پروفایلاتون رو خوشمل کنید 😁 . #پروفایل_کتابی 𝐣σ𝐈Ň 🍒↳ @Moonlight_moon

تراپیست خودت باش ✔️✨️ . 𝐣σ𝐈Ň 🍒↳ @Moonlight_moon

چه کتابایی بخونیم ؟ 𝐣σ𝐈Ň 🍒↳ @Moonlight_moon

بیو کتابی بزارین ✨️🌝 . 𝐣σ𝐈Ň 🍒↳ @Moonlight_moon

پست جدید درباره دارک رومنس اماده شده👀بزارمش؟

قبول می‌کنی؟ این دوتا پست رو خودم ادیت زدم و درست کردم اگه ببینم ازش کپی کردین . . . * 𝐣σ𝐈Ň 🍒↳ @Moonlight_moon

خیلی وقتا وقتی اسم «دارک رومنس» میاد، همه سریع جذبش می‌شن چون ترکیب عشق و تاریکی همیشه هیجان‌انگیزه.(حتی برای من) اما برای من این ژانر فقط یه برچسب ساده نیست؛ پشتش کلی بحث و نقد هست. خیلی از کتاب‌ها الکی این عنوان رو می‌گیرن، بدون اینکه واقعا محتوای عمیق یا متفاوتی داشته باشن. همین باعث می‌شه بخوام دقیق‌تر درباره‌ش حرف بزنم؛ هم از جذابیتش بگم، هم از سمی بودنش، هم از اینکه چطور زن‌ها رو توی خیلی از این داستان‌ها فقط ابزار قدرت نشون می‌دن! راستش من با ژانر دارک رومنس یه حس دوگانه دارم. از یه طرف خیلی جذابه، آدم رو می‌کشه سمت خودش، چون اون تضاد بین عشق و تاریکی، بین کشش و خطر، هیجان‌انگیزه. ولی از طرف دیگه، خیلی از کتاب‌ها الکی این برچسب رو می‌گیرن. مثل «سایه‌های میان ما» که فقط به خاطر چند شخصیت خاکستری یا روابط پرتنش، سریع می‌گن دارک رومنس، در حالی که محتوای واقعی‌ش ژانر دارک، فانتزی یا رومنتزیه! فقط میخوان کتاب فروش بره... توی خیلی از این داستان‌ها زن‌ها فقط وسیله‌ای برای نشون دادن قدرت مردها هستن. صحنه‌ها بیشتر روی سلطه و کنترل تمرکز دارن تا عشق واقعی یا عمق روانی رابطه. همین باعث می‌شه تصویر زن تحقیر بشه و رابطه‌ها ناسالم نشون داده بشن. با همه‌ی اینا، نمی‌شه انکار کرد که دارک رُمنس جذابیت داره. مثل یه چیز ممنوعه‌ست که آدم دوست داره امتحانش کنه. اما واقعیت اینه که سمیه؛ سمی برای نگاه به عشق، برای تصویر زن، برای مرزهای سالم رابطه. مثل یه نوشیدنی شیرین که تهش زهر قاطی شده.(زهر مار خودمون) می‌تونی از طعمش لذت ببری، ولی اگه بی‌فکر بخونی، کم‌کم باور می‌کنی این مدل رابطه‌ها طبیعی یا حتی رمانتیکن. برای من، دارک رومنس معیار عشق واقعی نیست،به هیچ وجه. باید با نقد و آگاهی خوندش، وگرنه بیشتر از اینکه چیزی یاد بده، نگاه آدم رو خراب می‌کنه. 𝐣σ𝐈Ň 🍒↳ @Moonlight_moon