گاهی وقتام خدا نجاتتون میده ولی شما شکست حسابش میکنید.

هوا سرد است ولی نه ب اندازه دل های ما!

به حدی آدمای دورمو محدود کردم که وقتی گوشیم زنگ میخوره،ندید میدونم کیه.

اگر کسی رو دارید که دوستتون داره این نصحیت غسان کنفان رو آویزه ی گوشتون کنید: "هرچه ميخواهی از دست بده به جز دلی كه تلاش ميكند برای خوشحال كردنت دست به كارهای بسياری بزند، بعضی دل ها هيچ جايگزينی ندارند.."

هیچوقت به تهش فکر نکن، چون ممکنه برسی به غم! ته زندگی به این قشنگی، میرسی به مرگ! ته یک روز خوب، ممکنه برسی به شبِ پر از فکر و خیال! ته یک خاطره قشنگ، ممکنه برسی به یک یادش بخیر! از حس و حال الانت لذت ببر، در لحظه زندگی کن... به تهش فکر نکن

خصلت آدما اینه که وقتی یه عزیزی کنارشونه قدر اونو نمیدونن؛ همین که طرف میره تازه یادشون میوفته عه چقد طرف برام مهم بود.

اونجایی که محمد رضا کاتب میگه که: "گاهی آدم به خاطر عبور از مرحله ای چنان درد می‌کشد و تغیر می‌کند که دیگر خودش هم نمی‌تواند خودش را بشناسد" دقیقا همونجام.

‏اغلب اونی که هوای دیگران رو داره، وقتی خودش نیاز به حمایت داره دور و برش خالیه..

بغلم کن که حرف زدن کافی نیست...

دروغ یعنی اینکه بگم خوبه حالِ فکرم!

کسی جز تو، والدِ قلب من نمی‌شـود

جمله‌ی پُر بغض : دلم برات تنگ شده.