حقیقتا عذرخواهم که چند وقته فعالیت نکردم و از همتون خیلی خیلی متشکرم که اینجا رو ترک نکردید.. خب باید بگم که امتحانات گریبانم رو گرفتند و وقتم رو بسیار بسیار محدود کردند..و وقت نمیکنم جدا. اما خب این شرایط فقط تا شنبه اینطوریه و بعدش دیگه تموم میشه.. و ممنون میشم اگر مثل این چند روز اخیر کمی دیگه صبور باشید و اینجا بمونید.. باتشکر. _آدرینا

خوش آمدید زیبارویان(((:

آقا مامان بابای شماهم از دو سه ماه قبل تولدتون هرچی براتون بخرن میچسبونن به تولد و میگن خب این کادوی تولدت؟

_

خب ، محلت ارسال نشانی تمومه. اگر خدا کمک کنه تا اواسط این هفته که میاد ، تقدیمتون میکنم(:

چقدر اکانتاتون قشنگه:)✨

خوش آمدید زیبارویان((:

بالاخره رها شدیم از شر امتحانات..👀

خوش آمدید زیبارویانِ بی پروفایل😅((:

اگر تمایل داشته باشید بسیار بسیار خرسند میشم از هم‌صحبتی.. https://harfeto.timefriend.net/17052905370221

یکی از مشکلاتی که همیشه داشتم ، این بوده که ، همیشه سعی میکردم بهترینِ خودم رو ارائه بدم و وقتی که میبینم اون بهترین من به درجه یا رتبه ی بهترین نرسیده با وجود اینکه من سعیمو براش کردم و سعی کردم که بهترین باشم.. و بعد خیلی ضربه میدیدم و ناراحت میشدم یا یه جور حس بدی بهم دست میداد وقتی میدیدم کسایی هستن که همون چیز رو بهتر از من انجام دادن درصورتی که من با اینکه تلاشمو کردم که بهترین باشم و میتونستم که حتی از اونا هم بهتر باشم..اما نبود..حتی شاید یه جور حس حسادت بهم دست میداد.. حتی سر کوچیکترین مسائلی که هیچکس براشون اهمیتی هم قائل نبوده و نیست.. میدونید ، تو ذات آدمه که دلش بخواد بهترین باشه ها.. ولی واقعا هرچی فکر میکنم ، میبینم واقعا به چی میرسم جز درگیری ذهنی و اعصاب خوردی؟؟ واقعا این کجا به کارم میاد؟؟ درسته که انگیزمو بیشتر میکنه برای اینکه دفعه بعد بهتر باشم اما ، بازم وقت زیادی رو از بین میبره و واقعا اعصابم رو ضعیف تر میکنه.. از یه موقعی به بعد ، دارم سعی میکنم این حس رو کمتر کنم و بهش اهمیت ندم.. واقعا دارم سعی میکنم.. امیدوارم اون چیزی بشه که باید بشه..این موارد اخلاقی کوچیک بنظرم خیلی کمک میکنه به هر کس ، نه؟؟