بیاین امروز به اونی که دوسش داریم هدیه بدیم، براش یه پیام قشنگ بفرستیم و بهش بگیم چقدر بودنش برامون باارزشه. امروز به بهانه ی این پیوند آسمانی یکم بیشتر عشق بورزیم و دوست بداریم. بیاین ثابت کنیم برای ابراز عشق، نیاز به خرسهای قرمز نداریم؛ ما دلمون به یه «عشقِ آسمونی» گرمه.
هنوزم وقتی امتحان ادبیات داریم، احتمالاً من تنها دختر کلاسمونم که میشینه املا تمرین میکنه.
شاید مسخره به نظر بیاد، ولی خب من از بچگی املام ضعیف بود... اونقدر ضعیف که یادمه یه بار توی کلاس نهم املا ۱۵ شدم(هر کلمه نیم نمره داشت🫣😬) برای منی که عاشقِ نوشتن بودم، این یعنی فاجعه. اون روزها شاید معلمم با خودش فکر میکرد من چقدر بیسوادم یا اصلاً به دردی نمیخورم. پدر و مادرم شاید غصه میخوردند که چرا املای دخترمون لنگ میزنه.
ولی واقعیت این بود که من یه جای دیگه قوی بودم. من شاید بلد نبودم «س» یا «ص» کلمات را درست سرِ جاشون بگذارم، اما بلد بودم کلمات را جوری کنارِ هم بچینم که روح داشته باشن. بلد بودم ازشون حس بسازم، جمله بسازم، متن بسازم.