بنظرم اول ادم باید خودش رو ببخشه بعد شروع بکنه کم کم اتفاق های بدی که براش رخ داده رو پشت سر بزاره اما من نمیبخشم، هرگز اینطوری نبودم، نه خودم رو میبخشیدم نه افراد دیگه رو، من صرفا فراموشش میکنم و برای این کار زمان میخوام، فراموش کردن هم فقط به این معنا بود که مدام بهش فکر نکنم و یا جزو موضوعات افکارم در مدت روز نباشه در این حد وگرنه در هر لحظه اگر کمی عمیق فکر بکنم دوباره برام یادآوری اون اتفاق رخ میده.»
واقعا عمیقاً دوست دارم برم دنیا رو ببینم، کیلومترها اونورتر و یا حتی شاید بیشتر. اون ور دنیا، ببینم و ببینم. نمیدونم متوجه میشید چی میگم یا نه اما یکی از ترسناکترین اتفاقهایی که میتونه برام رخ بده اینه که قبل از دیدن کل این طبیعت ها و دنیا، بمیرم.