میبینم که دارین هی لف میدید.

اینجا فقط در سطح لِجِنداست. بقیه درکی ازش ندارن.

چشم خوردیم به امید خدا.

75 ام اوکیه..

بریم که ی ریسکی کنیم...

نه ولش کن سخته. بعدا.

تو آشپزخونه دارم ظرفارو میشورم.

-

میتونم تا ابد هر روز صبح موقع طلوع آفتاب به آسمون خیره بشم. آسمون خیلی پهناوره. وقتی بهش نگاه میکنم پی میبرم که چقدر مشکلاتم کوچیک و بی اهمیته. حس زندگی میده. همزمان حس شوق برای ادامه ی زندگی و دلتنگی برای چیز های ازدست رفته. هیچ چیز به اندازه ی آسمون برای من الهام بخش نیست. آسمون درس های زیادی برای گفتن داره.

میخوام آزاد باشم،از بند هرگونه افکاری که منو محدود می‌کنه.

محدودیت توی‌ وجود آدمیزاده ، نه بیرون از اون.