این چه پارادوکس مزخرفیه که هم دلم میخواد بمیرم ولی واسه زندگی کردن کلی برنامه دارم، هم میخوام از همه فرار کنم ولی حتی شنیدن لغت«تنها»کاری میکنه اشکم دربیاد، هم کلی حرف روی هم جمع شده دارم هم دلم میخواد هیچوقت با کسی حرف نزنم همه چیز در عین درست و صحیح بودن غلط و اشتباست ...

ولی بعد من هیشکی؛ دیگه واسه تو من نمیشه:)

خب امشب دوباره یادت افتادم هنوزم شبا قبل خواب مینویسی؟ هنوزم وقتی خوابی یهو با کابوس میپری؟ هنوزم تو خواب نفسات نامنظمه؟ هنوزم وقتی داری میخندی یهو ی خاطره میاد تو ذهنت و لبخندت محو میشه؟ هنوزم به خودت اجازه نمیدی بغض کنی و همیشه لرزش صداتو خفه میکنی؟ تورو نمیدونم ولی من خیلی عوض شدم من دیگه شبا به خوابیدن کسی زل نمیزن دیگه خوابیدنی نفسامو با نفسای کسی هماهنگ نمیکنم دیگه اصلا نمیتونم بغض کنم من من حتی اگه هم بتونم گریه کنم هیچکی نی ک اشکامو پاک کنه من جدیدا وقتی از حال بد به تنگی نفس میفتم و از سرفه زیاد خون بالا میارم و در نهایت از حال میرم هیچکی نی کنارم باشه هیچکی نی دستامو فشار بده من دیگه قبل خواب ستاره هارو نمیشمارم من اصلا نمیخوابم اصلا آسمونی ک وقتی تو نباشی نگاش کنم مگه ستاره هم داره؟ تو ماه شب چهارده من بودی! ماهی که یه شب ابر اونو پنهون کرد و ازون شب من دیگه ندیدمت تو کجایی ماه من؟ تو کجایی که آسمون دلم تیره و تاره...

امان از صدای او که ابدی شد در گوش من !

ولی موسیقی باعث میشه کمتر احساسِ تنهایی کنم

وقتی میگم هیچکس یعنی دقیقاً هیچکس:) روزای زیادی باید بگذره تا آدم قانع بشه فقط خودشه و خودش تا باورش بشه از بقیه به جز یک اسم و چند تا خاطره ی کوچیک چیزی براش نمیمونه؛بیست سال،چهل سال،هفتاد سال زندگی فقط برای تلمبار کردن اسم روی اسمه برای جایگزین کردن خاطره جای خاطره یک روز میشینی و عمرت رو ورق میزنی سیر تا پیازتو واسه خودت تعریف میکنی یک روز به خودت میای و اطرافت رو نگاه میکنی «هیچکس»نیست دقیقا«هیچکس»...!

از این وضعیت خسته شدم دلم میخواد یکیو داشته باشم ... باهاش با ماشین بریم بیرون آهنگ بذاریم صداشو زیاد کنیم تو راه هم پیتزا وکرانچی و شیرکاکائو بخوریم بعد بیایم خونه بیخیال همه چی کنارِ هم راحت بخوابیم:)!

:)-!

-

تو کتاب تنهایی پر هیاهو یک تیکه قشنگ داره که میگه: کسانی که شمارو دوست دارند،اگر هزار دلیل برای رفتن داشته باشند،ترکتان نخواهند کرد؛ آنها یک دلیل برای ماندن خواهند یافت..! پس الکی خودتو قانع نکن که چرا رفت. آدم موندنی دنبال بهونه نیست.

قهوه بخورید، چند وقت یکبار پلی‌لیست آهنگاتونو عوض کنید، تو چیزایی که دوستشون داری زیاده خواه باش، چند وقت یکبار موهاتونو کوتاه کنید و مدلای جدیدو امتحان کنید، اگه بهت نیومد اشکالی نداره بلند میشه. اگه لباس رنگی دوست نداری نپوش، جلوی آینه برای خودت کنسرت بزار، وقتایی که بیکاری چند کلمه از یه زبانی که دوست داری یاد بگیر، فیلم زبان اصلی با زیر نویس ببین، به هیچکس بیشتر از خودت اهمیت نده و فاصله‌تو با آدمایی که ازت فاصله گرفتن حفظ کن و به خودت زمان بده.

میگردی ؛ بینِ فلسفه میگردی ، لابه‌لای ادبیات میگردی ، درونِ سینما میگردی ، میانِ موسیقی میگردی بلکه فیلسوفی تورا یافته باشد ، ادیبی تورا نوشته باشد ، فیلمسازی تورا ساخته باشد و موسیقی‌دانی تورا نواخته باشد ؛ آدمی تشنهٔ جرعه‌ای درک شدن است ، میخواهد خودش را بخواند و ببینید و بشنود.