باید ی چله ی ترک زندگی بگیرم(چهل رو فقط درس).

چهل روز دیگه حالم دیدنیه.

میخوام خودمو با درس خفه کنم بنظرم خیلی جالبه.

مازوخیسم*

سرجیوس بحیرا پرسید : « چه چیزی را بیشتر می‌پسندی؟! » محمد(ص) پاسخ داد : « تنهایی را... »

ویکتور فرانکل خدابیامرز یه جمله داره که میگه : وقتی کسی نتونه حس عمیقی از "معنا" پیدا کنه حواس خودشو با "لذت" پرت می‌کنه... و فکر می‌کنم هممون حداقل یه دوره ی کوتاه هم که شده این وضعیت رو حس کردیم.

واو عجب جمله ای باعث شد از حالت خوابیده به نشسته تغییر حالت بدم... خیلی جای بحث داره میدونید؟

زندگی خیلیامون این روزا شده پوچ‌گرایی و انجام کارایی که مفت نمی‌ارزن. یکی از دلایلی که همیشه میگم کسایی که ی کار مشخصی رو به صورت روتین انجام میدن و توش پیشرفت میکنن ، آدمای باکلاس و جذابی هستن ،بخاطر اینه که این روزا کمتر آدمی رو میبینیم که واقعا تمرکز کرده باشه رو ی فعالیت مفید و تاثیر گذار ، و اکثر مردم فقط دنبال گذروندن و امروز و فردا کردن و پرت کردن حواسشون با لذت های زودگذر و احمقانه هستن. اینکه میگم احمقانه توهین نیست،شما تصور کن ینفر دائم داره اسکرول می‌کنه ، خب برای چی این کارو میکنه؟چون لذت داره، خوش میگذره..ولی تهش فایده ش چیه؟افرین هیچی فقط نت و وقتش رو هدر داده،پس احمقانه ست

ما آدما هممون پوچ و بی هدف شدیم،یا در بهترین حالت عمق اهدافمون مادی و نیست و نابود شدنیه،پول بیشتر،مقام بیشتر،خونه ی بهتر. همه ی اینا ی روز از بین میرن و صد البته که ی روزی از تلاش کردن برای بدست آوردن اینا خسته میشیم. اما این روزا کمتر کسی به معنویت توجه می‌کنه.

وقتی حرف از معنویت میزنیم،اکثر آدما سریع یاد نماز های طولانی، دائم الذکر بودن، ختم قرآن های پشت سر هم و چله های سنگین میوفتن. اما نه. معنویت فقط این نیست.

البته که این موارد بسیار بسیار ارزشمند و اثرگذار هستن در روح آدمی ، اما چیزی که جای بحث داره اینه ما حتی در ریز ترین کار های زندگیمون میتونیم معنویت رو وارد کنیم.