برای حلما مینویسم.
برای نازی محبتش، برای قلب درخشانش، برای پاکی و لطافت همچون گل لیلیمومش، همچون باد بهاری، زیبا؛ همچون رقصِ باد میان برگ ها، دل انگیز.
درخشان، روشن، رویایی.》
برای پیشی کوچولی می نويسم.
برای زیبایی و مهربونیت.
برای وقت هایی که گربه های ناز و مشکی میبینمو به یادت میوفتم.
برای برق توی چشمات موقع دیدن طبیعت، برای ذهن عمیقت.
دلنشین، دلنشین، دلنشین.》
برای شب‌گرد مینویسم.
به یاد فروغ فرخزاد و سهروردی و شجریان.
برای بوی دارچین و گرمیِ چای.
برای افکارات عمیق و پاکت.
همچون نور شمع در دل تاریکی، زیبا و شاعرانه.》
برای قورباغه لهیده بدبخت طاعون زده بتمنی مینویسم.
برای ماسک طاعون شکل شبیه کلاغت، برای طنز کردن چیز های ترسناکت، برای لبخند نازت و برای رفاقت زیبا و درخشانت با حنا.
مراقب شخصیتِ خلاقِ ناز و متفاوتِ همچون رنگین کمانت باش.
داوینچیه زمانه.》
