ظرفیت‌های ریلی و بندری در این مسیر، هم‌زمان با توسعه AI، به معنای تسلط بر شریان‌های فیزیکی و مجازی است که ذهنیت بازارهای جهانی را شکل می‌دهند. ۳. مدیریت نفوذ از طریق "سرمایه‌گذار شناخته‌شده" (Known Investor): استقبال امارات از برنامه‌های خزانه داری آمریکا (CFIUS)، نشان‌دهنده تمایل به شفافیت کامل در برابر واشینگتن در ازای دریافت «برتری تکنولوژیک» است. این یک معامله بزرگ است: «داده و شفافیت در برابر قدرت محاسباتی.» این اتحاد، امارات را به «هابِ ترجمه و پردازش» فناوری‌های غربی برای جهان عرب و شرق تبدیل می‌کند؛ جایگاهی که قدرت مانور شناختی این کشور را در قرن ۲۱ به بی‌نهایت می‌رساند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 «معماری نوین قدرت در آسیا؛ مجمع عربی-هندی و گذار از دیپلماسی سنتی به «شراکت هوشمند»» 🔹در آستانه برگزاری دومین مجمع همکاری‌های عربی و هندی در دهلی‌نو (۳۰ ژانویه ۲۰۲۶)، «مشعل الشمالی»، سفیر کویت در هند، این رویداد را فراتر از یک نشست دیپلماتیک و به مثابه «پلی حیاتی» به سوی یک شراکت راهبردی توصیف کرد. این نشست نشان‌دهنده چرخش کانون‌های قدرت و تلاش برای بازتعریف ائتلاف‌ها در نظام بین‌الملل است. 🔹محورهای کلیدی و داده‌های راهبردی: ▫️گذار به حوزه‌های نوین قدرت: برخلاف تعاملات سنتی، تمرکز این دور از مذاکرات بر بهره‌گیری از تخصص هند در حوزه‌های «فناوری اطلاعات»، «علوم پیشرفته»، «هوش مصنوعی» (AI) و حفاظت از محیط زیست است. ▫️هم‌افزایی امنیتی: تاکید ویژه بر همکاری در لایه‌های امنیتی و انرژی، نشان از درک مشترک طرفین نسبت به تهدیدات ترکیبی (Hybrid Threats) در منطقه دارد. ▫️نهادسازی برای نفوذ: در حاشیه این اجلاس، مقر «اتاق بازرگانی، صنایع و کشاورزی هند و اعراب» با حضور مقامات ارشد اتحادیه عرب و وزیر تجارت هند افتتاح خواهد شد که گامی جهت تثبیت زیرساخت‌های اقتصادیِ این ائتلاف است. 🔺هندسه جدید نفوذ و فناوری این رویداد را نباید صرفاً یک دیدار دوجانبه دید، بلکه باید آن را در چارچوب «موازنه قدرت شناختی» تحلیل کرد: ۱. دیپلماسی الگوریتمی و حاکمیت تکنولوژیک: تاکید سفیر کویت بر «هوش مصنوعی» و فناوری اطلاعات، سیگنالی مهم در تغییر ماهیت قدرت است. کشورهای عربی در حال گذار از «قدرت منبع‌محور» (نفت) به سمت «قدرت دانش‌محور» هستند. همکاری با هند (به عنوان یک قطب تکنولوژی)، تلاشی برای دستیابی به «استقلال نسبی در زیرساخت‌های شناختی» و کاهش وابستگی مطلق به غرب در لایه‌های فناوری است. ۲. لنگرگاه‌سازی در منطقه خاکستری: اشاره به «چالش‌های مشترک منطقه‌ای و بین‌المللی» نشان می‌دهد که اعراب و هند به دنبال ایجاد یک «سپر امنیتی-ادراکی» مشترک هستند. نهادسازی از طریق افتتاح اتاق بازرگانی مشترک، ابزاری برای «نفوذ نرم» و ایجاد وابستگی متقابل است که هزینه هرگونه گسست در روابط را برای طرفین بالا می‌برد. این یعنی حرکت به سمت ایجاد یک بلوک قدرت جدید که نه کاملاً غربی است و نه شرقی، بلکه مبتنی بر منافع عمل‌گرایانه است. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 «هم‌افزایی سوگیری‌ها؛ وقتی ذهن انسان، هوش مصنوعی را مسلح می‌کند؛ چرخه‌ی معیوب در تصمیم‌گیری‌های استراتژیک» 🔹در حالی که اکثر تحلیل‌ها پیرامون خطرات هوش مصنوعی (AI) بر «داده‌های آموزشی آلوده» یا «الگوریتم‌های متعصب» متمرکز است، پژوهش جدید هاروارد بیزنس ریویو (HBR) پرده از یک تهدید نامرئی اما مهلک‌تر برمی‌دارد: «عامل انسانی». سوگیری در AI تنها یک نقص فنی نیست؛ بلکه بازتابی از ساختار شناختی کاربر است که در یک اکوسیستم تعاملی، تقویت و تثبیت می‌شود. 