تا نباشد این جدایی ها، کس نداند قدر یاران را،
کویر خشک میداند، بهای قطره باران را..
ᴍɪᴅᴀs
حفره‌های کوچک اشک چشمانت را منقبض می‌کند. یک کلمه یا یک حرف کافی است تا همه چیزهایی که در تو سرکوب شده بود، با هق هقی شرم‌آور و بی‌آنکه، تقصیر کسی باشد، به شکل اشک‌های عصبی و ناتوان از چشمانت فرو بریزد.
ᴍɪᴅᴀs
کاش میشد آدمی گاهی، فقط گاهی به اندازه نیاز بمیرد، بعد بلند شود خاک‌هایش را بتکاند، اگر دلش خواست برگردد به زندگی دلش نخواست همانگونه بخوابد تا ابد..
ᴍɪᴅᴀs