وقتی شاخه‌ها در آتش سوختن و ریشه بی‌پناه شد، پشیمونی باغبون دیگه فقط مرثیه‌ایه که روی خاکستر خونده میشه…

ماشالله به امار 😔👍😂

من اینجایم، میان دل‌تنگی‌های شبانه، همان‌جایی که هر سحر، دلتنگی‌هایم به سمت تو پر می‌کشن…

خواب دیدم در جهنم باز دنبالِ توام ، بر غمِ عشقِ تو حتی مرگ هم مرهم نشد..

میان خواب و بیداری شبی دیدم خیال او از آن شب واله و حیران نه در خوابم نه بیدارم

مشتی ما فکر کردیم با معرفتی که هستی، نگو منفعتت توی این بوده که باشی..

وقتی حالت بد میشه ولی تجهیزات نیست ک اب قند درست کنی 😔😂 اب یخ بود 😔😂

سه ساله هر غمی، هر مشکلی، هر بن‌بستی که پیش روم بود، فقط یه اسم رو صدا زدم: «یا رضا». سه ساله همه‌ی رازهای دلم رو فقط به حرمت گفتم و مطمئن بودم که می‌شنوه. اما سفر… سفر سخت بود، هر بار چیزی سد می‌شد. امسال قسمت کربلا نشد… ولی انگار آقا خودش خواست، خودش صدام زد. بعد از هفت سال دوباره مهمون مشهد شدم. یهویی..... رسیدم، همون صحن همیشگی همه خاطرات بچگیم زنده شد نشستم، خیره شدم به گنبد، دلم لرزید… یاد همه‌ی دلتنگی‌ها افتادم، یاد سه سالی که همه‌ی کارهامو به آقا سپرده بودم. زیر لب گفتم: «سلام آقا… من دوباره برگشتم، با دلی پر از دلتنگی.

دلم برایت تنگ شده… تو که هیچ‌وقت این‌قدر بی‌معرفت نبودی، چطور شد رفتی و منو تنها گذاشتی؟ هنوز داغت روی دلم تازه است، هنوز نگاهت، حضورت، خنده‌ها و قدم‌هایت توی خاطرم زنده است. دیشب یکی رو دیدم، تیپش شبیه تو بود، قد بلند و جوون… یه لحظه فراموش کردم که نیستی، پاشدم برم سمتش… اما یهو قلبم ریخت، فهمیدم هیچ‌کس جای تو رو پر نمی‌کنه، هیچ‌کس… قلبم درد می‌کنه، می‌سوزه، چرا نیستی؟ چرا اینقدر زود رفتی؟ کاش یک بار دیگه می‌تونستم نگات کنم، بغل کنم، بخندم باهات، حرف بزنم، هر لحظه پیشم باشی و کنارم بمونی… بدون تو، دنیام خالیه… هر صدا و هر لبخند بی‌روح شده… هر لحظه یاد تو قلبم رو می‌سوزونه، هر لحظه دلتنگت می‌شم… کاش برمی‌گشتی، کاش دوباره پیشم بودی… #دلی

😭💔 قفلی

نفهم ترین عضو بدن بغض) مزخرف ترین حس ممکن مغز) لجباز ترین عضو بدن اشک) خالی شدن غرور) مانع..؛

گوش کردین :))))