🔹آناتومی یک بحران شناختی: از پیش‌فرض تا پس‌پردازش این گزارش، تعامل انسان و ماشین را به سه مرحله بحرانی تقسیم می‌کند که هرکدام مستعد نوع خاصی از انحراف ادراکی هستند: 1⃣ مرحله پیش از تعامل (Before Prompting): جنگ پیش‌فرض‌ها در این مرحله، کاربر هنوز سوالی نپرسیده، اما ذهن او درگیر است: ▫️اثر هاله و شاخ (Halo & Horns Effects): اعتماد کورکورانه به AI به دلیل تجربیات موفق قبلی (هاله) یا بدبینی افراطی ناشی از ترس‌های رسانه‌ای (شاخ). هر دو حالت مانع ارزیابی عینی ابزار می‌شوند. ▫️سوگیری تأیید (Confirmation Bias): خطرناک‌ترین مرحله؛ جایی که کاربر به جای «حل مسئله»، به دنبال «تأیید باور خود» است. اگر مدیر یک سازمان معتقد باشد علت شکست پروژه، عامل X است، هوش مصنوعی را طوری تنظیم می‌کند که دقیقاً همین نتیجه را اثبات کند. 2⃣ مرحله حین تعامل (During Prompting): مهندسی پاسخ‌های مطلوب ▫️سوگیری پرسش جهت‌دار (Leading Question Bias): نحوه جمله‌بندی کاربر، AI را مجبور می‌کند تنها بخشی از واقعیت را ببیند. (مثال: «چرا محصول ما بهترین است؟» به جای «نقاط ضعف و قوت محصول ما چیست؟»). ▫️سوگیری سهولت‌گرایی (Expediency Bias): تمایل مغز به پذیرش اولین پاسخِ «به‌ظاهر منطقی» برای صرفه‌جویی در انرژی. در شرایط فشار زمانی، کاربران بدون راستی‌آزمایی دقیق (Due Diligence)، خروجی AI را می‌پذیرند که منجر به تصمیمات سطحی می‌شود. 3⃣ مرحله پس از تعامل (After Prompting): توهم مالکیت و واقعیت ▫️اثر مالکیت (Endowment Effect): کاربر چون برای تولید یک متن یا استراتژی با AI وقت گذاشته، ارزش آن خروجی را بیش از حد واقعی برآورد می‌کند و نقدهای وارد بر آن را نادیده می‌گیرد. ▫️اثر قاب‌بندی (Framing Effect): نحوه ارائه خروجی AI می‌تواند ادراک مخاطب نهایی را دستکاری کند. 🔺هوش مصنوعی به مثابه «اتاق پژواک» نادیده گرفتن این سوگیری‌ها، AI را از یک «ابزار تحلیل» به یک «سلاح تأییدگر» تبدیل می‌کند. ۱. تزریق نامحسوس خطا: دشمن برای نفوذ شناختی، نیاز به هک سیستم ندارد؛ کافیست بر «سوگیری‌های شناختی» تصمیم‌گیران سوار شود. وقتی یک تحلیلگر با پیش‌فرض‌های غلط با AI تعامل می‌کند، یک «چرخه بازخورد مثبت» (Positive Feedback Loop) شکل می‌گیرد که باور غلط را رادیکال‌تر می‌کند. ۲. فلج استراتژیک: اتکا به «سهولت‌گرایی» و پذیرش پاسخ‌های سریع AI، عمق تحلیل‌های اطلاعاتی و امنیتی را کاهش داده و سازمان را در برابر سناریوهای پیچیده (Black Swans) آسیب‌پذیر می‌کند. ✅چگونه چرخه را بشکنیم؟ برای تبدیل AI به یک «شریک استراتژیک» و نه یک «تأییدکننده مطیع»، باید پروتکل‌های زیر را اجرا کرد: کالبدشکافی پیش از وقوع (Pre-mortem Analysis): از AI بخواهید سناریویی را ترسیم کند که در آن تصمیم فعلی شما منجر به شکست فاجعه‌بار شده است. وکیل مدافع شیطان (Devil’s Advocacy): به طور مشخص به AI دستور دهید: «نقش یک منتقد سرسخت را بازی کن و تمام حفره‌های منطقی استدلال مرا استخراج کن.» ایجاد فاصله روانی: خروجی خود را به گونه‌ای ارزیابی کنید که گویی متعلق به شخص ثالث است. در عصر هوش مصنوعی، «بهداشت شناختی» (Cognitive Hygiene) دیگر یک مهارت نرم نیست؛ بلکه یک ضرورت امنیتی است. مدیری که بر ذهن خود مسلط نباشد، هوش مصنوعی تنها خطاهای او را با سرعت و اعتمادبه‌نفس بیشتری تکثیر خواهد کرد. 