یه خورده زندگی تو مشکلاتم دارم که اونم به زودی حل میشه و از بین میره.

زمان، شناخت میاره. شناخت، پذیرش. و پذیرش، غم‌.

مردم از سر علاقه چه کارها که نمی‌کنن، بعد تو حاضر نیستی سریال موردعلاقه‌مو ببینی.

چقدر از آدمی که واضح حرفش رو می‌زنه خوشم میاد‌. انتظارش رو، خواسته‌ش رو، دلخوری‌ش رو.

خوشبخت؟ کسی که جسمش همون جایی باشه که فکرش هست.

‌عصبانیت من خیلی کوتاه و سطحیه، ولی دلشکسته شدنم طولانیه، عمیق و مقاوم؛ اگه از یکی عصبانی بشم خیلی بهتر از اینه که ازش دلخور بشم.

‌خیلی غم‌انگیزه وقتی میفهمم لحظاتی که با آدمها صادقانه رفتار کردم اونا با دروغ کنارم بودن و خب این خیلی دردناکه.

‌شاید نشون بدم عادت کردم اما همیشه یه گوشه از قلبم بخاطر نبودنت درد میکنه.

در حال حاضر وضعیت زندگیم به حدی خرابه که اگه به کسی بگم "زندگیمی" در اصل بهش فحش دادم:)))

بله من بچم و وقتی ناراحتم میکنی، جای اینکه راجبش باهات حرف بزنم، رفتارمو عوض میکنم و ازت فاصله میگیرم. همینه که هست.

به نظرم همه آدم ها ی بار باید تا تهش برن؛ تا ته اون چیزی که خیلی بهش اصرار دارن برن و تا جون دارن براش بجنگن! اونقدر که خسته و زخمی برگردن مهم نیست که تهش برنده شن یا بازنده مهم اینه که تهشو دیدن! کسی که تهشو دیده دیگه از هیچی نمیترسه. مدیون دلش نیست که شاید میشد..! -

اگه به این باور برسید که خیلی از آدمایی که میان تو زندگیتون، فقد یه تجربه جدیدن براتون، هیچوقت دلتون نمیشکنه.