🏴 معین ؛

پخشش کن !

🏴 معین ؛

‌ مگه تو اون خونه میتونستن دیگه زندگی کنن ؟

🏴 معین ؛

‌ آنقدر دست به دیوار گرفت مادر ما ..

🏴 معین ؛

‌ جای انگشتان دستش رو دیوار گلی مونده بود ..

🏴 معین ؛

‌ چهار چوب در ، هنوز سرخ بود ..

🏴 معین ؛

سنگ بر رویِ تو خورد اَبرویِ من درد گرفت تا به پهلوی تو زد پهلویِ من درد گرفت ..

🏴 معین ؛

‌ همه گفتند که از کوچه سهیم است زدند هرچه گفتیم یتیم است یتیم است زدند

🏴 معین ؛

‌ قاسم !

🏴 معین ؛

‌ در تو دیدم حسنم را که دوباره می‌خواند روضه‌ی سیلیِ دستی که به نیلوفر خورد ..

🏴 معین ؛

‌ و صاحَ یا عماه ..