🏷 پیوست خبری 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 هوش مصنوعی در خدمت تحریف تاریخ؛ کالبدشکافی رسوایی "کتاب‌های فیک" در انتشارات عراق 🔹 صنعت نشر عراق ماه گذشته شاهد شوکی بزرگ بود. «صادق الطائی»، روزنامه‌نگار عراقی، با ارائه شواهد کتاب‌شناختی فاش کرد که انتشارات معروف «دارآلکا» به مدیریت نویسنده مشهور «علی بدر»، اقدام به انتشار کتاب‌هایی کرده که نویسندگان، مترجمان و حتی شابک (ISBN) آن‌ها کاملاً جعلی و ساخته‌وپرداخته هوش مصنوعی (GenAI) هستند. 🔹 شواهد جرم: کتاب‌هایی که وجود خارجی ندارند لیست کتاب‌های مشکوک شامل عناوینی در حوزه‌های حساس تاریخی و سیاسی است: ▫️ نویسندگان شبح: اسامی مانند "Reka Hegedus" یا "Ely von Baderben" که هیچ سابقه آکادمیک در تاریخ اسلام یا نازیسم ندارند، به عنوان مرجع معرفی شده‌اند. ▫️ سرقت بصری و هرج‌ومرج در جلد: روی جلد کتابی منسوب به «همیلتون هولت»، نام «چارلز دیکنز» و عنوان رمان «روزگار سخت» به انگلیسی درج شده است! ▫️ نثر ماشینی: متن کتاب‌ها فاقد ظرافت‌های زبانی انسانی، بدون ارجاع (Reference) و پر از اشتباهات مفهومی است که تنها از خروجی‌های خام مدل‌های زبانی (LLM) برمی‌آید. 🔺فراتر از تجارت؛ "جعل تمدنی" این رسوایی را نباید صرفاً یک کلاهبرداری اقتصادی دانست؛ بلکه باید از سه منظر تحلیلی آن را بررسی کرد: ۱. مهندسی معکوس تاریخ (Historical Gaslighting): انتخاب سوژه‌ها (خلافت عباسی، دولت فاطمی، اسماعیلیه و سفویه) نشان‌دهنده یک هدف‌گذاری هوشمندانه است. کتاب‌های جعلی با ارائه تصویری اهریمنی از «سفاح عباسی» (به عنوان نماد عربیت) و تصویری عقلانی و مدرن از «حسن صباح» (به عنوان نماد تفکر ایرانی)، در حال دامن زدن به شکاف‌های قومی-مذهبی در منطقه هستند. استفاده از هوش مصنوعی برای تولید محتوا با هدف «تغییر ادراک تاریخی» یک تهدید امنیتی نرم است. ۲. اعتبار بخشی از طریق "اروپامداری" (Eurocentric Credibility): جعل اسامی اروپایی برای نویسندگان، تلاشی است برای سوءاستفاده از ذهنیت «مرعوب غرب». مهاجمان با مخفی شدن پشت نام‌های ساختگی غربی، تلاش می‌کنند روایت‌های تحریفی خود را «آکادمیک» و «بی‌طرفانه» جلوه دهند تا از نقد منتقدان محلی بگریزند. ۳. فروپاشی اخلاق در عصر پساحقیقت: دفاع «علی بدر» (بنیان‌گذار انتشارات) مبنی بر اینکه «کتاب‌ها علیرغم جعلی بودن، خواندنی و باارزش هستند»، خطرناک‌ترین بخش این پرونده است. این منطق، راه را برای «قانونی‌سازی جعل» باز می‌کند. اگر اصالت (Authenticity) از فرآیند تولید علم و فرهنگ حذف شود، هوش مصنوعی تبدیل به ابزاری برای «تولید انبوه دروغ‌های متقاعدکننده» خواهد شد. لغو عضویت «دارآلکا» توسط اتحادیه ناشران عراق، تنها یک مسکن موقت است. این حادثه نشان داد که اکوسیستم فرهنگی ما در برابر «فست‌فودهای اطلاعاتی هوش مصنوعی» بی‌دفاع است. 🏷 منبع خبری 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 خیز ۱.۲ میلیارد دلاری ریاض برای "حاکمیت شناختی"؛ زیرساخت به عنوان سلاح نوین 🔹در یک خیز بلند استراتژیک برای تغییر موازنه قدرت در خاورمیانه، صندوق زیرساخت ملی عربستان (Infra) و شرکت هوش مصنوعی «Humain» (بازوی تخصصی صندوق ثروت ملی عربستان - PIF)، توافق‌نامه‌ای ۱.