-!

می‌گفت ما که از بدو تولدمون دیوونه نبودیم. یه شب خوابیدیم دیدیم صبحش نیست. چمدون و بندو بساطشو بسته بود و رفته بود. از اون به بعد تو خیابون با انگشت نشونمون دادن گفتن:دیوونه رو ببین.

به مرزهای تنت منم آن پناهنده ی بی رمق.

هرروز از کابوس رویات بیدار میشم.

هرروز گم میشم تو رویات و آخر سر کابوس رفتنت منو خفه میکنه

هرروز این خاطراتت دهن منو می... آره.

اونایی که به "عزیزم" میگن "عجیجم" بخوان بگن "زنده باشی" چی میگن دقیقن؟! خب درست صحبت کن مگه مجبوری/:

بعد از کلی وقت برگشتم خودمو نگا کردم دیدم عه از خواب بیدار میشم بدون این ک تو آینه نگاهی به قیافم بندازم میزنم از خونه بیرون میرم تو آشپزخونه میبینم سیب زمینی در حال سرخ شدنه و کسی بالا سرش نیست، کاری بهش ندارم و برمیگردم تو یه جمع نشستم میبینم یکی داره گریه میکنه، شونه ای بالا میندازم و اون جمع و ترک میکنم یکی میخواد باهام درد و دل کنه بهش میگم حرفات به درد من نمیخوره یکی برمیگرده میگه دوست دارم میگم عه؟ آها باشه صندوق پیامام پره پیامای بی جوابه تا جایی ک چشم کار میکنه تماسای بی پاسخ دارم مث قبل هردقیقه گوشیمو چک نمیکنم با دیدن دوستای قبلی تو خیابون ذوق نمیکنم و بدون نگاه بهشون از کنارشون رد میشم توی بحث وقتی یکی تنهاس طرفداریش و نمیکنم دلیلی ندارم ک ب پیشنهاد دوستیا جواب مثبت بدم و دوستای قبلیمو دونه دونه بیخیال شدم یه چرخه ی تکراری رو برای گذروندن روزام پیش رو گرفتم و اشتیاقی برای تنوع ندارم دیگه ب هیچ چیزی وابسته نیستم و عادت خاصی ندارم و هرروز بدون اینکه یادم باشه امروز چه سالگردی بود یا چه مناسبتی داشت شب میشه و شباهم بدون اینکه نیازی ب هنزفری داشته باشم با چارتا قرص بدون فکر کردن ب چیزی میخوابم اونقدرا هم سخت نیست! من بدون توهم تونستم. آره. #فور

آنکه مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت

در این خانه ندانم به چه سودا زد‌ و رفت

خواست تنهایی مارا به رخ ما بکشد ‌