و در آخر به این نتیجه میرسی که از همه‌ی کسایی که براشون وقت گذاشتی نیازمند تر بودی .

میگفت: عمیق‌ترین قسمت تنهایی آدما اونجاست که از خودشون به خودشون پناه میبرن .

خیلیا جات خواستن بیان هیشکی نتونست:)

دیگه نمیام سمتت، چون احساس میکنم مزاحمم، چون مشخصه دلت نمیخواد باهام حرف بزنی، چون سرد جوابمو میدی، چون میزنی تو ذوقم، چون انقد دیر جواب میدی حسش میپره، چون من خسته شدم از اینکه همش من بخوام همش من بیام همش من حرف بزنم .. دیگه تموم شد، هرکی بخواد خودش میاد من دیگه تلاشی نمیکنم.

-

من که جز دستای تو راهِ فراری ندارم..

"باوانم" یه کلمه ی کوردیه که معنیش میشه :

- تیکه ای از جسم و جانم ! از این به بعد به اونی که دوسش دارید بگید باوانم:)

فراموشَت میکنم و سالها می‌گذرد بعد ِ مرگم لابه‌لای برگه ها ؛ اسم تو میریزد و روح ِ من گریه کنان یادش می آید که هیچوقت تورا از یاد نبُرد.

ولی هنوز پدیده ای قشنگتر از ماه پیدا نشده:))

جدیدا نمیدونم که با خودم چند چندم.. هستم؟ نیستم؟ با عقایدم بحث میکنم! مغزم داره یه چیزی میگه که به زبون بهش میگم خفه شو. نمیفهمم ، انگار من دوتا شدم درون یه بدن. نیمی مشتاق و نیمی دمق ؛ انگار دارم از وسط نصف میشم و نمیتونم هیچ کاری بکنم.