وقتایي کۀ ناراحتم ، قهوۀ حالمؤ خؤب میکنه ؛
اما اگۀ ناراحت ؤ بي حؤصلۀ بؤدم ؤ قهؤۀ هم جؤاب نداد ، یعني بۀ معناي واقعي دارم از درؤن گسستۀ میشم*..
کاش یۀ گل‌فروشي داشتم تؤ قلب تهران ، بعد میؤمدن پیش مَن ، ؤ براي عشقشؤن گلاي قشنگ قشنگ مي‌گرفتن ؛
منَم با عشق ، گلاي قشنگ قشنگ رؤ بهشؤن تحؤیل مي‌دادم*..
مارا پناهي نیست ، مگر آن کۀ عصرها چاي بریزیم و غم را به خانۀ‌مان دعؤت کنیمتا خؤدش بۀ هنگام گریۀ کردن ؛ اشك هایمان را پاك کند*..