➖ مختار ثقفی؛ انتقام هوشمندانه از قاتلان کربلا 🛑 «عُمَرُ بِالحُسَينِ عليه السلام، وحَفصٌ بِعَلِيِّ بنِ الحُسَينِ عليه السلام، ولا سَواءَ.» 🔰 مختار ثقفی پس از تسلط بر کوفه، عمر بن سعد (فرمانده سپاه کربلا) را امان داد، اما با یک شرط: «اگر از کوفه خارج شوی، خونت هدر است.» 🔰 مردی نزد عمر بن سعد آمد و هشدار داد: 🛑 «إنّي سَمِعتُ المُختارَ يَحلِفُ لَيَقتُلَنَّ رَجُلاً... ما أحسَبُهُ غَيرَكَ.» «شنیدم مختار قسم می‌خورد مردی را خواهد کشت. به خدا گمان نمی‌کنم آن مرد کسی جز تو باشد.» 🔰 عمر سعد ترسید و امان‌نامه را زیر پا گذاشت. مخفیانه به حمام رفت. اطرافیان گفتند: «این خروج از چشم مختار پنهان نمی‌ماند.» شبانه به خانه برگشت. فردا پسرش حفص نزد مختار آمد و پیام پدر را رساند: ما را بر همان پیمان پایبند باش. 🔰 مختار بی‌درنگ ابوعمره (مردی کوتاه‌قامت که سلاح‌های آهنین بر تنش صدا می‌داد) را با دو مأمور به خانه عمر فرستاد. راوی می‌گوید: 🛑 «فَوَاللّهِ ما أحسَبُهُ بَلَغَ دارَ عُمَرَ بنِ سَعدٍ حَتّى جاءَ بِرَأسِهِ.» «به خدا قسم، گمان نمی‌کنم هنوز به خانه‌اش رسیده بودند که سر بریده‌اش را آوردند.» 🔰 مختار سر را به حفص نشان داد: «می‌شناسی؟» حفص که جا خورده بود، آیه استرجاع خواند و گفت: «آری.» مختار دستور نهایی را صادر کرد: 🛑 «يا أبا عَمرَةَ، ألحِقهُ بِهِ.» «او را هم به پدرش ملحق کن.» و حفص نیز کشته شد. 🔰 مختار سپس حکم را چنین صادر کرد: عمر در برابر خون حسین (ع)، حفص در برابر خون علی بن الحسین (ع). مجازات هر یک متناسب با جرمش - و این دو هرگز برابر نیستند. 📚 الأمالي للطوسي، ص۲۴۳؛ بحار الأنوار، ج۴۵، ص۳۳۶.

جهاد صرفه‌جویی.... ✍🏻حجت‌الاسلام راجی 🤍@Mohebbeh110

جنوب جان ایران 🇮🇷✌️ 🤍@Mohebbeh110

شما صدای شهید آوینی را میشنوید: و اکنون که کار را به کارزار کشانده‌اند چه کسی سزاوارتر از یاران کربلایی امام .. #رهبرانه #رهبر_شهید 🤍@Mohebbeh110

🇮🇷 «از خود گذشتگی و شهادت طلبی» 🔸معاد باوری با علم به جایگاه شهید در بهشت، انگیزه ای قوی برای از خودگذشتگی و شهادت طلبی در مؤمنان فراهم می‌آورد؛ آن‌گونه که برای دستیابی به این مقام، از یکدیگر سبقت می‌گیرند؛ رخدادی که شب عاشورا خودنمایی کرد و برای نمونه، قاسم بن الحسن "علیه السلام" در پاسخ سیدالشهداء "علیه السلام" که از جایگاه مرگ نزد او پرسید، چنین پاسخ گفت: «أَحلَی من العسل» 📚 سلونی قبل أن تفقدونی(تحریر نهج البلاغه) ج۳ ص ٣٨١ آیت الله جوادی آملی 🤍@Mohebbeh110

مثل پدرش... 📽موسی صفایی حائری 🤍@Mohebbeh110

➖ماجرای به قتل رساندن شمر بن ذی‌الجوشن لعنه الله علیه 🛑 «نَبَّهتُمُ لَيثَ عَرينٍ باسِلاً... لَم يُرَ يَوماً عَن عَدُوٍّ ناكِلاً» 🔰 شمر بن ذی‌الجوشن، قاتل امام حسین(ع)، پس از شکست از سپاه مختار گریخت. در نزدیکی روستای کلتانیه، مردی را کتک زد و نامه‌ای به او داد تا یه مصعب بن زبیر برساند. آن مرد اما به روستایی رفت که ابوعمره، فرمانده مختار، آنجا اردو زده بود. سربازی نامه را دید و نشانی شمر را گرفت. فاصله فقط سه فرسخ بود. 🔰 مسلم بن عبدالله، همراه شمر، روایت می‌کند: 🛑 «فَقُلنا: لَو أنَّكَ ارتَحَلتَ بِنا مِن هذَا المَكانِ، فَإِنّا نَتَخَوَّفُ بِهِ.» «گفتیم: کاش ما را از اینجا کوچ می‌دادی، می‌ترسیم.» 🔰 اما شمر، سرشار از غرور، پاسخ داد: 🛑 «أوَكُلُّ هذا فَرَقاً مِنَ الكَذّابِ! وَاللّهِ لا أتَحَوَّلُ مِنهُ ثَلاثَةَ أيّامٍ.» «این همه ترس از آن دروغگو و کذاب(مختار)! سه روز تکان نمی‌خورم.» 🔰 همان شب، مسلم در میان خواب و بیداری صدای سم اسب‌ها را شنید. با خود گفت: ملخ‌هاست. صدا شدیدتر شد: 🛑 «لا وَاللّهِ ما هذا بِالدَّبى.» «نه به خدا، این صدای ملخ نیست.» 🔰 سپاه ابوعمره از تپه سر رسیدند و تکبیرگویان چادرها را محاصره کردند. همراهان شمر پا به فرار گذاشتند. مسلم می‌گوید: از کنار شمر گذشتم. فقط لنگی بسته بود. با نیزه می‌جنگید، بی‌آنکه فرصت پوشیدن زره داشته باشد. ما گریختیم. هنوز دور نشده بودیم که فریاد آمد: 🛑 «اللّهُ أكبَرُ، قَتَلَ اللّهُ الخَبيثَ.» «الله اکبر! خدا آن پلید را بکشد!» 🔰 عبدالرحمن بن عبید، همان سربازی که نامه را دیده بود، آخرین لحظات شمر را روایت می‌کند: نیزه را انداخت، شمشیر برداشت و رجزخوانان بازگشت: 🛑 «نَبَّهتُمُ لَيثَ عَرينٍ باسِلاً... لَم يُرَ يَوماً عَن عَدُوٍّ ناكِلاً» «شیری خفته را بیدار کردید که هرگز از دشمن روی نگردانده.» 🔰 اما رجزخوانی‌ها پایانی محتوم را تغییر نداد. شمر که هشدار یارانش را نادیده گرفت و مختار را «دروغگو» خواند، طعمه همان کمینی شد که با تکبر انکارش می‌کرد. هیچ جنایتکاری از چنگال عدالت نمی‌گریزد. 📚 تاريخ الطبري، حوادث سنة ۶۶؛ معجم البلدان، ج۴، ص۴۷۶. 🤍@Mohebbeh110

جوجه کلاغ‌هایی که باعث بی‌آبرویی صدام شدند! #حب_الشهدا 🤍@Mohebbeh110