واسه تویی که باید درتو میذاشتم،منه احمق صدمو گذاشتم‌‌.

نمیدونم چه اتفاقی تو زندگیم افتاد؛ ولی دیگه برام مهم نیست آدم‌ها چه فکری دربارم میکنن، دیگه حرفا و قضاوت هاشون اذیتم نمیکنه، دیگه برام مهم نیست توو روزای سخت زندگیم کیا ترکم کردن، گذشته رو رها کردم و درکل هیچ توقعی از هیچکس ندارم. عوضش حالم بهتره،خوشحال ترم، هرچیزی و هر کسی نمیتونه منو بهم بریزه و من این حال خوبو با هیچی عوض نمیکنم.

یک یادآوری: با خانواده بحث نکنید، سکوت کنید، و رد شید فقط همین..

دوستای واقعی رو دو‌جا میشه شناخت، روی قله‌ی موفقیت، ته دره‌ی شکست.. باقی راه حقیقت آدمها رو نمی‌بینی..

‌کاش مریم میرزاخانی بودم، باهوش، موفق، معروف و مرده.

در اوجِ بی‌خیالی، تنها چیزی که مرا از پا درمی‌آورد، نگاهِ سردِ کسی است که روزی تمامِ دنیای من بود:)