مــــن ؛
صحبت دیروزم با منعم باعث شد بخوام یه تقدیمی بدم.
احتمالا ازش لذت زیادی میبرم.
برای در امتدادِ یک پایان می نویسم.
همچون سوکت پر هیاهویی، اشعار حافظ و سعدی، ناشناس و غم دار.
عمیقی به اندازه اقیانوس و آسمان.
زیبا و دلنشین.》
برای پیشی کوچولی می نويسم.
برای زیبایی و مهربونیت.
برای وقت هایی که گربه های ناز و مشکی میبینمو به یادت میوفتم.
برای برق توی چشمات موقع دیدن طبیعت، برای ذهن عمیقت.
دلنشین، دلنشین، دلنشین.》
برای قورباغه لهیده بدبخت طاعون زده بتمنی مینویسم.
برای ماسک طاعون شکل شبیه کلاغت، برای طنز کردن چیز های ترسناکت، برای لبخند نازت و برای رفاقت زیبا و درخشانت با حنا.
مراقب شخصیتِ خلاقِ ناز و متفاوتِ همچون رنگین کمانت باش.
داوینچیه زمانه.》