نمیدونم خودمم می‌خوام برم بمیرم😩

نامه شماره ۲ — «به کسی که رفت» نامه‌ای که هیچ‌وقت فرستاده نشد: رفتی. و من هیچ‌وقت نپرسیدم چرا. نه از ترس جواب. از ترس اینکه شاید جوابش رو بدونم. حالا بعد از این‌همه مدت، فقط یه چیز می‌خوام بگم: کاش یه بار، فقط یه بار، برمی‌گشتی و می‌دیدی که چای رو هنوز برای دو نفر دم می‌کنم. ولی برنگشتی. و من هنوز برای دو نفر چای دم می‌کنم. یکی‌ش رو خودم می‌خورم. اون یکی رو می‌ریزم. #نامه_های_نانوشته

شب بود و من، و یه فنجون چای که سرد شده بود، و یه دل که گرمِ یه آدمِ رفته بود. #شب شعر

این شب که گذشت ولی خدا بخیر کنه امروز فردا رو...