مغزم یکم ری‌.ده .

میترسم اسمشو بگم بچه ها برن بخونن بد بشه .

ولی خب واقعا نویسنده با خودش چی فکر کرده بود .

لامصب چجوری اینقدر با جزئیات-

نه اکت محدوده نمیشه فک کنم🗿

بگوووووووووو

ریحانه ؛ هرکی خواست، می‌مونه.

عاهااا🗿

احساساتی که بزور چپوندیش تو یه کمد و فکر کردی دیگه تموم شده یجا با یه تلنگر کوچیک میریزه بیرون و اون لحظه‌ست که میفهمی همیشه بوده، فقط نمیخواستی باهاشون رو‌ به رو بشی..

چمیدونم مثلا یهویی بیا از روزت برام بگو:)))

اونقدری که مو رو فرش اتاقم هست رو سرم نیست

اگه منو دوست دارین ممنون میشم بهم یاداوری کنین.