وقتی نیستی: شبام ماه نداره،شیرکاکائوم شیر نداره،لواشکام ترش نیست،خون تو رگام نیست،زمستونم بارون نداره،پیتزام شوره،هندزفریم خرابه،شارژ گوشیم تموم شده و برقا رفته،سردمه و بغلت نیست تو که«نیستی هیچی مثل سابق خوب نیست»

میام بخوابم خوابم‌ نمی‌بره میام درس بخونم خوابم‌ میاد. اشرف مخلوقات:

ولی افسرده‌گی به معنای دپ بودن نیست؛ بعضی وقتا تو توی جمع دوستانت جوری بگو و بخند میکنی و خودتو شاد نشون میدی که اون آدم روحشم خبر نداره که توی خلوتت چی میگذره.

اون آدمی که تورو از خودت بیشتر میشناسه، تو موقعیت های بدت، تو نداریات، تو ناراحتیات ولت نکرد، وقتی به یه جایی میرسی از خودت بیشتر ذوق میکنه، وقتی ناراحتی از خودت ناراحت تر میشه، وقتی مشکلی برات پیش میاد هر کمکی بتونه بهت میکنه بدون اینکه توقعی ازت داشته باشه رو، دو دستی بچسب و براش جبران کن.

اگه این روزا حرف نمیزنم، ارتباطی برقرار نمیکنم، تکستی نمیدم، زنگی نمیزنم، نمیام بیرون و نمیگم بریم بیرون و تو هیچ‌ برنامه ای شرکت نمیکنم توروخدا فک نکنین قیافه گرفتم یا ازتون بدم میاد بنده واقعا حالم بده نمیدونم اینو به چه زبونی بگم الان فقط دلم میخواد تو غار تنهایی بمیرم. یاد همتون هستم و منتظرم حالم خوب شه تا برگردم..

ی روز شروع میکنم به ویس گرفتن تمام حرفهای توی دلمو میزنم و سند میکنم برای ادمای زندگیم ،بعد سیمکارتمو میشکونم و همجوره ارتباطمو با همه قطع میکنم و از دنیا محو میشم.. :)

- ساکتی؟ پس حتما ذهن پر سرو صدایی داری.

کسی که فاصله را آفرید کاش امکان بغل کردن از راه دور را هم خلق‌ میکرد:)...

‏برای گم شدن لازم نیست توی یه شهر یا کشور غریب یا جایی که نمیشناسی باشی، بعضی وقتها یه نگاه به زندگیت و خودت میکنی میبینی همه چیز برات نا آشنا هستش، هیچ چیزی اونجوری که میخواستی نشده، حس میکنی تو یه دنیای غریبه هستی و خودت هم نمیدونی اونجا چی میخای، این همون حس واقعی گم شدن هستش.

در‌جهان‌دیگری شاید‌بتوانی‌ببینی‌درون‌ِکالبد‌بی‌روحم‌را در‌انبار‌غم‌و‌دلتنگی که‌چه‌بیتابانه‌عاشقت‌بوده‌ام.

هنوز یه تیکه از قلبمو پیش خودِت داری

آروم میکردی دَردمو تو عِین لیدوکائین...