دهانم پر از حرف است ، حیف با دهان‌پر نباید حرف زد !

آنکه یک بار از مرامش نیش خوردی را نبخش پوست اندازی چه تغیری دهد در ذات مار ؟

خم ابروی تو محراب رکوع است و سجودم بیخیال تونباشد نه قیامم نه قعودم.

انقدر بدم میاد وسط بحث و دعوا میگن من فلان روز برات فلان کارو کردم، مرسی، اما اگه یه روزی میدونستم لطفی که بهم کردی قراره تو دعوا تحت عنوان کوپونت برای اشتباهت استفاده شه، هیچوقت اون لطف و ازت نمیخواستم.

حرومم کردی؛ مهربونیمو، احساساتمو، صبر و حوصلمو، اعتمادمو، انگیزمو.

عذرخواهی خوبه؟ گاهی حتی ضروریه ولی همیشه کافی نیست، مثلا من چطوری به تصویری که ازت خراب شده بفهمونم تو متاسفی و مثل اولش بشه؟

‌بنظرم هرچقدر راجب آدما کمتر بدونی ، کمتر ازشون بدت میاد....

منو تو موقعيتی قرار نده كه نشونت بدم كه چقدر قلب سردی می‌تونم داشته باشم.

هرکه بپرسدت که چون مهر طلوع می‌کند؟ جام صبوح خورده از خانه برآ که هم‌چنین

چرا بین اون همه ادم فقط اون اون:

طلا این مصرع برجسته را باید نوشت هرخرابی میشود آباد جز ذات خراب

تو سنی هستم که برام مهمه با آدم‌هایی در ارتباط باشم که ته‌مونده‌ی امیدم رو ازم نگیرن :) بهم اضطراب ندن ؛ حسادت نداشته باشن ؛ مقایسه نکنن ؛ هدفمند باشن ؛ "من بهم ثابت شده وقتی رابطه‌هات درست باشه ، همه چی سر جای خودش اتفاق میوفته"