ی روز یکی زیادی رو مخم رفته بود و ناراحتم کرده بود و اتفاقی این متن رو دیدم همون روز و اروم شدم:)))))

.

ایکاش ۱٠٠۱ امشب رو همه ایران میدیدن. مخصوصا مسئولین گرامی

*تاسف.

یادتونه گفتم میخوام تقدیمی بدم؟ گفتم بذار اول امادشون کنم بعد حالا سریع تحویل بدم. شروع کردم نوشتن و به مغزم فشار اوردم. و در اخر چیشد؟ افرین، دستم خورد همش پاک شد.

الان در شوک عاطفی به سر میبرم🗿

به نظرم چیزی که مهمه اینه که یاد بگیریم چجوری زندگی کنیم و زندگی کردن رو به فرداها موکول نکنیم. بعد کنکور، بعد دانشگاه، بعد امتحان، بعد فلان و بهمان.. اگر زنده نبودیم تا بعدشون چی؟ یا اگر بعدش دیگه نشد چی؟ باید در لحظه زندگی کرد؛ نه که هر لحظه شاد بود ولی حتی از سختی‌های یه مسیر لذت برد اینجوری زمان هم راحت‌تر می‌گذره.

Life when you are living:

نجات دهنده تو آینه نیست تو قوریه☕️

لطفا یکی که دلش عروسی میخواد بیاد جای من بره🙏

یه هفته عروسی یه هفته عذاب