اعتیاد به چیپس))) ☆همونطور که آریانفر داخل پادکست شماره ۶ میگه: "من آدم ترسویی‌ نیستم ولی از نبودن تو همیشه ترسیدم." (خطاب به چیپس؟) برایِ @Mychips

و اما من اگر اکنون زنده‌ام به واسطه‌ی همین امیدِ ناچیز است؛ شاید استکانِ چایی همان امیدِ من باشد.

یادمه از وقتی که بچه هم بودم ، همیشه به این فکرمیکردم که اونقدرام بد نیست ، شاید یکی بدترشو تجربه میکنه . شاید یکی کمترشو داره ، شاید یکی جای خواب نداره ، نون شام نداره ، شاید و شاید و شاید شاید . الان به یه حدی رسیدم که برام مهم نیست که شاید یکی بدتر از منه ، مهم اینه که منم بدم . مهم اینه که من لیاقت اینهمه بدی رو نداشتم اما دنیا اینطوری کار نمیکنه

حس آزاده بودن اگه عکس بود :

به یادم آر، با رنگ آبي من را   

دیگه نه پوست لبی موند برای کندن ، نه مویی برای ریختن ، نه سلامت روانی برای داشتن.

از شیشه نبودیم با سنگ بمیریم.