۲ میلیارد دلاری امضا کردند. این قرارداد فراتر از توسعه فنی، تلاشی برای تثبیت عربستان به عنوان «هاب محاسباتی» (Compute Hub) منطقه و کاهش وابستگی به ابرقدرت‌های تکنولوژیک شرق و غرب است. 🔹جزئیات فنی و عملیاتی توافق: معماری یک قدرت نرم این سرمایه‌گذاری سنگین بر سه رکن اساسی استوار است که مستقیماً بر ظرفیت‌های پردازش اطلاعات و هوش مصنوعی تأثیر می‌گذارد: ▫️توسعه دیتاسنترهای Hyperscale: احداث زیرساخت‌هایی با ظرفیت ۲۵۰ مگاوات. این حجم از انرژی صرفاً برای ذخیره‌سازی نیست، بلکه متمرکز بر دو فرایند حیاتی هوش مصنوعی است: «آموزش مدل‌ها» (Training) و «استنتاج» (Inference). ▫️پلتفرم سرمایه‌گذاری ترکیبی: ایجاد سازوکاری برای جذب سرمایه‌های نهادی جهانی و محلی جهت مقیاس‌پذیری سریع استراتژی‌های AI. ▫️زنجیره ارزش کامل: شرکت Humain تنها یک پیمانکار نیست؛ بلکه به عنوان بازوی PIF، مسئولیت تأمین دیتاسنترها، پلتفرم‌های ابری، مدل‌های هوش مصنوعی و راهکارهای نهایی را بر عهده دارد. 🔺نبرد بر سر «مغز افزار» منطقه چرا این خبر از منظر جنگ شناختی و امنیتی حائز اهمیت است؟ ۱. گذار از «نفت» به «داده» (Data Sovereignty): عربستان دریافته است که در عصر جنگ‌های ترکیبی، امنیت ملی در گروِ داشتن «قدرت محاسباتی» (Compute Power) مستقل است. ایجاد دیتاسنترهای داخلی به این معناست که داده‌های حساس و فرآیندهای تصمیم‌گیری الگوریتمی در خاک عربستان باقی مانده و از گزند تحریم‌های دیجیتال یا نشت اطلاعاتی ایمن می‌مانند. ۲. رقابت در منطقه خاکستری با امارات: گزارش‌ها حاکی از رقابت تنگاتنگ (High-stakes Race) میان ریاض و ابوظبی برای تبدیل شدن به قطب اصلی AI در خاورمیانه است. هر کشوری که زیرساخت قوی‌تری داشته باشد، «معماری شناختی» منطقه را دیکته خواهد کرد. عربستان با Humain به دنبال شکستن انحصار غول‌های آمریکایی و چینی در حوزه‌های حساس مثل طراحی چیپ و زیرساخت است. ۳. زیرساخت به مثابه دفاع شناختی: «طارق امین»، مدیرعامل Humain، بر نیاز به «سرعت و مقیاس» تأکید دارد. در ادبیات نوین جنگ شناختی، سرعت پردازش داده‌ها و توانایی آموزش مدل‌های بومی (که با فرهنگ و ارزش‌های بومی همسو باشند)، خط مقدم دفاع در برابر «تهاجم فرهنگی الگوریتمی» محسوب می‌شود. مدل‌هایی که در ریاض آموزش ببینند، جهان را از دریچه ریاض روایت خواهند کرد، نه سیلیکون‌ولی. ✅ این توافق نشان می‌دهد که عربستان سعودی، هوش مصنوعی را نه یک کالای لوکس، بلکه بخشی از «دکترین امنیت ملی» خود می‌بیند. دستیابی به ظرفیت ۲۵۰ مگاوات پردازش اختصاصی، به معنای تجهیز زرادخانه‌ای است که مهمات آن «داده» و هدف آن «تسلط بر آینده منطقه» است. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 پروژه استارگیت؛ دکترین ۳۰ میلیارد دلاری امارات برای "حاکمیت داوطلبانه"؛ فراتر از یک دیتاسنتر 🔹در حالی که رقابت‌های تکنولوژیک در خاورمیانه به نقطه جوش خود رسیده است، ابوظبی با رونمایی از جزئیات پروژه «Stargate UAE»، عملاً از یک «ابر سازه شناختی» پرده‌برداری کرد. این پروژه ۳۰ میلیارد دلاری که در مساحتی بالغ بر ۱۹.۲ کیلومتر مربع احداث می‌شود، قلب تپنده استراتژی هوش مصنوعی امارات خواهد بود. 