🔴 وقتی جوانان از دین فاصله می‌گیرند؛ اعتبار الدرّ المنثور مسئله اول ماست؟ با نهایت احترام و حفظ شأن علمی استادان فرهیخته و برگزارکنندگان محترم این کرسی علمی، پرسشی جدی و از سر دلسوزی برای دین و جامعه اسلامی قابل طرح است. بی‌تردید، پژوهش‌های حدیثی و رجالی، از جمله بررسی اعتبار روایات تفسیری همچون الدرّ المنثور، در جای خود دارای ارزش علمی و دانشگاهی است و هیچ‌کس منکر ضرورت تحقیقات بنیادین در علوم اسلامی نیست. اما سخن در اولویت‌هاست؛ آن‌هم در شرایطی که جامعه ما به‌ویژه نسل جوان با بحران‌های عمیق اعتقادی، هویتی و اخلاقی دست‌وپنجه نرم می‌کند و نشانه‌های فاصله گرفتن از دین، نهاد روحانیت و حتی اصل معنویت، روزبه‌روز آشکارتر می‌شود. این پرسش با جدیت مطرح است که چرا باید چهار استاد برجسته، ساعت‌ها از سرمایه علمی و فکری خود را صرف موضوعی کنند که دست‌کم در افق اجتماعی امروز تأثیر مستقیم و ملموسی در حل مسائل فوری دین‌گریزی، شبهات اعتقادی، بحران اعتماد جوانان و گسست میان دین و زندگی روزمره مردم ندارد؟ آیا امروز جامعه ما بیش از آنکه نیازمند واکاوی اعتبار روایات الدرّ المنثور باشد، محتاج پاسخ‌گویی صریح، شجاعانه و روزآمد به پرسش‌ها، تردیدها و رنج‌های جوانان نیست؟ نگرانی اصلی آن است که مبادا حوزه و دانشگاه ناخواسته در حصار مباحث تخصصی و کرسی‌های علمی محصور شوند و فاصله‌ای نامحسوس اما خطرناک میان عالمان دین و متن زندگی مردم پدید آید. دینی که پیامبرش در میان مردم بود، با مردم زیست و درد مردم را فهمید، چگونه می‌تواند با انباشت مباحث کم‌ثمر اجتماعی، زنده و مؤثر بماند؟ بی‌هیچ قصد تحقیر یا تنقیص نسبت به هیچ استاد بزرگوار ، که همگی سرمایه‌های علمی این سرزمین‌اند ، باید صریح گفت: امروز نظام اسلامی و به‌تبع آن، دیانت جامعه در معرض تهدید است؛ تهدیدی که نه از ناحیه ضعف‌های رجالی الدرّ المنثور ، بلکه از ناحیه بی‌پاسخ ماندن شبهات، ناامیدی جوانان، و احساس بی‌پناهی فکری آنان شکل گرفته است. حتی اگر تقویت اعتبار این روایات، خدمتی به دین تلقی شود، در قیاس با نیازهای فوری جامعه، اثری ناچیز و کم‌دامنه خواهد داشت. انتظار دلسوزان دین آن است که کرسی‌های علمی، بیش از پیش با مسائل عینی جامعه پیوند بخورند؛ عالمان دین در کنار تعمیق پژوهش‌های تخصصی، به میدان گفت‌وگو با مردم و به‌ویژه جوانان بازگردند؛ و علم، نه فقط در مجلات و نشست‌ها، بلکه در دل جامعه، کارآمدی و حیات خود را نشان دهد. این سخن نه نفی علم است و نه نفی تحقیق؛ بلکه دعوتی است صمیمانه به بازاندیشی در اولویت‌ها، تا علم دینی، در خدمت صیانت از ایمان مردم و آینده دین خدا قرار گیرد. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7407

🔴 حسودها و وسواس الخناس ، چشم دیدن فعالیت ها را ندارند و مدام گزارش تخلف ارسال می کنند!!! پاسخ بنده : لطفاً بفرمایید دقیقاً کدام پست اینجانب خلاف قانون تشخیص داده شده است؟ شایسته است پیش از طرح هرگونه اتهام، مصداق روشن آن بیان شود و بر اساس گزارش‌های غیرمستند و بعضاً مغرضانه قضاوت نگردد. این‌جانب به‌طور شبانه‌روزی و در پلتفرم‌های مختلف، تمام توان و وقت خود را صرف تبیین، روشنگری و دفاع عقلانی از باورهای دینی و نظام اسلامی کرده‌ام. انتظار طبیعی آن است که در برابر این تلاش‌ها، دست‌کم با دقت و انصاف برخورد شود؛ نه آنکه بدون توضیح روشن، با توبیخ و تشر مواجه گردیم. صادقانه عرض می‌کنم، این شیوه برخورد جای تأمل دارد و موجب شگفتی است. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/7408

🔴 رمضان ؛ قیام عقل علیه شهوت ماه مبارک رمضان، صرفا یک ماه در تقویم قمری ۳۰ یا ۲۹ روزه نیست؛ یک فصل تربیتیِ فشرده است که مهندسیِ نفس را با دقیق‌ ترین ابزار ممکن طراحی می‌کند. خدای متعال در قرآن کریم با بیانی استدلالی و هدف‌ مند می‌فرماید : لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ ؛ یعنی روزه یک پروژه عقلانی برای تولید تقواست، نه یک ریاضتِ بی‌ منطق. در منطق وحی، گرسنگی ابزار است، نه هدف؛ امساک، تمرین حاکمیت عقل بر غریزه است. آن‌که می‌پندارد دین با محدودیت، آزادی انسان را می‌گیرد، رمضان را نفهمیده است؛ رمضان اثبات می‌کند که آزادی حقیقی، در رهایی از اسارتِ شهوت و عادت است. این ماه، میدان اثبات برتری عقلانیت وحیانی بر عقلانیت مصرف‌ زده‌ی مدرن است؛ جایی که انسان نه برده شکم است و نه اسیر شهرت، بلکه فرمانده اراده خویش است. رمضان، آوردگاه جدال احسن است؛ پاسخ عملی به همه مکاتبِ انسان‌سازِ بی‌خدا. در مدرسه رمضان، انسان یاد می‌گیرد که می‌توان توانا بود و نخواست، می‌توانست بخورد و نخورد، می‌توانست انتقام بگیرد و نگیرد. این همان قدرت برتر است؛ قدرتِ خویشتن‌داری. اگر تمدن مدرن، انسان را در مدار لذتِ بی‌ وقفه تعریف می‌کند، رمضان انسان را در مدار معنا و مسئولیت باز تعریف می‌کند. این ماه، قیام عقل علیه عادت و شهوت است؛ انقلاب اراده علیه اسارت؛ و تمرین عملی برای ساختن جامعه‌ای که عدالت را از درون انسان آغاز می‌کند. رمضان آمده است تا ثابت کند هنوز می‌توان بر قله انسانیت ایستاد؛ با شکم گرسنه اما با روحی سیر، با لب تشنه اما با قلبی لبریز از یقین. ✍️ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7410