اینکه ی آدم داشته باشی برای خودت،بتونی از عمیق ترین احساساتت باهاش حرف بزنی و بدون ترس از اینکه نکنه ازت سو استفاده بشه بهش محبت و خوبی کنی،ی موهبته.
متاسفانه انسان ی موجود اجتماعیه و تهش یکی دو سال شاید پنج سال بتونه تو غار فاکینگ تنهاییش بمونه ، بعدش روانی میشه.
انقد مقاومت نکنین دربرابر نیاز به بودن با انسان ها.
از جمله خودم.
سر کی شلوغ نیست.
ما همه انسان های پر کار و سر شلوغی هستیم که وقت هیچ کاری رو نداریم و همزمان نشستیم ی گوشه و هیچ کاری انجام نمیدیم.
چه وضعشه.
این روزا همش دارم ایگنور میشم.
چتونه شما انسان ها؟
خوبه منم ایگنورتون کنم؟