یعنی مثلا... یکی اینجوری ئه که توی ذهنم یادت افتادم، فلان چیز رو می‌بینم یادت می‌افتم. خب بگو بهش!!! شاید اون طرف اون لحظه داره توی حس تنهایی خفه میشه! فقط یه جمله باید بگی بهش!

اگه توی زندگی عادیمون و روابطمون هر کدوم در یه سطح عادی برای هم زمان و انرژی بذاریم و به یاد همدیگه باشیم... آخرش یه نفر باتری اجتماعیش از یه طرفه بودن رابطه‌هاش نمی‌سوزه، یا یکی دیگه توی احساس تنهایی و درک نشدن غرق نمیشه.

خلاصه که..... هزینه‌ی ارتباط از چیزی که فکر می‌کنید پایین‌تر ئه. اما اینکه خرج کردن یه انرژی یکباره برای یه مُرده واستون راحت‌تره..... اینو خودتون می‌دونید و خدای خودتون.

...... و مطمئنم همشون به یه چیزی هم فکر میکنن.... "زندگی چقدر سریع، ساده و بیهوده گذشت، کاش بیشتر فلان کار رو انجام میدادم...."

شاید ادما برای مرده ها بیشتر دل میسوزونن چون فرصتشون تموم میشه... حس اینکه اون ادم همیشه توی دسترس هست باعث میشه دیگه برات مثل یه کالای سر دستی باشه

همم... احتمالا همینه. شاید هم یه مُرده هزینه‌ی خاصی براشون نداشته باشه. معمولا آدما به یادبود یه آدم خیّر بیشتر میرن؛ اما شاید چون بیشتر ازش تغذیه می‌کردن، نه اینکه بیشتر دوستش داشتن.

ترحم رو هر کسی می‌تونه به بقیه بده.

راستی! ببخشید جواب پیاماتون رو ندادم... حقیقتش الان چند روزه مسافرتم و تا یکم فرصت می‌کنم می‌خوابم. انرژی زیادی ندارم خیلی... هدفون هم ندارم دیگه بدتـ-🤣 آره حالا برگشتم از خجالتتون در میام...😔👈🏻👉🏻 (و پی‌وی‌هاتون رو بمباران می‌کنم.....)

و خلاصه که... شبتون بخیر~