انقدر معیارهای عجیب و غریب برای رفیق،دوست و پارتنر گذاشتیم و روابط رو از عکس‌های پینترستی داستان‌های خیالی قضاوت کردیم که یادمون رفته آدما همینن،معمولین. همیشه خوب نیستن،کامل نیستن،اشتباه میکنن،خسته میشن،ناراحت میشن،حق دارن.

وقتی به کسی احترامی میزاری که لیاقتشو نداره، دقیقا به همون اندازه ضربه‌ای میخوری که لیاقتشو نداشتی.

‌کاری که اجازه میدین سوشال مدیا باهاتون بکنه اینه که مثلا ۱۰۰۰ نفر فالو میکنین، ۱۰۰۰ تا تیکه‌ی خوب از زندگیشون که «میخوان بقیه ببینن» میبینین، از خودتون و زندگیتونم انتظار دارین همه‌ی ۱۰۰۰ تارو همزمان داشته باشین. اینجوری میشه که همه حس میکنن عقبن تو زندگیشون.

the new one!!!

لیان 50 و خورده‌ای ساله از من 20 و خورده‌ای ساله جوون‌تر ئه.😔

در این جهان افراد شجاع میمیرند؛ افراد باهوش دیوانه میشوند؛ جهان پر از احمق های خوشحال است....

نه واقعا مثل اینکه زمان امتحانات با زمانی که دلت میخواد فیلم/سریال/انیمه ببینی یه ارتباط خاصی داره وگرنه که اینننن همه وقت اد باید همون موقعی که پروژه و امتحان دارم دلم بخواد انیمه و سریال ببینم یا ریواچ کنم؟ بدبختی اینه اگه از این فرصت استفاده نکنی دوباره میری رو حالتی که حال نداری انیمه و اینا ببینی😭

تیکه کلام همه ماست..

فقط یه خودباخته‌ی خودفروخته‌ی خود‌کم‌بین می‌تونه با دیدن این پیام خوشحال شه. یعنی‌ تویی که به جای گذاشتن‌ دست توی دست مردم‌ خودت و انجام یک اقدام‌ِ اثرگذار، و نه فقط رویاپردازی‌ و ایده‌آل‌گرایی‌های بی‌ثمر، منتظر کمکِ خارجی‌های غارت‌گر و داخلی‌های گدایِ شخصیت هستی و از دیدن‌ پیام‌های یه نخود هر آش خوشحال میشی، برگرد تو اتاقت‌ و به اینترنت گردیت‌ ادامه بده چون از تو یکی قرار نیست آبی برای وضعیت کشورمون‌ گرم بشه. اعتراض، اغتشاش و حتی انقلاب، دست همین مردم رو می‌بوسه. چه کم و کاستی داریم که نشه خودمون انجامش بدیم؟ یک لحظه‌ توجه کن که کشورهای‌ دیگه‌، یا همین ایرانِ خودمون وقتی انقلاب کرد، کس‌ دیگه‌ای اومد واسشون‌ آستین بالا زد؟ کس‌ دیگه‌ای اومد خیابون رو با خونش رنگین کرد؟ کس‌ دیگه‌ای اومد زیرکانه‌ مردمش‌ رو از دست‌ سلطنت‌طلب‌های کم‌هوش نجات داد؟ کس‌ دیگه‌ای اومد صدا انداخت تو گلو، سینه‌ سپر کرد و با چشم‌های باز و دل‌های بیدار جنگید؟! نه! همین مردم بودن! مردمی که با چشم‌ دیدن، با دل فهمیدن، بهبودی‌ رو خواستن، جنگیدن، فدا کردن و تا جایی پیش رفتن که از هرچی که داشتن گذشتن‌ تا برسن‌ به مفاهیمی‌ که از دستشون‌ دور افتاده‌ بود. و خب گفتن این حرف‌ها واسم عجیبه، چون اگر پاره‌ای عقل داشته باشی به راحتی خواهی فهمید که تغییر، به غیر از دست مردم و با همبستگی مردم‌، به ما بخشیده نمیشه. و آزادی رو باید به دست آورد، نه که گداییش‌ کرد. تویی که آزادی رو گدایی می‌کنی، چه فرقی با برده‌ای‌ داری که همین حالا هم تو بنده؟! آره کم‌خرد.با این التماس‌ کردن‌هات و خوشحال شدن‌هات از دست‌ فتنه‌های‌ غرب‌ و منافق‌های شرق، تو گدایِ آزادی‌ای هستی که بیش از هرچیزی می‌خواستیش و بعد، برده‌اش هم میشی. پس چطور می‌تونی خودت رو صدا کنی " مردم"، " انقلابی" و " آزاده"؟! ֙⋆ #لعیا | گدای آزادی، آزاد نمیشه