میدانی جان دلم ؛ خیلی ها میگویند عشق شهریار حسابی ناب بود ؛ میگویند ای کاش کسی شبیه شهریار ما را میخواست . .
ولی من ترجیح میدهم عشقمان شبیه شاملو باشد . .
تو بخواهی ؛ من هم بخواهم . .
شهریار یک عمر تنها و یک تنه خواست ؛ من این عشق را نمیخواهم اما به تو قول میدهم تو احمد باشی . .
بیدرنگ ؛ یک عمر آیدا خواهم شد . !
وقتی آدم ی چیز خیلی با ارزش و از دست میده و مدت طولانی به خاطرش ناراحت میمونه ، اگر دوباره چیزیو از دست بده دیگه به اندازه اولین بار ناراحت نمیشه ، شاید حتی طوری رفتار کنه انگار براش
خیلی مهم نیست و برگرده به روال قبلی زندگیش ، میدونی آدم بعد از دست دادن ی سری چیزا سِر میشه ، خنثی میشه انگار که تموم احساساستتو از اعماق وجودت با اشکات ریخته باشی بیرون و حالا خالی از احساس باشی.!
مهم نیست که قبلا با یکی چقدر صمیمی بودی؛ صمیمیتی که یه بار از بین بره، دیگه هیچ وقت مثل قبل نمیشه.
ادمهایی که میرن هیچ وقت دلتنگ ما نمیشن، چون اگه قرار بود دلتنگ بشن هیچوقت نمی رفتن . اگه یه روزی برگشتن دلشون برای خودشون تنگ شده، برای حال خوبشون کنار ما .
ما معمولا عاشق کسانی میشویم که عاشقمان نیستند
عاشق آدم های بی ربط
آدم هایی که به چشم دیگران ظاهرشان هم به ما نمیخورد
عاشق آدم های مغرور
آن هایی که ما را منتظر میگذارند
آن هایی که دوستت دارم را سالی ماهی یک بار میگویند
آن هایی که برای قرارِ حضوری کلی برنامه ریزیِ قبلی دارند و نمیشود هروقت که خواستیم ببینیمشان
ما عاشق این افراد میشویم
شاید چون میتوانند آن طور باشند که ما میخواستیم ولی نتوانستیم
آن طور که همیشه ایده آل ما بود
ما در واقع عاشق مناسب ترین آدم برای خودمان میشویم
اما به چشم همه عجیب است
چون هیچ وقت، هیچ کس درون ِ قلبِ قرمزِ ما را ندیده است.....
#متن_بلند
#حقیقت_تلخ
به یه نقطه از زندگیت میرسی که دیگه دل نمیبندی ، اشک نمیریزی ، درگیر کسی نمیشی ، عصابتو برا کسی بهم نمیریزی ، اشتباه میکنن و سکوت میکنی ، آزارت میدن و سکوت میکنی ، اونجاست که درونت پر از فریاده اما ظاهرت خنثی ، یجورایی دیگه حس اینو نداری که توجیح کنی ، توضیح اضافه بدی ، همونجا ، درست همونجا ، بزرگ شدی ، پخته شدی ، یاد گرفتی که حال خودتو بخاطر کسی بد نکنی . !
دیگه حس و حالی نمونده که خودمو برا آدما ثابت کنم، توضیح بدم، توجیح کنم، کسی که درون منو، باطن منو بشناسه میدونه از چی خوشم میاد و از چی بدم، من نمیتونم بشینم براش توضیح بدم، نمیتونم هی بگم راهی که میری درسته یا نه، نمیتونم بگم فلان کارت، فلان حرفت ناراحتم کرده، نه، من دیگه حوصله اینکارارو ندارم، کسی که خصوصیات اخلاقیمو نمیدونه و هیچ اهمیتی نمیده، تو زندگی من هیچ جایی نداره و به راحتی خطش میزنم، چون قانونامو رعایت نکرده، بارها از خودم گفتم و اهمیت نداده، من حال خودمو بخاطر این آدما بد نمیکنم، کسی که منو بخواد خصوصیات اخلاقیمو باید حفظ باشه.
یه روز بهترین ارایشگر شهر میشم ؛
هر بار که میای پیشم موهاتو کوتاه کنی خورده موهاتو جمع میکنم و بعد چند سال با یه بالشت که از مو های تو درست شده از این شهر فرار میکنم :)
اومدم بهت پیام بدم دیدم آخرین پیام رو من فرستادم و جوابی نگرفتم ، اهنگو زیاد میکنم تمام طول شب و روز سگدو میزنم برای اینکه شب از خستگی بیهوش بشم و الان با سردرد اومدم اینجا برات بنویسم هیچ وقت سرد شدنمون رو نفهمیدم ،هيچ وقت مهم شدنت رو نفهمیدم گفتی چرا دوسم داری ؟!منم مثل بقیه و من جوابی برا سوالات ندارم من یهو به خودم اومدم دیدم درگیرتم دیدم دچارت شدم و تو از من دور شدی ،و دور تر هم میشی اگر هنوز هم برات يکم ارزش دارم سراغمو بگیر که این روزا ، روزای خوبی نیست.