🔹ویژگی‌های متمایز و ابعاد استراتژیک: ▫️مقیاس عملیاتی: این پردیس عظیم که فاز اول آن در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ عملیاتی می‌شود، صرفاً برای مصارف داخلی نیست؛ بلکه به عنوان یک «پلتفرم اشتراکی جهانی» تعریف شده است. ▫️ائتلاف قدرت‌های جهانی: مشارکت غول‌هایی چون OpenAI، Nvidia، Oracle، SoftBank و Cisco در کنار شرکت G42 و دیتاسنترهای Khazna، نشان‌دهنده ایجاد یک اکوسیستم چندملیتی تحت رهبری امارات است. ▫️بازوهای مدل‌سازی بومی: تکیه بر مدل‌های زبانی پیشرفته داخلی مانند Jais و K2 Think برای بومی‌سازی فرآیندهای ادراکی. 🔺استارگیت؛ دروازه‌ای به سوی «استعمار نوین» یا «سپر حاکمیتی»؟ ۱. مفهوم «هوش مصنوعی حاکمیتی» (Sovereign AI): امارات با هوشمندی، استارگیت را به عنوان راهکاری برای کشورهایی معرفی کرده است که نگران «حاکمیت داده» خود هستند. در حالی که دنیا نگران تسلط انحصاری آمریکا و چین بر داده‌هاست، امارات گزینه‌ای «غیرانتفاعی‌محور» و «قابل انطباق» را پیشنهاد می‌دهد. این اقدام در واقع یک عملیات دیپلماسی شناختی برای جذب نخبگان و داده‌های سایر کشورها به سمت ابوظبی است. ۲. ایجاد «وابستگی زیرساختی»: ارائه زیرساخت به سایر ملت‌ها برای آموزش مدل‌های بومی‌شان، امارات را به «امینِ داده‌های جهانی» تبدیل می‌کند. از دیدگاه جنگ شناختی، کسی که زیرساخت پردازش را در اختیار دارد، در بلندمدت بر «نحوه‌ی تفکر» و «خروجی‌های تحلیلی» آن ملت‌ها نیز نفوذ غیرمستقیم خواهد داشت. ۳. جنگ روایت‌ها در معماری دیجیتال: نام انتخاب شده («Stargate» یا دروازه ستاره‌ای) خود یک پیامد شناختی دارد؛ پیامی از آینده‌گرایی، دسترسی به ابعاد جدید قدرت و پیشروی در لبه تکنولوژی. امارات با این پروژه، خود را از یک «مصرف‌کننده تکنولوژی» به یک «معمار نظم نوین دیجیتال» در جنوب جهانی (Global South) ارتقا می‌دهد. ✅ پروژه استارگیت تنها یک انبار سرور نیست؛ بلکه یک «هاب قدرت نرم» است. امارات در حال ساختن زمینی است که در آن، قوانین بازی هوش مصنوعی و حکمرانی داده در قرن ۲۱، نه در واشنگتن یا پکن، بلکه در ابوظبی بازنویسی شود. 🏷 پیوست تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 ساخت تصاویر جذاب با هوش مصنوعی 📋 برای ساخت این تصویر: 1️⃣ از مدل Nano Banana Pro در Gemini یا Arena استفاده کنید. 2️⃣ حالت Create Images را انتخاب و تصویر خود را آپلود کنید. 3️⃣ پرامپت زیر را کپی و الصاق کنید:

A man with the identical facial features and likeness of the reference image, is centered in the frame, submerged in water up to his neck. His head is tilted back, eyes closed, with a peaceful expression. A large, black crow perches atop his head, claws visible. The crow's beak is near the man's face.

The setting is a body of water, possibly a lake or pond, with a dark blue tone. The water surface appears smooth with subtle reflections. The lighting is diffused and cool, enhancing the somber mood.

The image has a surreal, dreamlike atmosphere with a focus on contrasting the man's serene expression with the presence of the crow, suggesting themes of vulnerability and mystery. Captured from low-angle- the surface of water. The composition emphasizes the contrast between the man and the bird.

#هوش_مصنوعی #آموزش #ساخت_تصویر 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت