صد شربت شیرین ز لبت خسته دلان را نزدیک لب آرند و چشیدن نگذارند!

گفتم شِنَوَم مژده ی دشنام تو گوشم آن نیز شنیدم که: شنیدن نگذارند

چون حاصل آدمی در این شورستان جز خوردن غصّه نیست تا کندن جان خرّم دل آنکه زین جهان زود برفت و آسوده کسی که خود نیامد به جهان

یک چند به کودکی به استاد شدیم یک چند به استادی خود شاد شدیم پایان سخن شنو که ما را چه رسید از خاک درآمدیم و بر باد شدیم

امید؟😂💔 امید از نظر من فقط گذر موقت کشنده است، لذت گذرایی که در هر صورت تو رو به ناامیدی موندگار میرسونه. آبجی من خیلی امیدوار بودم، نسبت به همه‌چی، ولی به قدری ناامید شدم و باعث رنجم شد که دیگه محاله سمت امید برم. و امّا مشکل، مشکل... شاید بزرگترین مشکلم اینه که نمیدونم اصلا دقیقا دردم چیه یا نمیتونم اونجوری که باید بیانش کنم و... کلی چیز دیگه من خواب ندارم خوابم بهم انرژی نمیده و بی‌‌انگیزه‌ترم میکنه انگار خواب باهام میجنگه میزان و ساعت خواب هم تاثیری نداشت عوض کردنش و چیزای دیگه که جا نمیشه __________________________ جواب خیلی طولانی یه 4 جلسه هست کخ بخوام حرف بزنم و جاش هم نیست داخل کانال فقط باید خودتون رو پیدا کنید اون حال بدی رو پیدا کنید

شما هم حس می‌کنید اين چند شب هوای اصفهان گرم شده؟ یا فقط من گرممِ

زلف تو چه امکان کشیدن؟ که رقیبان سر در قَدَمت نیز کشیدن نگذارند

بخشای بر آن مرغ که خونش گَهِ بِسمِل؛ بر خاک بریزند و تپیدن نگذارند

دل شد ز تو صدپاره و فریاد که این قوم نعره زدن و جامه دریدن نگذارند

وای امشب خیلی حالم خوب بودددددد البته اگه حرف و نگاه های بعضیا رو فاکتور بگیرم

یاد آن روز که در صفحهٔ شطرنج دلت شاه عشق بودم و با کیشِ رخت مات شدم

گفتی جانا دیوانگی کن خطر ندارد پس کجایی دیوانه از تو خبر ندارد