به دریای پر از غم، امان از دل زینب
به عمری همه ماتم، امان از دل زینب
چو شد کرب و بلایی به آن قد خمیده
بدید راس بریده، امان از دل زینب
اگر خون بفشاند، ز چشم بنی آدم
بگوید دل عالم، امان از دل زینب
پیکر هستی ز آثار خودی است
هر چه میبینی ز اسرار خودی است
خویشتن را چون خودی بیدار کرد
آشکارا عالمی پندار کرد
صد جهان پوشیده اند در ذات او
غیر او پیداست از اثبات او
_ اقبال لاهوری
