فاصله میان من و تو، فاصله اسفند تا فروردین

همانقدر دور، همانقدر نزدیک

در میان تمام موجودات آفریده، انسان نفرت انگیزترین است. در میان تمام ابنای وجود، تنها و یگانه موجودی است که بدخواهی دارد، که پست‌ ترینِ تمام غرایز و امیال و رذایل است نفرت‌ آورترینشان. تنها موجودی است که برای تفریح، عذاب میدهد، با اینکه میداند عذاب است. همچنان که در سیاهه‌ ی تمام جانداران، تنها موجودی است که ذهنی کثیف و خطرناک دارد.

احساس میکنم دو دستی ریدم تو زندگیم

نمیدونم ولی احساس میکنم از اینجا به بعد با هرکس اشنا بشم یکی رو داره که دلش پیشش مونده و هیچوقت رابطمون قرار نیست واقعی باشه

عزیز کرده، عزیز کرده ی عزیزم تو هیچوقت نبودی، هیچوقت، تو یه توهم بودی، یه خیال که فکر میکردم واقعیه، تو دروغ بودی، تو هیچوقت واقعی نبودی همیشه این من بودم که تکست میدادم، همیشه این من بودم که مراقب بود قلبت نشکنه، همیشه این من بودم که همیشه و همه جا مراقبت بود، همیشه این من بودم که تا آخرین لحظه برای غمیگن نبودنت تلاش میکردم ولی تو چی؟ تو هیچوقت تکست نمیدادی، تو هیچوقت وسط گریه هام سعی نمیکردی اون اشکایی که دلیلش خودت بودی رو از بین ببری، تو هیچوقت بهم نشون ندادی از داشتنم خوشحالی، اصلا خوشحال بودی؟ نمیدونم، تو هیچوقت مراقب قلبم نبودی، همش ضربه زدی و خوردش کردی، برات مهم نبود که چرا نمیتونم بخوابم، هیچوقت حالمو نپرسیدی و وقتی میدیدی که بهت دروغ میگم که حالم خوبه هیچکاری نمیکردی، تو حتی دوسم نداشتی، همش خیال بود و تو تظاهر میکردی.

خدایا لطفا از دسته هرچی نره نجاتم بده

این که دلتو میشکنن یه طرف این که قبول نمیکنن چقدر باهات بد کردن خودش یه طرف دیگه